رونق دوباره‌ی کارخانه‌ی قطارسازی آلستوم در کبک با موج پروژه‌های کانادایی

به گزارش CBC، کارخانه‌ی آلستوم (Alstom) در لا پوکاتیِر (La Pocatière) کبک که چند سال پیش تا مرز تعطیلی پیش رفته بود، اکنون با افزایش سفارش‌های داخلی در حال گسترش است و برای جذب نیروی بیش‌تر آماده می‌شود. این کارخانه قرار است در یکی از بزرگ‌ترین قراردادهای ریلی تاریخ کانادا، ساخت بدنه‌ی واگن‌های جدید قطارهای بین‌شهری، منطقه‌ای و دورافتاده‌ی «ویا ریل» (VIA Rail) را برعهده بگیرد.

این کارخانه در لاپوکاتیِر، در حدود ۱۴۰ کیلومتری شمال‌شرق کبک‌سیتی از کارفرمایان مهم منطقه است. شمار کارکنان آن که در دهه‌ی ۱۹۹۰ به بیش از هزار نفر می‌رسید، در سال ۲۰۲۱ به حدود ۱۵۰ نفر کاهش پیدا کرده بود؛ اما اکنون حدود ۵۵۰ نفر در آن کار می‌کنند و آلستوم قصد دارد ظرفیت کارخانه را افزایش دهد.

افزایش سفارش‌ها تا حد زیادی با تغییر سیاست‌های خرید در کانادا و تلاش دولت‌ها برای تقویت تولید داخلی هم‌زمان شده است. کارخانه‌ی آلستوم اکنون برای اسکای‌ترین (SkyTrain)‌ ونکوور، متروی کمیسیون حمل‌ونقل تورنتو و پروژه‌ی تراموای جدید کبک‌سیتی، قطار و واگن تولید می‌کند.

مهم‌ترین پروژه‌ی پیش‌رو، قرارداد ۴/۷ میلیارد دلاری آلستوم با ویا ریل برای ساخت ۳۱۳ واگن جدید است. طبق اعلام رسمی آلستوم، بدنه‌ی واگن‌ها در لاپوکاتیِر ساخته می‌شود، طراحی و مهندسی در سن‌برونو-دو-مونتارویل انجام خواهد شد و مونتاژ نهایی در تاندر بیِ انتاریو خواهد بود. این قرارداد همچنین شامل ۱۵ سال پشتیبانی فنی و تأمین قطعات یدکی است. دولت فدرال برآورد کرده است که پروژه واگن‌های مسافری در مجموع حدود ۴۸۵۰ سال-شغل ایجاد یا پشتیبانی کند و از زنجیره‌ی تأمین کانادایی نیز بهره بگیرد.

دولت فدرال می‌گوید این پروژه علاوه بر تقویت ظرفیت تولید ریلی کانادا، حدود ۱/۶ میلیارد دلار منفعت اقتصادی برای کشور ایجاد خواهد کرد. نخستین واگن‌ها قرار است از سال ۲۰۳۱ وارد خدمت شوند و بهره‌برداری کامل از ناوگان جدید تا سال ۲۰۳۵ پیش‌بینی شده است.

این رونق برای کارکنان این کارخانه اهمیت ویژه‌ای دارد. کلود میشو که ۳۴ سال است در این مجموعه کار می‌کند و رئیس اتحادیه‌ی کارکنان نیز هست، سال‌ها خواستار افزایش سهم تولید داخلی در قراردادهای ریلی بوده است. وی بازگشت پروژه‌های کانادایی را نشانه‌ای از تغییر رویکرد دولت می‌داند؛ تغییری که به گفته‌ی او باعث می‌شود سرمایه‌گذاری در صنعت ریلی بیش‌تر در داخل کشور باقی بماند.

پدر میشو نیز در همین کارخانه، زمانی که این مجموعه زیرمجموعه‌ی بمباردیه بود، نخستین واگن‌هایی را که برای متروی مونترال از خط تولید خارج شدند، ساخت که اهمیت خانوادگی این کارخانه برای وی را دوچندان کرده است.

کارخانه‌ی لاپوکاتیِر در سال‌های گذشته به پروژه‌های صادراتی، به‌ویژه سفارش‌های آمریکا، وابستگی زیادی داشت. اما سیاست‌های «خرید آمریکایی» در پروژه‌های حمل‌ونقل فدرال ایالات‌متحده، استفاده از تولید داخلی این کشور را الزامی‌تر کرده و دسترسی تولیدکنندگان کانادایی به بخشی از بازار آمریکا را دشوارتر کرده است.

در مقابل، کانادا اکنون تلاش می‌کند ظرفیت تولید داخلی را تقویت کند. این تغییر رویکرد برای آلستوم اهمیت زیادی دارد، زیرا در سال ۲۰۱۸ قرارداد ۹۸۹ میلیون دلاری ناوگان ویا ریل در مسیر کبک‌سیتی تا ویندزور به شرکت آلمانی زیمنس واگذار شد و واگن‌ها در کالیفرنیا ساخته شدند که از سوی کارکنان کارخانه‌ی لاپوکاتیِر با انتقاد روبه‌رو شد.

دن برزنیتز (Dan Breznitz)، استاد دانشگاه تورنتو، هشدار می‌دهد بازسازی ظرفیت صنعتی پس از سال‌ها کاهش تولید آسان نیست؛ زیرا با گذشت دو یا سه دهه، مهارت‌های تخصصی و زنجیره‌ی تأمین مورد نیاز صنعت نیز تضعیف می‌شود. به همین دلیل، قرارداد ویا ریل برای آلستوم فقط یک سفارش بزرگ نیست؛ بلکه فرصتی برای حفظ و بازسازی بخشی از توان تولید ریلی کانادا به شمار می‌رود. این تحول در شرایطی رخ می‌دهد که کانادا در پی سال‌ها برون‌سپاری تولید، دوباره به دنبال ایجاد ظرفیت صنعتی داخلی و کاهش وابستگی به زنجیره‌های تأمین خارجی است.