تحریریهی «مداد»
رژهی گروه ایرانی در روز جشن ملی کانادا در شهر مونترال به دلیل اختلاف نظر در خصوص جای قرارگرفتن برخی از اعضای گروه ICU در صف رژه، با بگومگو آغاز شد اما انجام منظم رژه، این امید را میداد که اختلاف مورد نظر تمام شده و موضوع حل شده است.
اما این امید خیلی زود و با انتشار متنها و ویدئوهای تند و تیز در تخریب داوطلبانی که رژه را برنامهریزی کرده بودند، به ناامیدی تبدیل شد.
از جملهی این مطالب، توئیتی بود که با این جملات آغاز میشد: «دیروز به بهانه روز کانادا در مونترال، طرفداران اسماعیلیون به همراهی یک فرقهی «بهظاهر» ملیگرا (انجمن زرتشت) کف خیابان به رقص و قر و قمیش پرداختند! بچههامون در ایران گلوله میخورند و اعدام میشوند تا این بیوطنها اینجوری شَر رو عادیسازی کنند!»
و سپس نویسندهی توئیت، خواننده را به تماشای ویدئویی ارجاع میداد که فیلمبردار، گزارش خود از موضوع اختلاف را با این جملات آغاز میکرد: «این لایو را میگذارم، مردم ایران ببینید توی کانادا اینها میزنن و میرقصن، شما تو ایران کشته میشین، اینها همه گروه اسماعیلیون بودن که حالا رنگ عوض کردن، انگارنهانگار که در ایران اتفاقی افتاده»
این توئیتها و ریتوئیتها که نمونهی ذکر شده، فقط بخشی از آن است، توسط کسانی زده شده که حداقل در حوزهی خبرهای ایران، فعال محسوب میشوند و نگاهی به حسابهای توئیتر آنها این موضوع را ثابت میکند که اخبار خیزش را دنبال میکنند.
به همین دلیل این پرسش پیش میآید که آنها چگونه از اهمیت نقش موسیقی و رقص در مبارزهی بچههای کف خیابانهای ایران در مقابل جمهوریاسلامی بیاطلاعند؟ موسیقی «برای …» را نشنیدهاند؟ از نقش توماج صالحی و ترانههای رپ او بیاطلاعند؟ آیا واقعاً این همشهریان عصبانی که با توجه به خط فکریشان، مجیدرضا رهنورد را حتما خوب میشناسند، پاسخ دندانشکن او را دربارهی آخرین وصیتش نشنیدهاند؟ رقص مهسا امینی و رقص روسریسوزان دختران ایران را ندیدهاند؟
وقت چندانی صرف نکردم تا چند ویدئوی پیوست را در اینترنت پیدا کنم که ثابت میکند فرهنگ، هنر، موسیقی، رقص و شادی، داشتههای ارزشمند ما در مبارزه علیه جمهوریاسلامی هستند. اجازه ندهیم آنها را از ما بگیرند!
شهرام یزدانپناه
سردبیر
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.
