از هر چهار کبکی، یک نفر مراقب یکی از عزیزانش است:  چهره پنهان نظام سلامت

نتایج اولیه یک پژوهش تازه استانی نشان می‌دهد بیش از یک نفر از هر چهار کبکی بالای ۱۵ سال نقش «مراقب غیررسمی» را بر عهده دارد؛ افرادی که بدون دریافت دستمزد، از یکی از اعضای خانواده، دوستان یا نزدیکان خود که به دلیل بیماری، سالمندی یا ناتوانی نیازمند کمک هستند، مراقبت می‌کنند.

این یافته‌ها از نخستین نتایج پیمایش سلامت و رفاه مراقبان کبک ۲۰۲۴–۲۰۲۵ به دست آمده است. بر اساس این گزارش، بیشتر مراقبان از افرادی با سن ۶۵ سال یا بیشتر نگهداری می‌کنند. همچنین زنان و افراد ۴۵ تا ۵۴ ساله بیش از سایر گروه‌ها این مسئولیت را بر دوش می‌کشند.

یکی دیگر از یافته‌های مهم این پژوهش آن است که بخش بزرگی از این افراد همزمان در بازار کار نیز حضور دارند. به عبارت دیگر، بسیاری از مراقبان هر روز میان مسئولیت‌های شغلی و وظایف مراقبتی خود تعادل برقرار می‌کنند؛ تعادلی که می‌تواند فشارهای مالی، جسمی و روانی قابل توجهی ایجاد کند.

چرا این خبر مهم است؟

وقتی درباره نظام سلامت صحبت می‌کنیم، معمولاً توجه‌ها به پزشکان، پرستاران و بیمارستان‌ها جلب می‌شود. اما بخش بزرگی از مراقبت روزانه از سالمندان، بیماران مزمن و افراد دارای ناتوانی توسط اعضای خانواده انجام می‌شود؛ کاری که اغلب دیده نمی‌شود و در آمارهای اقتصادی نیز کمتر بازتاب پیدا می‌کند.

با پیرتر شدن جمعیت کبک و کانادا، اهمیت این گروه هر سال بیشتر می‌شود. کارشناسان هشدار می‌دهند که بدون حمایت‌های کافی از مراقبان غیررسمی—از جمله خدمات حمایتی، مرخصی‌های کاری انعطاف‌پذیر و کمک‌های مالی—فشار بر خانواده‌ها و در نتیجه بر کل نظام سلامت افزایش خواهد یافت.

این آمار تصویری روشن از واقعیتی ارائه می‌کند که بسیاری از خانواده‌های کبکی هر روز با آن زندگی می‌کنند: مراقبت از عزیزان تنها یک مسئولیت خانوادگی نیست، بلکه یکی از ستون‌های پنهان نظام سلامت جامعه است.