تحریریهی «مداد»
تحریریهی مداد | دوشنبه، ۳۱ اوت ۲۰۲۶
به گزارش National Post، کانادا ۶۴ پژوهشگر برجسته از سراسر جهان را با اختصاص ۵۰۴ میلیون دلار کانادا برای انتقال فعالیتهای پژوهشیاشان به دانشگاههای کشور جذب کرده است.
این پژوهشگران قرار است در حوزههایی مانند سلامت و هوش مصنوعی روی طرحهای تحقیقاتی خود کار کنند.
از میان این ۶۴ پژوهشگر، ۴۸ نفر از آمریکا جذب شدهاند که شماری از آنها از دانشگاههای معتبری مانند دانشگاه هاروارد و مؤسسهی فناوری ماساچوست (MIT) هستند. ۱۶ پژوهشگر دیگر نیز از ۱۲ کشور مختلف، از جمله بریتانیا، آلمان، چین و ژاپن، به کانادا میآیند.
ملانی ژولی، وزیر صنعت کانادا روز پنجشنبه در ونکوور گفت: «درحالیکه برخی کشورها بودجهی پژوهشی را کاهش میدهند {اشاره به آمریکا} و به آزادی دانشگاهی پشت میکنند، ما بر علم و پژوهش سرمایهگذاری بیشتری میکنیم.»
تلاش کانادا برای جذب استعدادهای برتر پژوهشی در تضاد با کاهش اخیر بودجههای فدرال پژوهشی در آمریکا قرار دارد. کاهش بودجه، همراه با سختگیرانهتر شدن سیاستهای مهاجرتی و افزایش اختلافات میان دولت دونالد ترامپ و دانشگاههای بزرگ باعث شده است برخی پژوهشگران به دنبال فرصتهای کاری در کشورهای دیگر باشند.
ژولی همچنین اشاره کرد که ۲۳ نفر از دارندگان کرسیهای پژوهشی جدید، کاناداییهایی هستند که برای ادامه فعالیت به کشور خود بازمیگردند.
این اقدام بخشی از طرحی است که دولت مارک کارنی، نخستوزیر کانادا سال گذشته برای تقویت دانشگاههای این کشور اعلام کرد.
بر اساس این طرح، طی ۱۲ سال ۱.۷ میلیارد دلار کانادا برای جذب بیش از یک هزار پژوهشگر اختصاص داده شده است. یک میلیارد دلار از این بودجه برای جذب حداکثر ۱۰۰ دارندهی کرسی پژوهشی در سطح جهانی به دانشگاههای کانادا در نظر گرفته شده است.
رابرت آسلین، مدیر اجرایی گروه U15 Canada که نمایندهی دانشگاههای پژوهشی برتر کشور است، گفت توانایی کانادا در جذب این پژوهشگران نشاندهندهی قدرت مؤسسات آموزش عالی کشور است.
وی همچنین گفت تغییرات سیاستی در آمریکا باعث شده دانشمندان احساس کنند حمایت کمتری دریافت میکنند و همین مسئله به تلاش کانادا برای جذب آنها کمک کرده است.
سارا سیگر، دانشمند سرشناس حوزهی علوم سیارهای، یکی از پژوهشگران جدیدی است که بهعنوان دارندهی کرسی پژوهشی به کانادا میآید. دانشگاه تورنتو پیشتر اعلام کرده بود سیگر قرار است مؤسسهی فناوری ماساچوست را ترک کرده و به دانشگاه محل تحصیل خود بازگردد.
کانادا همچنین جیمز لوبو، استاد مؤسسهی فناوری ماساچوست و متخصص علوم مواد را جذب کرده است.
برایان کولمن، پژوهشگر دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل نیز بهعنوان دارندهی کرسی پژوهشی به دانشگاه بریتیشکلمبیا خواهد پیوست. از پژوهشهای وی در ارتباط با جایزهی نوبل شیمی سال ۲۰۲۴ یاد شده است.
کِرتیس هاتنهاور، استاد زیستشناسی محاسباتی و بیوانفورماتیک دانشگاه هاروارد نیز راهی دانشگاه بریتیشکلمبیا خواهد شد. پژوهشهای او بر ارتباط میان میکروبها و سلامت انسان تمرکز دارد.
دولت کانادا سال گذشته همچنین وعده داد برای دارندگان ویزای H-1B یک مسیر مهاجرتی سریع ایجاد کند؛ این وعده پس از آن مطرح شد که دولت ترامپ هزینهی صدور این ویزاها را به ۱۰۰ هزار دلار افزایش داد. با این حال، این برنامه هنوز اجرایی نشده است.
اقتصادهای بزرگ دیگری در جهان نیز برای جذب استادان و پژوهشگران برجستهای که قصد ترک آمریکا را دارند، تلاش میکنند.
اتحادیهی اروپا نیز طرحی ۵۰۰ میلیون یورویی برای جذب پژوهشگران و دانشمندان بینالمللی راهاندازی کرده است.
دارندگان کرسیهای پژوهشی جدید کانادا طی هشت سال بودجه دریافت خواهند کرد تا در حوزههای اولویتدار تعیینشده از سوی دولت، از جمله سلامت، فناوریهای دیجیتال پیشرفته و محیطزیست فعالیت کنند.
دولت کانادا سال گذشته دربارهی این طرح اعلام کرده بود که کرسیهای جدید و تیمهای آنها پروژههای پژوهشی تحولآفرینی را پیش خواهند برد که از طریق ارتباط با بخش صنعت، دولت و جامعه، قابلیت کاربرد و تجاریسازی داشته باشند و همزمان نسل بعدی نیروی انسانی متخصص را نیز تربیت کنند.
دولت کانادا قرار است در ماههای آینده دور بعدی دارندگان کرسیهای پژوهشی را معرفی کند.
Add comment