غول کار از خانه به چراغ جادو باز نمی‌گردد

  مفهوم کار از خانه مدت‌های طولانی موضوع مناظرات پرشور و حرارتی بوده است و نظرات در باره آن بازه وسیعی از مزایا و معایب آن را شامل می‌شود. توافقی که میان اتحاد خدمت دهندگان عمومی کانادا (PSAC) و دولت کانادا در زمینه کار از خانه به دست آمد را شاید بتوان یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌ها برای حقوق کارگران در تاریخ معاصر قلمداد کرد.

ساختار سنتی کار هفتگی – که از دوشنبه تا جمعه و با حضور در یک محل مرکزی تعریف‌شده است – بیش از یک قرن پیش ایجاد شد و بر مبنای پاسخ دادن به نیازی بود که کار در کارخانه‌ها مطرح می‌کردند. از آن زمان تاکنون جهان تغییرات قابل‌توجهی را تجربه کرده است اما ساختار هفته‌های کاری ما به همان شکل باقی‌مانده است.

رشد فناوری ارتباطات در دهه 1990 باعث برانگیخته شدن تحقیقات و پوشش رسانه‌ای درباره فواید بالقوه کار از خانه شد. مفاهیمی مانند سازمان‌های بدون کرانه توجه بالایی را در تحقیقات به خود اختصاص دادند و باعث برانگیختن شور زیادی در زمینه موضوع کار از خانه شدند. متخصصان آینده‌ای را تصویر می‌کردند که کار از خانه نه‌تنها باعث می‌شود تا تعادل میان زندگی و کار افراد افزایش یابد که مسائل زیست‌محیطی و وابستگی به سوخت‌های فسیلی را کاهش داده و مانع رشد لجام‌گسیخته شهر می‌شود.

باوجود فواید بالقوه، سازمان‌ها در پذیرش مفهوم کار از خانه اشتیاقی نشان نمی‌داند و به ملاحظات خود درباره کاهش تولید، موانع بالقوه ارتباطی و احتمال کاهش انسجام گروه کاری، اشاره می‌کردند. درواقع  پیش از همه‌گیری تنها چهار درصد کانادایی‌ها فرصت کار از راه دور از داشتند که آن‌هم به‌طورمعمول به کارمندان ارشد اختصاص می‌یافت که خود، بیانگر عدم اطمینان میان کارمندان و کارفرمایان بود.

برخلاف همه این نگرانی‌ها، تعداد پرشماری از تحقیقات به‌طور مداوم سود کار از خانه را تائید کرده‌اند. برای مثال نتایج یک فرا تحقیق جامع که در ژورنال روانشناسی کاربردی منتشرشده است بیان می‌کند، کار از راه دور – در مقایسه با مدل سنتی کار فیزیکی در محل – باعث افزایش عملکرد، افزایش رضایت از کار، کاهش هزینه، کاهش تضاد میان زندگی شخصی و کاری می‌شود. تحقیق جامع دیگری که در علوم روانشناسی و منافع عمومی منتشرشده است نتایج مشابهی را بیان می‌کند.

سرانجام این‌همه گیری بود که به کارمندان اجازه داد تا روشی را که سال‌ها هوادارانش در خلأ فریاد می‌زدند؛ عملی کنند: فرصت کار از خانه. بسیاری از کارمندان کار از خانه را به‌عنوان بخشی ضروری از رضایت شغلی هود و سلامت کلی خود پذیرفتند اعتصاب SPAC یکی از نمونه‌های مهم دراین‌باره بود که نشان داد بازگشت به شرایط پیشین با چالش‌های زیادی همراه خواهد بود. به‌قول‌معروف، این غول آزادشده را نمی‌توان دوباره به چراغ جادو بازگرداند.

پس از دو هفته اعتصاب PSAC  نتوانست به همه خواسته‌های خود دست پیدا کند اما پیروزی‌های مهمی را به دست آورد. از همه مهم‌تر اینکه توافق تازه بیان می‌کند که مدیران باید درخواست کار از راه دور را به‌طور موردی و بر اساس هر درخواست بررسی کنند و نمی‌توانند قانون کلی برای همه کارمندان صادر کنند و باید از اعمال دیدگاه شخصی خود در این باره خودداری کنند.
این توافق احتمالاً بر بقیه محیط اقتصاد نیز اثر خواهد گذاشت. PSAC سابقه موفقی در دفاع از سیاست‌های پیش رو نظیر دفاع از حق مرخصی والدین، طرح‌های بازنشستگی بهتر و برابری پرداخت در کارنامه خود دارد. همه این تلاش‌ها تأثیر ماندگاری در محیط‌های خصوصی کار داشته است و چیزی که زمانی امری تازه و استثنایی بوده است را به امری رایج در این فضا بدل کرده است.

یکی از دلایلی که مناظره درباره کار از خانه هنوز در جریان است و ادامه دارد به چالشی برمی‌گردد که کارفرمایان در ارزیابی تولید و بهره‌وری کارمندانشان دارند. با تغییر سیاست از روند محوری بودن یک وظیفه به سمت محور بودن گروه، برای مدیران میزان ارزیابی نقش افراد در کار دشوار می‌شود. چنین روندی باعث می‌شود معیارهای ضعیفی همچون اینکه چقدر افراد در ظاهر مشغول هستند یا چند ساعت بیشتر در دفتر می‌مانند یا در جلسات حضور دارند به‌عنوان شاخص استفاده شود.

برای پاسخ دادن به این چالش سازمان‌ها باید معیارهای کل‌نگر جدیدی را برای تعیین بهره‌وری به کار بگیرند که کیفیت کار و خروجی به‌دست‌آمده را در اولویت قرار می‌دهد و تنها به این نگاه نمی‌کند که چقدر یک کارمند در ظاهر گرفتار است. با تغییر این تمرکز از ظاهر بر خروجی، سازمان‌ها می‌توانند درک بهتری از بهره‌وری کارمندان خود به دست آورده و محیط منعطف‌تر و موثق‌تری را برای کار طراحی کنند.