به گزارش نشنالپست، نتایج یک نظرسنجی جدید که در مجلهی انجمن پزشکی کانادا (CMAJ) منتشر شده، نشان میدهد که پزشکان اورژانس کانادا به دلیل «شکست و ناکارآمدی» سیستم سلامت دچار دلسردی و فرسودگی شغلی شدید شدهاند.
بر اساس این مطالعه، از هر ۱۰ پزشک اورژانس، ۱ نفر این حوزه را ترک کرده و نیمی از آنها ساعت کاری خود را کاهش دادهاند تا امکان بازابی توان خود را داشته باشند.
اصلیترین یافتههای نظرسنجی و آمار فرسودگی
این مطالعه روند فرسودگی شغلی را از دسامبر ۲۰۲۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ مورد بررسی قرار داده است. از میان ۴۱۰ پزشکی که در مرحله نهایی شرکت کردند:
▫️ ترک خدمت: ۴۱ پزشک، حوزه طب اورژانس را رها کردهاند (۱۰ نفر بازنشسته شده، ۲۵ نفر به بخشهای دیگر پزشکی منتقل شده و ۶ نفر کلاً طبابت بالینی را کنار گذاشتهاند).
▫️فرسودگی هیجانی و دگرگونی شخصیت: از میان پزشکان فعال، ۴۶ درصد دچار «خستگی شدید عاطفی» و ۵۵ درصد دچار تضعیف حس همدردی و برخورد سرد با بیمار به عنوان واکنش دفاعی بدن به استرس) شدهاند.
▫️کاهش شیفت کاری: ۵۰ درصد از پزشکان تعداد شیفتهای کاری خود را کاهش دادهاند و ۲۰ درصد نیز مرخصیهای طولانیمدت گرفتهاند.
پیامدهای مستقیم بحران بر سلامت بیماران
پزشکان هشدار میدهند که ازدحام بیش از حد و زمانهای انتظار طولانی (گاه بیش از ۱۴ ساعت)، خطرات جانی جدی برای بیماران مبتلا به شرایط حاد (مانند سکتههای مغزی و قلبی) ایجاد کرده است:
▫️معاینه در راهروها: بسیاری از بیماران روی صندلیهای سالن انتظار یا راهروهای شلوغ معاینه میشوند.
ترک اورژانس بدون معاینه: شمار بیمارانی که قبل از ویزیت پزشک اورژانس را ترک میکنند افزایش یافته؛ امری که خطر مرگ در طی ۷ روز را به شدت بالا میبرد.
▫️خطاهای پزشکی: فرسودگی شغلی شدید خطر اشتباهات دارویی، تشخیصهای نادرست و تصمیمگیریهای شتابزده را افزایش داده است.
دکتر کرستین دِویت، استاد دانشگاه کوئینز و نویسنده اصلی مطالعه، اشاره میکند که بسیاری از پزشکان احساس میکنند سیستم پزشکی در حال نابودی آنهاست و در مقابل، بیماران آنها را مقصر تأخیرهای طولانی میدانند.
معاون سردبیر مجله انجمن پزشکی کانادا نیز در یادداشتی انتقادی اعلام کرد که مسئولان نباید از کادر درمان به عنوان «سپر بلا» برای فرار از مسئولیتپذیری در قبال یک مشکل پیچیده ساختاری استفاده کنند. او از دولت فدرال خواست تا پرداخت بودجههای بهداشت و درمان به استانها را مشروط به شفافسازی دادههای مربوط به زمان انتظار در اورژانسها کند.
کارشناسان بر این باورند که ریشه این بحران چنددههای، ناشی از کمبود شدید پزشک خانواده، نقص در خدمات مراقبت از سالمندان و تختهای بیمارستانی و عدم امکان ترخیص بیمارانی است که نیازی به بستری اورژانسی ندارند اما جایی برای انتقال آنها وجود ندارد.














Add comment