تحریریهی «مداد»
شهرداری مونترال در اواخر دهه ۱۹۶۰ پس از برگزاری نمایشگاه اکسپو ۶۷ با مشکلات مالی مواجه شد. ژان دراپو، شهردار وقت مونترال که به خلاقیت در مدیریت شهرت داشت، به دنبال راهی برای تأمین مالی بدون افزایش مالیات بر املاک بود.
او در دوم آوریل ۱۹۶۸، هنگام ارائه بودجهی سالانه شهر، طرحی به نام «مالیات داوطلبانه» را عرضه کرد که در واقع یک لاتاری بود. این ابتکار آقای دراپو، به گفتهی روزنامهی لپرس، به عنوان اولین لاتاری دولتی در کانادا شناخته شد.
شورای شهر مونترال در ۱۰ آوریل ۱۹۶۸ آئیننامهای را تصویب کرد که به کمیتهی اجرایی اجازه داد مکانیزمهای لازم برای اجرای این طرح را ایجاد کند. شرکتکنندگان با پرداخت دو دلار میتوانستند بلیتی خریداری کنند و در قرعهکشی شرکت کنند. جوایز شامل ۱۵۱ جایزه به ارزش کل ۱۵۰ هزار دلار بود که در قالب شمشهای نقره اهدا میشد.
جایزه اصلی ۱۰۰ هزار دلار بود که در اولین قرعهکشی در ۲۷ مه ۱۹۶۸ به خانم ونیتیا بارت از لونگوی رسید. این طرح با استقبال گستردهای مواجه شد و بیش از ۵۱۶ هزار بلیت از سراسر کانادا فروخته شد.
مالیات داوطلبانه به دلیل جذابیت جوایز نقدی و عدماجبار در مشارکت، بسیار پرطرفدار بود. با این حال، لاتاریها در آن زمان طبق قوانین کانادا غیرقانونی بودند. دراپو با نامگذاری این طرح به عنوان «مالیات داوطلبانه» سعی کرد از محدودیتهای قانونی عبور کند، اما این ترفند در نهایت ناکام ماند. در دسامبر ۱۹۶۹، دیوان عالی کانادا این لاتاری را غیرقانونی اعلام کرد و پس از ۱۹ ماه فعالیت، طرح متوقف شد.
پس از توقف مالیات داوطلبانه، دولت کبک از این ایده الهام گرفت و سازمان لوتو-کبک را تأسیس کرد. این سازمان در سال ۱۹۶۹ ایجاد شد و اولین قرعهکشی آن در ۱۴ مارس ۱۹۷۰ برگزار شد. لوتو-کبک به سرعت به یکی از نهادهای کلیدی در مدیریت لاتاریها و بازیهای قانونی در کبک تبدیل شد و امروزه فعالیتهای گستردهای از جمله مدیریت کازینوها و بازیهای آنلاین دارد.
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.
