تحریریهی «مداد»
به گزارش Driving، کاناداییها در سال ۲۰۲۴ حدود ۱,۹ میلیون خودرو خریداری کردند، درحالیکه در همان سال تنها ۱٫۳ میلیون خودرو در خاک کانادا مونتاژ شده بود.
با وجود تمایل مردم برای حمایت از صنعت خودروی داخلی، واقعیت این است که بخش کمی از خودروهای خریداریشده در کشور، واقعاً ساخت کانادا هستند.
بر اساس دادههای منتشرشده، در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۴۶ هزار خودروی ساخت کانادا یعنی تنها حدود ۱۳ درصد از کل فروش، توسط کاناداییها خریداری شد.
اگر مدلهای شورولت سیلورادو که بیشترشان در آمریکا فروخته میشوند کنار کنار گذاشته شوند، این رقم به نزدیک ۱۰ درصد کاهش پیدا میکند.
فهرست زیر نشان میدهد کدام خودروهای مونتاژشده در کانادا بیشترین خریدار داخلی را داشتهاند:
- تویوتا RAV4: ۶۵ هزار و ۱۶۴ دستگاه
- هوندا CR-V: ۵۵ هزار و ۳۶۳
- هوندا سیویک: ۳۱ هزار و ۵۲۵
- لکسوس RX: رقم ۹ هزار و ۷۸۸
- لکسوس NX: رقم هزار و ۹۹۰
- فورد اج: نه هزار و ۵۵۳
- کرایسلر گرند کاروان: چهار هزار و ۶۴۳
- کرایسلر پاسیفیکا: پنج هزار و ۴۸۶
- دوج چلنجر: هزار و ۴۰۹
- دوج چارجر: ۸۹۳
- لینکلن ناتیلوس: سه هزار و ۳۵۱
- کرایسلر ۳۰۰: ۲۶۵
- بَرایتدراپ Zevo: ۴۲۷
در مورد شورولت سیلورادو، وضعیت متفاوت است. در سال ۲۰۲۴، حدود ۵۴ هزار و ۱۶ دستگاه از این مدل در کانادا فروخته شد، اما کارخانهی جنرال موتورز در اوشاوا بیش از ۱۵۰ هزار دستگاه از این خودرو را بیشتر برای صادرات به ایالاتمتحده تولید کرد. در واقع، اوشاوا بیشتر بهعنوان واحد پشتیبان برای تأمین نیاز بازار آمریکا فعالیت میکند.
سوئینی تأکید کرد در شرایط کنونی، ایجاد برند ملی خودرو در کانادا راهحل واقعی نیست؛ بلکه شراکتهای صنعتی با دیگر کشورها بهویژه در آمریکای شمالی همان مسیر مؤثری است که از دههی ۱۹۶۰ با «پیمان خودرویی» آغاز شد.
نگرانی اصلی اکنون حفظ حضور تولیدی شرکتها در کاناداست. برای نمونه، توقف تولید فورد در اوکویل، کاهش یک شیفت کاری در اوشاوا و انتقال تولید جیپ کامپس به ایلینوی، زنگ خطرهایی برای آیندهی اشتغال و صنعت خودروی کشور هستند.
به گفتهی کارشناسان، صنعت خودروی آمریکای شمالی شبیه یک مهمانی محلی است که هر کشور مواد اولیه و مهارتهای خاص خود را ارائه میکند. این همکاری پیچیده شاید نامنظم بهنظر برسد، اما نتیجهی آن بهرهبرداری مشترک از بهترین توانها در کل منطقه است.
سوئینی در پایان هشدار داد که تصمیمگیری دربارهی آیندهی صنعت خودروی کانادا باید بر پایهی واقعیتها و دادههای عینی باشد، نه احساسات و شعارهای سیاسی.
اگر بر مبنای شواهد عمل نشود، تصمیمها تحت تأثیر روایتها و تبلیغات کسانی از هواداران سیاستهای ترامپ گرفته تا طرفداران خودروهای برقی ساخت نظامهای اقتدارگرا قرار میگیرد که اهداف دیگری دارند. در چنین شرایطی، صدای عاقلانهترین افراد معمولاً شنیده نمیشود.
درحالیکه کانادا ۱٫۳ میلیون خودرو تولید میکند و ۱٫۹ میلیون میخرد، تفاوت عددی نشان میدهد که وابستگی کشور به زنجیرهی تولید جهانی بسیار بالاست و آیندهی صنعت خودروی کانادا به توانایی آن در حفظ تعادل میان تولید داخلی، همکاریهای منطقهای و تصمیمگیریهای واقعبینانه بستگی دارد.
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.
