تحریریهی «مداد»
تیم ملی فوتبال کانادا جام جهانی خانگی خود را با تساوی ۱ بر ۱ مقابل بوسنی و هرزگوین در تورنتو آغاز کرد؛ نتیجهای تاریخی، چون نخستین امتیاز کانادا در تاریخ جام جهانی مردان بود. بوسنی در دقیقه ۲۱ پیش افتاد، اما کایل لارین در دقیقه ۷۸ گل تساوی را زد و ورزشگاه تورنتو را منفجر کرد. بازی بعدی کانادا روز ۱۸ ژوئن در ونکوور مقابل قطر خواهد بود.
در همین تیم، شش بازیکن ریشه در کبک دارند؛ چهرههایی که مسیرهای متفاوتی را طی کردهاند، اما حالا در بزرگترین صحنه فوتبال جهان با پیراهن کانادا بازی میکنند. اسماعیل کونه، موئیز بومبیتو، نیتن سالیبا، ماکسیم کرپو، متیو شوآنیر و لوک دو فوژرول، هرکدام بخشی از داستان رشد فوتبال در کبکاند.
برای خانوادههای این بازیکنان، حضور در جام جهانی فقط یک موفقیت ورزشی نیست؛ نتیجه سالها مهاجرت، تلاش، حمایت خانوادگی و بازی در زمینهای محلی مونترال و حومه آن است. مادر اسماعیل کونه که از ساحل عاج به کانادا آمد، حالا پسرش را در دومین جام جهانیاش میبیند. خانواده بومبیتو نیز با افتخار از پسری میگویند که شماره ۶۴ را به یاد اتوبوسی انتخاب کرده که در کودکی با آن به تمرینهای فوتبال در سنلوران میرفت.
چرا این خبر مهم است؟
چون داستان این شش بازیکن فقط داستان فوتبال نیست؛ داستان کانادای امروز است. بسیاری از آنها فرزندان خانوادههای مهاجرند و از باشگاههای محلی، زمینهای عمومی و آکادمیهای کبک به تیم ملی رسیدهاند. برای نسل تازه بازیکنان در مونترال، سنلوران، لونگوی و سناوبر، پیام روشن است: رسیدن به جام جهانی دیگر رؤیایی دور نیست.
اگر کانادا بتواند از گروه خود صعود کند، این نسل نهتنها تاریخ فوتبال کشور را تغییر میدهد، بلکه جایگاه کبک را بهعنوان یکی از مهمترین مراکز پرورش استعداد فوتبال در کانادا تثبیت خواهد کرد.
Add comment