بر اساس گزارش تازه رویال بانک کانادا (RBC)، بیش از نیمی از والدین کانادایی (۵۱ درصد) همچنان هزینههای زندگی فرزندان بزرگسال ۱۸ تا ۴۰ ساله خود را پرداخت میکنند.
این گزارش که بر اساس نظرسنجی از میان ۱۰۰۰ پدر و مادر در سراسر کانادا انجام شده، نشان میدهد که مسیر سنتی استقلال مالی جوانان به دلیل فشارهای اقتصادی دگرگون شده است؛ به طوری که حدود ۳۲ درصد از والدین اعلام کردهاند فرزندانشان در این رده سنی هنوز به استقلال مالی کامل نرسیدهاند.
دادههای این گزارش حاکی از آن است که والدین حامی بهطور میانگین سالانه ۶,۱۵۱ دلار به فرزندان بزرگسال خود کمک مالی میکنند و نزدیک به یکچهارم آنان (۲۴ درصد) مبالغی فراتر از ۱۰ هزار دلار پرداختهاند.
در این میان، بخش عمده کمکها به اقلام مصرفی روزمره اختصاص دارد: ۵۶ درصد از والدین به تأمین هزینه خواربار کمک کردهاند، ۴۳ درصد هزینههای غیرمنتظره و اضطراری را پوشش دادهاند، ۲۴ درصد در پرداخت اجارهبها سهیم شدهاند، ۲۱ درصد در قبوض خدمات عمومی مشارکت داشتهاند و ۱۲ درصد نیز به بازپرداخت بدهیها و کارتهای اعتباری یاری رساندهاند.
این وابستگی فراتر از دوران تحصیل و سنین ابتدایی جوانی تداوم یافته است.
حدود ۲۱ درصد از والدینِ افراد ۳۰ تا ۳۴ ساله و ۱۹ درصد از والدینِ افراد ۳۵ تا ۴۰ ساله همچنان بخشی از صورتحسابهای فرزندان خود را تسویه میکنند.
به عنوان نمونه، کمک به پرداخت اجارهبها در میان والدین فرزندان ۳۰ تا ۳۴ ساله به ۳۰ درصد افزایش مییابد و ۴۳ درصد از والدین فرزندان ۳۵ تا ۴۰ ساله هنوز بخشی از خواربار آنها را تأمین میکنند.
در خصوص انگیزههای این حمایت مداوم، ۵۱ درصد از والدین این اقدام را «وظیفه طبیعی پدر و مادری» میدانند، در حالی که ۳۵ درصد علت اصلی را بالا بودن هزینههای زندگی و ناتوانی فرزندان در مدیریت مستقل دخلوخرج عنوان کردهاند.
کارشناسان مالی تأکید میکنند که طولانیتر شدن دوران گذار به استقلال مالی ایجاب میکند والدین مرزهای مشخصی تعیین کنند تا ضمن آموزش مهارتهای بودجهبندی به فرزندان، پسانداز و بازنشستگی خود را به خطر نیندازند.














Add comment