تحریریه‌ی «مداد»
فرانسه در روزهای اخیر شاهد یکی از گسترده‌ترین موج‌های اعتراض دانش‌آموزان در سال‌های اخیر بوده است؛ اعتراضی که از مطالبات مربوط به وضعیت مدارس آغاز شد، اما به‌تدریج در برخی شهرها به درگیری با پلیس، آتش‌زدن و تخریب اموال عمومی تبدیل شد.
جرقه این اعتراضات حدود ۲۱ سپتامبر در حومه پاریس، به‌ویژه در مدارس منطقه سن-سن-دنی، زده شد. دانش‌آموزان از کمبود معلم، کلاس‌های شلوغ، فرسودگی ساختمان‌ها، کمبود کارکنان پشتیبانی و مشکلات مربوط به نظام پذیرش دانشگاهی شکایت داشتند.
در برخی مدارس حتی کلاس‌ها به دلیل نبود معلم برگزار نمی‌شد. اعتراض‌ها ابتدا خودجوش بود و سپس با انتشار گسترده در شبکه‌های اجتماعی به شهرهای دیگر فرانسه سرایت کرد.
در روزهای اول، بخش عمده اعتراض‌ها مسالمت‌آمیز بود، اما از اواخر سپتامبر و به‌خصوص اول و دوم اکتبر، درگیری‌ها شدت گرفت. سطل‌های زباله و ورودی برخی مدارس به آتش کشیده شد، به پلیس مواد آتش‌زا و سنگ پرتاب شد و در چند شهر نیز خودروها و تأسیسات عمومی آسیب دیدند.
تا اول اکتبر، بیش از هزار مدرسه درگیر اعتراضات شده بودند و حدود ۴۰۰ مدرسه در روز دوم اکتبر تعطیل یا از آموزش حضوری خارج شدند.
چند نفر بازداشت شده‌اند؟
آمار بازداشت‌ها به‌سرعت افزایش یافته است. وزارت کشور فرانسه تا پایان روز دوم اکتبر از حدود دو هزار بازداشت خبر می‌داد، اما بر اساس تازه‌ترین گزارش پلیس در سوم اکتبر، شمار بازداشت‌شدگان از زمان آغاز اعتراضات به حدود پنج هزار نفر رسیده است؛ بیشتر آنها نوجوان هستند. بیش از ۶۰۰ مأمور پلیس نیز زخمی شده‌اند.
خسارت مالی نیز قابل توجه است. مقام‌های مناطق مختلف مجموع خسارت واردشده به مدارس را چند ده میلیون یورو برآورد کرده‌اند.
دولت چه کرده است؟
دولت ابتدا تلاش کرد اعتراضات را از مسیر گفت‌وگو مدیریت کند، اما با افزایش خشونت، نیروهای ضدشورش را به نقاط درگیر اعزام کرد و برخوردهای پلیسی افزایش یافت. نخست‌وزیر سباستین لوکورنو پس از نشست اضطراری دولت، بخشی از اعتراضات را «خشونت شهری» توصیف کرد.
وزیر کشور نیز دستور مقابله سریع با خشونت و تخریب اموال عمومی را صادر کرد. همزمان، وزیر آموزش با اتحادیه‌های دانش‌آموزی، معلمان و انجمن‌های والدین وارد گفت‌وگو شد و از ایجاد سازوکاری برای شنیدن مطالبات دانش‌آموزان خبر داد. دولت همچنین یکی از پیشنهادهای بحث‌برانگیز مربوط به دریافت شهریه از برخی دانش‌آموزان را پس گرفت.
واکنش کاربران فارسی‌زبان در رسانه‌های اجتماعی
برخی کاربران فارسی‌زبان در اکس، این وضعیت را با انقلاب ۱۳۵۷ ایران مقایسه کرده و آن را «تاوان» یا «کارما»ی نقش فرانسه در آن رویداد دانسته‌اند. بسیاری تأکید می‌کنند که فرانسه با میزبانی از آیت‌الله خمینی در نوفل‌لوشاتو و حمایت از نیروهای اسلام‌گرا، در پیروزی انقلاب اسلامی سهیم بوده و اکنون باید پیامدهای آن را تحمل کند.
یک کاربر نوشت: «فرانسه داره تاوان انقلاب ۵۷ را میده نوش جانش.»
کاربری دیگر نیز اظهار داشت: «فرانسه اکنون طعم کارمای اقدام خود در قبال ایرانِ دوران پادشاهی در سال ۱۹۷۹ را می‌چشد؛ زمانی که از نیروهای اسلام‌گرایی حمایت کرد که در وقوع انقلاب نقش داشتند. به مدت ۴۷ سال، مردم ایران در آتشِ پیامدهای آن رویداد رنج کشیده‌اند.»
یک کاربر فارسی‌زبان دیگر در پستی خطاب به مکرون نوشت: «انقلاب ۵۷ ساختین وصادر کردین … خمینی ملعون را بزرگ کردین مجلس گوادلوپ گرفتین وبرای شاه ایران دسیسه ساختین بفرمایین نوش جان این مکافات اعمال پدران … شماست جمهوری اسلامی فرانسه مبارکتون باشه.»
کاربری دیگر نیز این آشوب‌ها را «امتداد انقلاب ۵۷» و «بلایی که دهه‌ها سر ایران ما آوردن» توصیف کردند.
واکنش اکانت‌های عبری به آشوب‌های فرانسه
در کنار کاربران فارسی، برخی اکانت‌های عبری‌زبان نیز وضعیت اخیر فرانسه را به تمسخر گرفته و آن را به سیاست‌های دولت این کشور در قبال فلسطین پیوند زدند. پست معروفی که به‌طور گسترده بازنشر شد، نوشت: «فرانسه یکی از اولین کشورهایی بود که “فلسطین” را به رسمیت شناخت. حالا فلسطین در حال به رسمیت شناختن فرانسه است.»
برخی کاربران پیشنهاد دادند: «تنها راه‌حل معقول برای فرانسه، دو دولتی است!» و آن را نمونه‌ای از «جهانی‌سازی انتفاضه» خواندند. پست دیگری به زبان عبری تأکید کرد که کسانی که خواهان دولت دو‌ملیتی در اسرائیل بودند، اکنون آن را در خیابان‌های شعله‌ور فرانسه تجربه می‌کنند.
این واکنش‌ها بیشتر با لحنی طعنه‌آمیز، حمایت مکرون از الگوی دو دولتی را هدف قرار داده و پیشنهاد می‌کنند فرانسه ابتدا این الگو را در حومه‌های خود یا مناطق خاصی پیاده کند.
Add comment