تحریریهی مداد | چهارشنبه ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶
به گزارش CTV، آزمایشهای جدید یک گروه محیطزیستی نشان میدهد بقایای آفتکشها در آب آشامیدنی بیش از ۳۰ شهر و شهرداری استان کبک شناسایی شده است.
در هفت شهر، از جمله مونترال و لونگوی، میزان متابولیت «متولاکلور ESA» از حد تعیینشده در استانداردهای اروپا فراتر رفته؛ با این حال، طبق گزارش منتشرشده، هیچیک از غلظتهای اندازهگیریشده از استانداردهای فعلی کبک و کانادا عبور نکرده است.
این گزارش را گروه محیطزیستی «ویژیلانس اوجیام» (Vigilance OGM) در ۲۸ سپتامبر منتشر کرده که دومین بررسی سالانهی این گروه دربارهی بقایای آفتکشها در آب آشامیدنی است.
در مجموع ۳۱ شهر بررسی شدهاند و به گفتهی این گروه، میزان متولاکلور ESAکه محصول تجزیهی اس-متولاکلور است، در هفت شهر بالاتر از معیار اروپایی بوده است.
در شهر سنسزر (Saint-Césaire) نیز مجموع غلظت آفتکشهای اندازهگیریشده به ۲۱۰۳ نانوگرم در لیتر رسیده که به گفتهی گزارش مذکور، بیش از چهار برابر حد اروپایی برای مجموع این ترکیبات است.
متولاکلور یک علفکش مورد استفاده در کشاورزی است. وزارت بهداشت کانادا در سال ۲۰۲۲ دستورالعمل قدیمی خود برای متولاکلور در آب آشامیدنی را پس گرفت و توضیح داد که بر اساس اطلاعات موجود، این ماده در آب آشامیدنی کانادا با غلظتهایی که احتمال ایجاد خطر برای سلامت داشته باشد، بهندرت یافت میشود.
در مقابل، دولت کبک همچنان برای متولاکلور در آب آشامیدنی حد مجاز ۳۵ میکروگرم در لیتر تعیین کرده است.
گروه ویژیلانس اوجیام تأکید کرده تفاوت اصلی میان رویکرد کبک و معیارهای اروپا در نحوهی ارزیابی خطر است.
به گفتهی این گروه، استانداردهای کبک بر ارزیابیهای سلامتمحور کانادا تکیه دارند، درحالیکه مقررات اروپا بیشتر بر «اصل احتیاط» استوار است که در شرایط وجود ابهام علمی دربارهی اثر ترکیبی آلایندهها، سطح محافظهکارانهتری را در نظر میگیرد.
این دیدگاه، موضع خود گروه است و بهعنوان اجماع علمی یا موضع دولت کبک مطرح نشده است.
دادههای رسمی کانادا نیز نشان میدهد محصولات تجزیهی اس-متولاکلور در محیط آبی کبک وجود دارند.
آژانس آب کانادا در بررسی دریاچهی سنپیر گزارش کرده که متولاکلور ESA در نمونههای جمعآوریشده بین سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ شناسایی شده است.
گروه منتشرکنندهی گزارش خواستار کاهش مصرف آفتکشها، تقویت پایش کیفیت آب و بازنگری علمی و مستقل در معیارهای ارزیابی این مواد شده است.
البته، ارتباط دادن غلظتهای گزارششده در آب آشامیدنی با بیماری مشخص در افراد، موضوعی جداگانه است و خود گزارش نیز بر دشواری اثبات چنین ارتباط مستقیمی تأکید دارد.














Add comment