تحریریهی «مداد»
مسئولان یک کلیسای کاتولیک قدیمی در مونترال برای تخریب ساختمانی که سالهاست متروکه شده و به مقصدی محبوب برای «اکسپلوررهای شهری» و ویدیوهای تیکتاک تبدیل شده، به دادگاه متوسل شدهاند. کلیسای «سن-اوزب-دو-ورسای» پس از سالها بیاستفاده ماندن، آتشسوزی، ورودهای غیرقانونی مکرر و جریمههای سنگین شهری، اکنون از شهر مونترال میخواهد مجوز تخریب آن را صادر کند.
بر روی حصار چوبی اطراف کلیسا—در میان شعارهای سیاسی و ضدپلیس—شعری دستنویس به چشم میخورد که با این جمله آغاز میشود: «این کلیسا دیگر وجود ندارد.» چند خط بعد، شاعر ناشناس میپرسد: «پس چرا این ساختمان هنوز در حال پوسیدن است؟» پرسشی که بهگفتهی مسئولان کلیسا، سالهاست پاسخی برایش نیافتهاند.
کلیسایی رهاشده، هزینهای رو به افزایش
کلیسا از سال ۲۰۰۹ عملاً تعطیل بوده است. با کاهش شدید تعداد نمازگزاران و توقف یا کاهش کمکهای دولتی برای مرمت بناهای مذهبی، نگهداری از این ساختمان عظیم به باری مالی و ایمنی تبدیل شده است. به گفته اسناد دادگاهی، کلیسا از سال ۲۰۱۷ بیش از ۱۰۰ هزار دلار صرف ایمنسازی محل—از جمله استخدام نگهبان—کرده، اما با این وجود بیش از ۲۱۹ هزار دلار جریمهی شهری بهدلیل مشکلات ایمنی و سازهای دریافت کرده است.
آتشسوزی سال ۲۰۱۹ آسیب جدی به بنا وارد کرد و بر اساس برآورد یک شرکت مهندسی، هزینه مرمت و بازسازی کلیسا بیش از ۵۰ میلیون دلار خواهد بود. این گزارش نتیجهگیری کرده که «تخریب کامل ساختمان، از نظر اقتصادی و ایمنی، بهترین گزینه است.»
مقصد شهرگردها و تیکتاکیها
پدر «روژه دوفِرن»، کشیش ۷۷ ساله کلیسا، میگوید ورود غیرقانونی به ساختمان تقریباً به امری روزمره تبدیل شده است. به گفتهی او، افراد با ابزار مختلف پنجرهها و درها را میشکنند تا وارد شوند؛ عمدتاً برای ضبط ویدئو و شرکت در «چالشهای تیکتاک».
درون کلیسا، بقایای نیمکتهای شکسته، قوطیهای نوشیدنی، فضولات پرندگان و تکههای خردشده ارگ کلیسا دیده میشود. مجسمهها آسیب دیدهاند و برخی افراد حتا برای به صدا درآوردن ناقوس، از دیوارها بالا رفتهاند؛ موضوعی که نگرانی جدی دربارهی ایمنی ایجاد کرده است.
دادگاه بهجای شهرداری
در دادخواستی که هفتم ژانویه ثبت شده، نهاد حقوقی مالک کلیسا از قاضی خواسته مجوز تخریب را صادر کند؛ با استناد به خطرات ایمنی، مشکلات بهداشتی و ناتوانی مالی. به گفته مسئولان کلیسا، تلاشها برای همکاری با شرکتهای خصوصی جهت بازتوسعه زمین بهدلیل هزینهها یا محدودیتهای اعمالشده از سوی شهرداری به نتیجه نرسیده است.
شهر مونترال تاکنون از اظهارنظر درباره این پرونده خودداری کرده و هنوز تاریخی برای رسیدگی قضایی تعیین نشده است.
آیندهی زمین؛ مسکن بهجای عبادتگاه؟
مسئولان کلیسا امیدوارند پس از حل وضعیت حقوقی، این زمین به پروژهای ترکیبی شامل مسکن و کاربری اجتماعی تبدیل شود. آنها میگویند مایلاند همچنان بهشکلی محدود در محل حضور داشته باشند، از جمله با حفظ و بازسازی ساختمان کشیشنشین برای برگزاری مراسم در مقیاسی کوچکتر.
کارشناسان حوزهی دین و فرهنگ میگویند کبک در گذشته در تغییر کاربری کلیساها موفق بوده، اما افزایش شدید هزینههای ساختوساز باعث شده این راهحل برای برخی بناهای بزرگ دیگر عملی نباشد. بهگفتهی سولانژ لوفور، استاد دانشگاه مونترال، «کبک کلیساهای بیش از نیاز دارد و حذف برخی از آنها—بهویژه در شرایط بحران مسکن—میتواند منطقی باشد.»
واقعگرایی بهجای عظمتگرایی
امروز کمتر از یک دوجین نفر بهطور منظم در مراسم هفتگی این کلیسا شرکت میکنند؛ آن هم در راهرویی کوچک کنار کشیشنشین. پدر دوفِرن میگوید زمان آن رسیده واقعبین بود: «دیگر نمیتوانیم با ایدههای عظمتگرایانه جلو برویم. یک عبادتگاه کوچکتر برای نیازهای امروز ما کافی است.»
تخریب این کلیسا، اگرچه برای بسیاری بار احساسی دارد، اما به نظر میرسد به نمادی از تغییر نقش نهادهای مذهبی در شهرهای مدرن کبک تبدیل شده است.
✏️ تبلیغات: گروه املاک شیرخدایی (https://t.me/MedadAds/808)
تلفن تماس برای مشاوره رایگان پروژهی خرید ملک و یا سرمایهگذاری شما
5148914335
