ارتباط استفاده از نمایشگرها با رشد کودکان

نتایج یک پژوهش فراتحلیلی نشان می‌دهد که افزایش مدت زمان استفاده از نمایشگرها با اختلال در تکامل روانی و رفتاری کودکان همراه است. پژوهشگران دانشگاه کلگری با بررسی داده‌های چند دهه گذشته وضعیت نزدیک به سه میلیون کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال را در ۶۴ کشور ارزیابی کردند.

شری مادیگان، سرپرست این پژوهش، افت مهارت‌های زبانی، اختلال در تفکر و ناتوانی در مهار احساسات را از نشانه‌های این آسیب برشمرد. او خاطرنشان ساخت که این همبستگی هرچند در مقیاس آماری اندک است، اما به دلیل فراگیری سراسری این ابزارها نباید بی‌اهمیت تلقی شود.

داده‌های تازه نشان می‌دهند که آسیب نمایشگرها بر رشد کودکان نسبت به گذشته بیشتر شده است. پژوهشگران علت این امر را جذاب‌تر شدن گوشی‌های لمسی و تعاملی بودن برنامه‌های امروزی می‌دانند.

مادیگان با مقایسه وضعیت امروز با بیست سال گذشته یادآور شد که در گذشته تماشای تلویزیون صرفاً به یک ساعت محدود می‌شد. به گفته او دستگاه‌های لمسی قابل حمل امروزی بسیار جذاب‌تر هستند و شناخت نحوه تعامل فناوری با ذهن کودک به درک عمیق‌تری نیاز دارد.

پژوهشگران تأکید می‌کنند که وسایل دیجیتال ماهیتاً مضر نیستند و ابزاری کارآمد برای تقویت یادگیری و خلاقیت به شمار می‌روند. با این حال استفاده افراطی از این تجهیزات زمان مورد نیاز برای خواب کافی، ورزش، بازی و تعاملات حیاتی با انسان‌ها را از کودکان سلب می‌کند.

این متخصص روان‌شناسی تعیین زمان‌های مشخص برای کنار گذاشتن تلفن همراه مانند وعده شام خانوادگی را گام نخست حل این مسئله دانست.

والدین می‌توانند به جای قطع کامل دسترسی، فضاهایی در خانه ایجاد کنند که در آن‌ها نیازهای اساسی کودک تحت‌الشعاع نمایشگرها قرار نگیرد.

نویسندگان این مقاله بر این باورند که خانواده‌ها نباید در مهار این چالش بزرگ بدون حمایت دولت‌ها و نهادهای رسمی تنها رها شوند.

همچنین سیاست‌گذاران باید با تدوین راهنماهای رسمی، گسترش پژوهش‌ها و مقابله با آسیب‌های آنلاین این پیام را به مدارس و غول‌های فناوری منتقل کنند که این موضوع جدی است.

اعضای این تیم در گام بعدی بررسی می‌کنند که کدام گروه از کودکان آسیب بیشتری از این بازی‌ها و برنامه‌ها می‌‌بینند.

همچنین هنوز معلوم نیست که آیا خود گوشی‌ها سبب این آسیب‌ها می‌شوند یا اینکه کودکان تنها و گوشه‌گیر بیشتر پای صفحه نمایش می‌نشینند.