یک قرن پیش، اگر در یکی از هتلهای لوکس نیویورک یا بوستون یک برش طالبی مونترالی سفارش میدادید، با یک دسر معمولی روبهرو نبودید.
این میوه زمانی آنقدر ارزشمند بود که یک برش آن در سال ۱۹۲۱ تا ۱٫۵ دلار فروخته میشد؛ یعنی با محاسبه تورم و قدرت خرید، حدود ۱۷ تا ۲۵ دلار کانادا امروز. در همان دوره، یک دوجین طالبی درجهیک نیز حدود ۲۵ تا ۳۵ دلار قیمت داشت.
طالبی مونترالی (Montreal Melon) از میوههای تاریخی منطقه مونترال بود و در زمینهای حاصلخیز اطراف شهر، بهویژه در محدوده میان رود سنلوران و مونرویال، پرورش داده میشد.
برخی منابع ریشههای آن را به کشت خربزههای اروپایی در سده هفدهم و حتی باغهای یسوعیان نسبت میدهند، هرچند منشأ دقیق این رقم کاملاً قطعی نیست.
شهرت طالبی مونترالی بیشتر از هر چیز به اندازه و طعم آن مربوط بود. گوشت سبز، شیرین و آبدار آن عطر ملایمی شبیه جوز هندی داشت و نمونههای بزرگ میتوانستند چندین کیلوگرم وزن داشته باشند.
در مقابل، پوست آن ظریف و حساس بود و همین ویژگی، حملونقل و نگهداری میوه را دشوار میکرد. یک کاتالوگ قدیمی بِربی (Burpee) در سال ۱۸۸۳ حتی نمونهای ۱۶ و یکچهارم پوندی، یعنی حدود ۷٫۴ کیلوگرمی، را ثبت کرده و از نمونههای ۲۲ پوندی نیز نام برده است.
در سال ۱۸۸۰، دبلیو. اتلی بِربی، بنیانگذار شرکت بذر بِربی، هنگام بازدید از بازار سنتآن (St. Ann’s Market) مونترال با این طالبی روبهرو شد.
او یکی از بهترین نمونهها را به قیمت ۶۰ سنت خرید، بذر آن را به آمریکا برد و کمی بعد این رقم وارد کاتالوگهای فروش بذر شد.
طالبی مونترالی در اوایل قرن بیستم به یک محصول لوکس تبدیل شده بود و به شهرهایی مانند نیویورک، بوستون و شیکاگو فرستاده میشد.
اما موفقیت آن دوام نیاورد. گسترش شهر و از بین رفتن زمینهای کشاورزی، دشواری کشت و نگهداری، هزینه بالای تولید و تغییر سلیقه مصرفکنندگان، همگی در افول آن نقش داشتند. تا حدود سال ۱۹۵۰، این طالبی تقریباً از کشت تجاری ناپدید شده بود.
ماجرای بازگشت آن چند دهه بعد آغاز شد. در سال ۱۹۹۱، بری لازار هنگام تحقیق درباره تاریخ مونترال با داستان این میوه روبهرو شد.
جستوجوی یک روزنامهنگار مونترالی سرانجام به چند بذر در مجموعه بذر وزارت کشاورزی آمریکا در ایمز، آیووا رسید؛ بذرهایی که از یک طالبی مونترالیِ پرورشیافته در سال ۱۹۶۱ به دست آمده بودند. در ادامه، در سال ۱۹۹۶، یک کشاورز ارگانیککار توانست این بذرها را دوباره به گیاه و میوه تبدیل کند.
امروز تلاشهایی برای حفظ و گسترش دوباره این میراث کشاورزی در منطقه مونترال ادامه دارد.
داستان طالبی مونترالی در واقع فقط داستان یک میوه نیست؛ داستان شهری است که زمینهای کشاورزی خود را از دست داد، یک محصول مشهور را فراموش کرد و سرانجام توانست بخشی از گذشتهاش را از دل چند بذر قدیمی دوباره زنده کند.
پیشنهاد میکنیم این ویدئوی سیبیسی درباره تاریخچه و بازگشت طالبی مونترالی را هم ببینید.














Add comment