گوشی و تبلت گاهی به راهحلی سریع برای آرامکردن کودکی بیقرار تبدیل میشوند؛ چند دقیقه تماشای ویدئو یا بازی دیجیتال میتواند توجه او را از محیط اطراف منحرف کند و به والدین فرصتی برای رسیدگی به کارهایشان بدهد.
اما از کجا میتوان فهمید که این سرگرمی از حد گذشته است؟
نخستین گزارش اختصاصی سازمان کانادایی ParticipACTION درباره عادتهای روزانه کودکان صفر تا چهار سال نشان میدهد که اگرچه بیشتر آنها خواب و تحرک مناسبی دارند، رعایت توصیههای مربوط به زمان استفاده از صفحهنمایش همچنان یک چالش جدی است.
بر اساس این گزارش، ۸۰ درصد کودکان خردسال توصیههای مربوط به خواب را رعایت میکنند و ۶۷ درصد به میزان توصیهشده فعالیت بدنی دارند. با این حال، تنها ۴۸ درصد از آنها زمان استفاده از صفحهنمایش را در محدوده توصیهشده نگه میدارند.
کودکان از چه سنی باید از صفحهنمایش دور بمانند؟
نتایج گزارش نشان میدهد نیمی از کودکان زیر یک سال هیچ زمانی را مقابل صفحهنمایش نمیگذرانند؛ معیاری که برای این گروه سنی توصیه شده است. در میان کودکان یک تا دو ساله، تنها ۴۲ درصد توصیههای مربوط به محدودیت صفحهنمایش را رعایت میکنند. برای کودکان سه تا چهار ساله نیز توصیه میشود میانگین زمان استفاده از صفحهنمایش از یک ساعت در روز بیشتر نباشد؛ معیاری که ۵۲ درصد این گروه سنی رعایت میکنند.
ماریان پاران، مدیر شبکه Accès Participation و متخصص فعالیتهای تفریحی و ورزشی، هشدار میدهد عادتهایی که در سالهای نخست زندگی شکل میگیرند، ممکن است در سالهای بعد نیز ادامه پیدا کنند.
او تأکید میکند که نباید تمام مسئولیت را متوجه والدین دانست، اما نظارت آنها ضروری است؛ زیرا کودکان خردسال معمولاً نمیتوانند بهتنهایی زمان استفاده از گوشی یا تبلت را مدیریت کنند.
بازی و تحرک؛ سرمایهگذاری برای آینده
طبق توصیههای گزارش، شیرخواران باید روزانه بهطور متوسط دستکم ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی روی شکم داشته باشند. برای کودکان یک تا دو ساله، حداقل ۱۸۰ دقیقه فعالیت بدنی در طول روز توصیه شده است. همین میزان برای کودکان سه تا چهار ساله نیز در نظر گرفته شده، با این تفاوت که دستکم ۶۰ دقیقه آن باید فعالیت با شدت متوسط تا زیاد باشد.
گزارش همچنین از نابرابری در دسترسی به امکانات ورزشی خبر میدهد. تنها ۳۱ درصد کودکان خانوادههای کمدرآمد در فعالیتهای بدنی سازمانیافته شرکت میکنند؛ در حالی که این رقم در خانوادههای برخوردارتر ۵۲ درصد است. دسترسی به پارکها، زمینهای بازی و فضاهای سبز نیز در خانوادههای کمدرآمد محدودتر است.
کارشناسان بر نقش مهدکودکها در تشویق کودکان به تحرک تأکید دارند. در کانادا، ۷۸ درصد مراکز آموزش و نگهداری کودکان به امکانات و تجهیزات مناسب فعالیت بدنی دسترسی دارند، اما تنها ۵۳ درصد آنها برای مربیان خود آموزشهای مرتبط فراهم میکنند.
پیام اصلی گزارش برای خانوادهها این است که فعالیت بدنی نباید به یک وظیفه روزانه تبدیل شود. بازی آزاد، بیرونرفتن و فرصت کشف محیط میتوانند به کودکان کمک کنند از همان سالهای نخست، تحرک را بخشی طبیعی و لذتبخش از زندگی بدانند.














Add comment