تحریریهی «مداد»
تعطیلات سالانه قرار است فرصتی برای فاصله گرفتن از کار و برای استراحت باشد، اما تلفن همراه، ایمیل و پیامرسانها مرز میان زندگی کاری و شخصی را کمرنگ کردهاند.
در کبک، اگرچه بحث درباره «حق قطع ارتباط از کار» مطرح شده، اما قانون مستقلی که بهطور کلی کارفرما را از تماس با کارکنان در خارج از ساعات کاری یا دوران مرخصی منع کند، وجود ندارد. بنابراین، یک تماس کاری در زمان تعطیلات لزوماً به معنای نقض قانون نیست و شرایط هر مورد اهمیت دارد.
از سوی دیگر، این موضوع به معنای آن نیست که کارفرما میتواند بدون محدودیت در زمان استراحت کارمند مداخله کند.
ضرورتهای عملیاتی، شرایط اضطراری یا ماهیت شغل ممکن است تماس با کارمند را توجیه کند، اما تکرار مداوم تماسها، درخواست انجام کار در دوران مرخصی یا ایجاد این انتظار که کارمند همیشه باید در دسترس باشد، میتواند مرز میان یک نیاز کاری مشروع و فشار نامتناسب بر کارمند را مطرح کند.
نکته مهم این است که هر تماس کاری خارج از ساعات معمول یا در دوران تعطیلات، خودبهخود آزار روانی محسوب نمیشود. ماده ۸۱.۱۸ قانون استانداردهای کار کبک، آزار روانی را رفتاری آزاردهنده و ناموجه تعریف میکند که معمولاً به شکل رفتار، گفتار، عمل یا حرکت تکرارشونده و خصمانه یا ناخواسته ظاهر میشود، به شأن یا تمامیت روانی یا جسمی کارمند آسیب میزند و محیط کاری زیانباری برای او ایجاد میکند.
این ماده همچنین تصریح میکند که یک رفتار منفرد اما بسیار جدی، در صورتی که آثار زیانبار آن در طول زمان باقی بماند، میتواند در شرایطی مصداق آزار روانی باشد. بنابراین، برای ارزیابی تماسهای مکرر یا پیامهای کاری باید مجموعه شرایط، از جمله ماهیت، شدت و تکرار رفتار و تأثیر آن بر کارمند بررسی شود؛ صرف دریافت یک تماس یا پیام کاری برای اثبات آزار روانی کافی نیست.
در عمل، کارمندانی که احساس میکنند تماسها و درخواستهای کاری از حد متعارف فراتر رفته است، بهتر است مرزهای خود را بهروشنی با کارفرما مطرح کنند و در صورت تداوم مشکل، مستنداتی مانند پیامها، ایمیلها و زمان تماسها را نگه دارند.
اگر شرایط به سطح آزار روانی برسد، قانون استانداردهای کار کبک برای کارمند حق برخورداری از محیط کار عاری از آزار روانی را به رسمیت میشناسد و کارفرما نیز موظف است اقدامات معقولی برای پیشگیری از آن و پایان دادن به رفتارهای مشکلزا انجام دهد.
در نتیجه، قانون کبک را نباید به این شکل تفسیر کرد که هر تماس در دوران تعطیلات ممنوع است یا هر تماس مزاحم الزاماً آزار روانی محسوب میشود. مسئله اصلی، شرایط، تکرار، ماهیت رفتار و تأثیر آن بر کارمند است.
برای همین، اگر تماسهای کاری در زمان استراحت به یک الگوی مداوم و آسیبزا تبدیل شدهاند، بررسی دقیق شرایط میتواند اهمیت حقوقی پیدا کند.
برگرفته از La Presse
♦️سلب مسئولیت: این مطلب صرفا جنبه اطلاعرسانی داشته و جایگزین مشاوره با وکیل نیست.
Add comment