تحریریهی «مداد»
«چرا برادرت در خیابان بود؟ عامدانه در جمع آشوبطلبها بود؟» این پرسشها را «علیرضا معصوم» که رد فعالیتش به مونترال میرسد از خواهر داغدار جاویدنام بابک صادقی محسنی، پرسیده است …
مسعود پزشکیان امروز پشت تریبون مجمع عمومی سازمان ملل ایستاد و تلاش کرد با مظلومنمایی، از عملکرد جمهوری اسلامی دفاع کند.
او در این راه حتی حاضر شد دوباره بر زخم خانوادههای داغدار نمک بپاشد و در بخشی از سخنانش معترضان دیماه را به تحریکشدن از سوی آمریکا و اسرائیل و دریافت سلاح برای برهمزدن امنیت ایران متهم کرد.
این موضوع خانوادههای جاویدنامان را وادار به واکنش کرد. برخی از آنها در رسانههای اجتماعی خود شهادت دادند که عزیزانشان در زمان کشته شدن غیرمسلح بودند و برای هیچ دولت خارجی کار نمیکردند.
خواهر سینا کاظمی، که در مونترال زندگی میکند، یکی از این صداهاست. او در پیامی انگلیسی خطاب به حساب حقوق بشر سازمان ملل نوشت:
«من خواهر سینا کاظمی هستم. شهادت میدهم که برادرم هنگام کشتهشدن به دست نیروهای جمهوری اسلامی ایران در هشتم ژانویهی ۲۰۲۶، غیرمسلح بود. او از جانب هیچ دولت خارجی عمل نمیکرد. من خواهان حقیقت، عدالت و پاسخگویی هستم.»
خواهر بابک صادقی محسنی نیز در متنی مشابه، بر غیرمسلحبودن برادرش در هشتم ژانویه و عامل دولت خارجی نبودن او تأکید کرد. او روز گذشته نیز در نوشتهای دیگر، پزشکیان را مستقیم خطاب قرار داد: «پزشکیان، قبل از اینکه از خون کشتهشدگان دیگران بگویی، باید پاسخ من و هزاران خانواده داغدار را بدهی.»
خواهر احمد خسروانی هم با تأکید بر همان حقایق، خواستار حقیقت، عدالت و پاسخگویی، دربارهی برادرش شد و نوشت: «او فقط ۲۱ سال داشت؛ یک بسکتبالیست حرفهای که تمام زندگی پیش رویش بود. او از جانب هیچ دولت خارجی عمل نمیکرد. آنها مستقیم به قلبش شلیک کردند.»
مهنوش ناصری، دختر حسین ناصری، نیز نوشت: «من مهنوش ناصری، دختر حسین ناصری هستم. شهادت میدهم که پدرم هنگام کشتهشدن در نهم ژانویهی ۲۰۲۶ به دست نیروهای جمهوری اسلامی ایران، غیرمسلح بود.» او نیز انتساب پدرش به دولتهای خارجی را رد کرد.
♦️دادخواهیِ پرهزینه و وظیفهی ما
توهینی به جاویدنامان که ردپایش به مونترال میرسد
اما این دادخواهیها بیهزینه هم نیست. خانوادههایی که حالا خود را موظف میدانند مانع فراموشی صدا و یاد عزیزانشان شوند، نه تنها باید مقابل مسئولان رژیم بایستند، بلکه مجبورند با طعنهها و توهینهای اکانتهای طرفدار جمهوری اسلامی نیز روبرو شوند.
برای مثال روز گذشته و در پی اعتراض خانوادههای جاویدنامان به پزشکیان، اکانتی با نام «علیرضا معصوم» که رد پایش به مونترال میرسد، در پاسخ به اعتراض خواهر «بابک صادقی محسنی» نوشت:
«برادرت چرا در آن روز و ساعت در خیایان بود؟ کارش دقیقا آنجا چه بود؟ آیا عامدانه در جمع آشوب طلب ها بود؟آیا به ندای ترامپ و اون رضا کفتار آنجا رفته بود؟ آیا نصیحت های دادستانی و مسولین را نشنید؟ اگر ایشان قربانی ساده لوحی خودش و کفتارصفتی دیگران بوده چرا به کس دیگری لگد میزنی؟؟»
پیام علیرضا معصوم با پرسشهای جهتدار، برچسبزنی و سرزنش قربانی، دادخواه را در جایگاه متهم مینشاند. او معترضان را «آشوبطلب» میخواند و از خواهر داغدار میخواهد توضیح بدهد چرا برادرش در خیابان بوده، چرا از مقامهای جمهوری اسلامی اطاعت نکرده و چرا به حکومت اعتراض دارد؛ اما دربارهی مسئولیت کسانی که جان او را گرفتهاند، هیچ پرسشی مطرح نمیکند.
علیرضا معصوم در آوریل امسال، در حساب X خود ویدئوهای کاروان خودرویی با پرچم جمهوری اسلامی را با عنوان راهپیمایی در حمایت از ایران در مونترال منتشر کرده است.
تا زمان تنظیم این یادداشت، امکان گفتوگو با «علیرضا معصوم» برایمان فراهم نشد. مداد علاقهمند است توضیحات او را نیز بشنود و از او دعوت میکنیم با ما تماس بگیرد.
♦️خانوادههای دادخواه را تنها نگذاریم
موضوع اصلی این یادداشت خانوادههایی هستند که باید هم داغ عزیزشان را تحمل کنند و هم بار دفاع از نام آنها را به تنهایی بر دوش بکشند. آنان نباید در دادخواهی و در برابر اتهامزنی حامیان جمهوری اسلامی تنها بمانند.
کمترین کاری که از ما برمیآید، دنبالکردن حسابهایشان، خواندن شهادتهایشان، بازنشر دقیق نوشتههایشان و نشاندادن حمایت با یک نظر یا پسندیدن یک پست است. همین همراهیهای کوچک میتواند به بیشتر شنیدهشدن صدایی کمک کند که خواهر سینا برای آن درخواست یاری کرده است.
خانوادهها نام عزیزانشان را زنده نگه داشتهاند. ما هم میتوانیم کمک کنیم صدایشان زیر اتهامها گم نشود.
شهرام یزدانپناه
سردبیر رسانهی مداد
۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶
Add comment