نوزدهم نوامبر در تقویم جهانی به عنوان «روز جهانی مرد» شناخته میشود. این مناسبت که اکنون در بیش از ۸۰ کشور جهان گرامی داشته میشود، فرصتی نمادین برای تمرکز بر سلامت جسمی و روانی مردان، بهبود روابط بینجنسیتی و ترویج الگوهای مثبت مردانه است.
برخلاف برخی برداشتهای نادرست، این روز در تقابل با روز زن نیست، بلکه مکمل آن است؛ زیرا سلامت و تعادل روانی مردان، ضامن سلامت خانواده و جامعهای است که زنان و کودکان نیز در آن زندگی میکنند.
برای سال ۲۰۲۵، مضمون و تم اصلی این روز «تکریم و پاسداشت مردان و پسران» انتخاب شده است. این انتخاب هوشمندانه، تلاشی است برای عبور از کلیشههای رایج و گاه منفی که علیه مردان وجود دارد. هدف این است که جامعه جهانی برای لحظهای درنگ کند و ارزش مشارکتها، فداکاریها و نقشهای مثبتی را که مردان در زندگی روزمره ایفا میکنند، به رسمیت بشناسد.
واژهی «پاسداشت» در اینجا به معنای قدردانی از تلاشهای پدرانی است که برای رفاه خانواده میجنگند، برادرانی که حامی هستند و پسرانی که آیندهسازان فردا خواهند بود.
یکی از مهمترین ابعاد این روز، شکستن سکوت درباره چالشهای خاموش دنیای مردانه است. آمارهای جهانی نشان میدهد که مردان در سنین پایینتری نسبت به زنان جان خود را از دست میدهند و نرخ خودکشی در میان آنان بهمراتب بالاتر است.
فشارهای اجتماعی که مرد را ملزم به «قوی بودن»، «تأمینکننده بودن» و «پنهان کردن احساسات» میکند، بار روانی سنگینی بر دوش آنان میگذارد. تم ۲۰۲۵ ما را دعوت میکند تا فضایی امن و بدون قضاوت ایجاد کنیم تا مردان بدانند صحبت از دردها، اضطرابها و ضعفها، نه تنها شرمآور نیست، بلکه نشانهای از بلوغ و شجاعت است.
علاوه بر سلامت روان، روز جهانی مرد فرصتی است برای ترویج «مردانگی مثبت». جامعه نیاز به الگوهایی دارد که به پسران جوان بیاموزد قدرت واقعی در زور بازو یا خشونت نیست، بلکه در مسئولیتپذیری، احترام به دیگران و مهربانی نهفته است. وقتی از «پاسداشت مردان» سخن میگوییم، منظور تجلیل از مردانی است که با رفتار انسانی خود، دنیا را به جای امنتری برای همه تبدیل میکنند.
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.











