در آستانه انتخابات استانی کبک، پنج حزب اصلی برنامههایی برای کاهش هزینههای زندگی، مالیات، مسکن، حملونقل و حمایت از خانوادهها ارائه کردهاند.
تفاوت اصلی در این میان، فقط در میزان کمکهای مالی نیست؛ بلکه در این است که هر حزب میخواهد فشار اقتصادی را از چه راهی کاهش دهد و هزینه این وعدهها را چگونه تأمین کند.
پارتی کبکوا (PQ) مجموعهای از پیشنهادها برای طبقه متوسط دارد؛ از جمله کارت حملونقل عمومی ۹۵ دلاری، کاهش موقت حدود ۷ سنتی مالیات هر لیتر بنزین و پرداخت ۱۲۵ دلار به افرادی با درآمد کمتر از ۴۰ هزار دلار.
این حزب همچنین حذف مالیات فروش کبک (TVQ) از کالاهای دستدوم و کاهش مالیات شرکتها را مطرح کرده است. در بخش مسکن نیز بازپرداخت TVQ برای نخستین خریداران خانههای نوساز پیشنهاد شده است.
حزب محافظهکار کبک (PCQ) وعده کاهش مالیات تا سقف حدود دو هزار دلار برای هر مالیاتدهنده تا سال ۲۰۳۰ را داده است.
حذف مالیات استانی بر بنزین، حذف بازار کربن و پرداخت هفتگی ۱۰۰ دلار به خانوادههایی که از مهدکودکهای رسمی استفاده نمیکنند، از دیگر پیشنهادهای این حزب است.
این برنامه همزمان شامل کاهش قابل توجه هزینههای دولت نیز میشود؛ بنابراین بخشی از صرفهجویی مالیاتی پیشنهادی با کاهش نقش دولت در ارائه برخی خدمات همراه خواهد بود.
حزب لیبرال کبک (PLQ) بر گسترش خدمات تمرکز دارد: ایجاد حداکثر ۵ هزار جای جدید مهدکودک، تبدیل ۱۰ هزار جایگاه خصوصی بدون یارانه و افزایش مدت مرخصی والدین.
این حزب همچنین پیشنهاد محدود کردن افزایش اجارهبها و هزینه خدمات در اقامتگاههای سالمندان را مطرح کرده است. از سوی دیگر، دستیابی به توازن بودجهای را در اولویت قرار داده و کاهش عمومی مالیات را وعده نداده است.
ائتلاف آینده کبک (CAQ) مجموعهای از اعتبارهای مالی و پرداختهای هدفمند را پیشنهاد کرده است؛ از جمله افزایش ۲۰۰ دلاری اعتبار مالیاتی سالمندان، پرداخت ۲۵۰ دلار به ازای هر فرزند، بازپرداخت بخشی از هزینههای مراقبت پس از مدرسه و واریز هزار دلار برای نوزادان به حساب پسانداز تحصیلی (REEE). نخستین خریداران خانه نیز میتوانند از اعتبار مالیاتی تا سقف ۷ هزار دلار بهرهمند شوند.
کبک سولیدر (QS) بیشتر بر ارائه مستقیم خدمات تمرکز دارد؛ از جمله ناهار و لوازم مدرسه رایگان، خدمات دندانپزشکی و بینایی برای کودکان، حملونقل عمومی رایگان برای جوانان و سالمندان و توسعه مسکن اجتماعی.
این حزب همچنین بازپرداخت سالانه ۱۰۰ تا ۴۷۵ دلار برای جبران هزینه بالای بنزین را پیشنهاد کرده است. در مقابل، بخشی از هزینه این برنامهها از طریق افزایش مالیات بر درآمدهای بالاتر از ۱۱۳ هزار و ۵۰۰ دلار و افزایش مالیات بر شرکتهای بزرگ و ثروتهای بالا تأمین خواهد شد.
در مجموع، برنامههای انتخاباتی نشان میدهد تفاوت احزاب در موضوع «کیف پول» فقط به وعده کاهش مالیات محدود نمیشود؛ برخی بر کاهش مالیات و کوچکتر کردن دولت تأکید دارند، برخی کمکهای هدفمند و اعتبارهای مالیاتی را ترجیح میدهند و برخی دیگر ارائه مستقیم خدمات عمومی و افزایش مالیات گروههای پردرآمد را محور برنامه اقتصادی خود قرار دادهاند.














Add comment