مالیات کانادایی‌ها از مجموع هزینه‌ی غذا، مسکن و پوشاک‌شان بیشتر است

تحریریه‌ی مداد | جمعه، چهاردهم اوت ۲۰۲۶

به گزارش National Post، تحقیق تازه‌ی مؤسسه‌ی فریزر نشان می‌دهد یک خانواده‌ی متوسط کانادایی اکنون بخش بیش‌تری از درآمد خود را صرف مالیات می‌کند تا هزینه‌های اساسی زندگی شامل غذا، مسکن و پوشاک.

بر اساس گزارش «مالیات در برابر نیازهای زندگی: شاخص مالیات مصرف‌کننده‌ی کانادا، نسخه‌ی ۲۰۲۶» مؤسسه‌ی فریزر، خانواده‌ی متوسط کانادایی ۴۱٫۹ درصد از درآمد خود را به انواع مالیات اختصاص می‌دهد، در‌حالی‌که مجموع هزینه‌ی غذا، مسکن و پوشاک تنها ۳۶ درصد درآمد را تشکیل می‌دهد.

این وضعیت در سال ۱۹۶۱، نخستین سال مورد بررسی این گزارش، کاملاً متفاوت بود. در آن زمان تنها ۳۳٫۵ درصد درآمد خانواده‌ی متوسط صرف مالیات می‌شد، در‌حالی‌‌که ۵۶٫۵ درصد درآمد برای نیازهای اساسی زندگی هزینه می‌شد.

تا حدود سال ۱۹۸۰، سهم مالیات از درآمد کانادایی‌ها همچنان کم‌تر از هزینه‌ی غذا، مسکن و پوشاک بود. پس از آن مالیات از هزینه‌های ضروری پیشی گرفت.

حدود سال ۱۹۹۲ این دو برای مدتی تقریباً برابر شدند، اما از آن زمان فاصله میان آن‌ها به‌طورپیوسته افزایش یافته است.

جیک فاس (Jake Fuss)، مدیر مطالعات مالی مؤسسه‌ی فریزر گفت در شرایطی که هزینه‌ی زندگی به یکی از دغدغه‌های اصلی مردم در سراسر کانادا تبدیل شده، مالیات همچنان بزرگ‌ترین هزینه‌ی خانوارهای کانادایی است.

بر اساس این گزارش، مالیات بر درآمد با سهم ۳۱٫۷ درصدی بیش‌ترین بخش بار مالیاتی را تشکیل می‌دهد و پس از آن مالیات‌های حقوق و دستمزد و سلامت با ۲۲٫۳ درصد قرار دارند.

مالیات بر سود شرکت‌ها ۱۴٫۲ درصد، مالیات بر فروش ۱۳٫۷ درصد و مالیات بر املاک ۸٫۵ درصد از این بار را تشکیل می‌دهند. حدود ۱۰ درصد باقی‌مانده نیز شامل مالیات مشروبات الکلی و دخانیات، مالیات سوخت و مجوز خودرو و عوارض واردات است.

سال گذشته، درآمد متوسط یک خانواده‌ی کانادایی ۱۲۱,۱۱۱ دلار بود و این خانواده در مجموع ۵۰,۷۲۱ دلار یعنی ۴۱٫۹ درصد درآمد خود را به عنوان مالیات پرداخت کرد.

در سال ۱۹۶۱، درآمد متوسط خانواده تنها پنج هزار دلار و مجموع مالیات پرداختی آن ۱,۶۷۵ دلار، معادل ۳۳٫۵ درصد درآمد بود.

به این ترتیب، مبلغ مالیات پرداختی یک خانواده‌ی متوسط کانادایی از سال ۱۹۶۱ تاکنون حدود ۳۰ برابر شده و ۲,۹۲۸ درصد افزایش داشته است.

داده‌های این گزارش نشان می‌دهد تنها در سه مقطع، سهم مالیات از درآمد کاهش یافته است که آخرین مورد به دوران همه‌گیری کرونا مربوط می‌شود؛ زمانی که دستمزدها همچنان اندکی افزایش پیدا می‌کرد اما درآمدهای مالیاتی کم‌تر شده بود.

به جز این دوره‌های کوتاه، سهم مالیات در بلندمدت روندی صعودی داشته است. مالیات همچنین بسیار سریع‌تر از سایر هزینه‌های اصلی افزایش یافته است.

از سال ۱۹۶۱ تاکنون، هزینه‌ی مسکن ۲,۳۴۹ درصد، قیمت موادغذایی ۹۵۲ درصد و هزینه‌ی پوشاک ۵۲۶ درصد افزایش داشته است.

در همین مدت، شاخص قیمت مصرف‌کننده که میانگین قیمت کالاها و خدماتی مانند غذا، مسکن، پوشاک، حمل‌ونقل، سلامت و مراقبت شخصی و آموزش را اندازه‌گیری می‌کند، ۹۴۶ درصد رشد داشته است.

حتا با در نظر گرفتن تورم نیز بار مالیاتی بیش از دو برابر شده است. بر اساس ارزش ثابت دلار در سال ۲۰۲۵، خانواده‌ی متوسط کانادایی در سال ۱۹۶۱ معادل ۱۷,۵۱۸ دلار مالیات پرداخت می‌کرد، درحالی‌که این رقم سال گذشته به ۵۰,۷۲۱ دلار یعنی با ۱۸۹ درصد افزایش رسید.