برگزاری انتخابات میاندورهای در سه حوزهی انتخاباتی کانادا در ۳۱ اوت
به گزارش The Globe & Mail، مارک کارنی، نخستوزیر کانادا برای تقویت اکثریت شکنندهی دولت خود پیش از آغاز دوبارهی فعالیت مجلس عوام در پاییز، سه انتخابات میاندورهای را برای ۳۱ اوت برنامهریزی و اعلام کرد. یکی از این حوزهها در کبک قرار دارد تا حزب لیبرال کانادا بتواند کرسی را از محافظهکاران پس بگیرد.
بر اساس اعلام دفتر نخستوزیری، انتخابات میاندورهای در حوزهی انتخاباتی نورث ونکوور–کاپیلانو در بریتیشکلمبیا، حوزهی بیچز–ایست یورک در تورنتو و حوزهی شیکوتیمی–لهفیورد در منطقهی سگنه در کبک برگزار خواهد شد.
با توجه به اینکه چهار کرسی دیگر نیز اکنون خالی شده یا بهزودی خالی میشوند، این انتخابات میتواند اکثریت لیبرالها را در آستانهی نشست پاییزی پارلمان تقویت کند.
دو حوزه از سه حوزه ی انتخاباتی، پایگاههای سنتی لیبرالها هستند. جاناتان ویلکینسون (Jonathan Wilkinson)، وزیر پیشین، پس از انتصاب بهعنوان سفیر کانادا در اتحادیهی اروپا در ماه آوریل، از کرسی خود در بریتیشکلمبیا کنارهگیری کرد. ناتانیل ارسکین-اسمیت (Nathaniel Erskine-Smith)، وزیر پیشین دیگر، نیز اوایل این ماه از کرسی خود در تورنتو استعفا داد.
اما حوزهی شیکوتیمی–لهفیورد که از سال ۲۰۱۸ در اختیار ریچارد مارتل (Richard Martel)، نمایندهی پیشین حزب محافظهکار بود، فرصتی برای لیبرالها فراهم میکند تا از محبوبیت مارک کارنی در شرایطی که محافظهکاران در نظرسنجیها عقب افتادهاند، استفاده کنند.
کارنی اوایل این ماه مارتل را به سناتوری در مجلس سنا منصوب کرد. بر اساس دادههای مرکز تجمیع نظرسنجی ۳۳۸کانادا رقابت در این حوزه میان لیبرالها، محافظهکاران و بلوک کبکوآ بسیار نزدیک است.
اریک گرنیه (Éric Grenier)، تحلیلگر نظرسنجی و بنیانگذار وبسایت وِریت (The Writ)گفت: «این واقعاً فرصتی برای بهدست آوردن یک کرسی است و به نظر میرسد این موضوع بخشی از محاسبات آنها بوده، زیرا به مارتل کرسی سنا را پیشنهاد کردند.»
حوزهی شیکوتیمی–لهفیورد که جمعیت آن عمدتاً فرانسویزبان است و بخشی از شهر سگنه را شامل میشود، در دو دههی گذشته چندین بار میان احزاب مختلف جابهجا شده است. این حوزه از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ در اختیار بلوک کبکوآ بود، در موج نارنجی سال ۲۰۱۱ به حزب نیودموکرات (NDP) رأی داد و در سال ۲۰۱۵ به لیبرالها پیوست. مارتل که مربی شناختهشده هاکی بود، بهعنوان نامزد مطرح محافظهکاران وارد رقابت شد و در انتخابات میاندورهای سال ۲۰۱۸ این کرسی را به دست آورد.
گرنیه گفت پیروزی لیبرالها در این حوزه نشاندهندهی قدرت این حزب در کبک خواهد بود؛ با وجود اینکه زبان فرانسوی مارک کارنی هنوز روان نیست و برخی اظهارنظرهای او باعث شده تا بخشی از مردم استان او را فردی بیارتباط با واقعیتهای کبک بدانند.
وی افزود: «این حوزه، حوزهی مونترال یا حومه شهر نیست؛ حوزهای بسیار فرانسویزبان و با گرایشهای ملیگرایانه است.»
به گفتهی گرنیه، شکست محافظهکاران در این حوزه ضربه دیگری به پیر پوآلیو، رهبر حزب محافظهکاران خواهد بود که از پاییز گذشته چهار نمایندهی خود را از دست دادهاند.
در ماه آوریل، کارنی با پیروزی لیبرالها در سه انتخابات میاندورهای، از جمله رقابت نزدیک در ترهبون، حومهی مونترال که پیشتر پایگاه بلوک کبکوآ بود، توانست دولت اکثریت تشکیل دهد.
این پیروزیها تعداد کرسیهای لیبرالها را به ۱۷۴ یعنی دو کرسی بیشتر از حد نصاب ۱۷۲ کرسی برای تشکیل دولت اکثریت رساند. با کنارهگیری احتمالی استیون گیلبو (Steven Guilbeault)، وزیر پیشین محیط زیست، در اواخر تابستان، لیبرالها باید دستکم در یکی از سه انتخابات میاندورهای پیروز شوند تا همچنان بیش از نیمی از کرسیهای مجلس عوام را در اختیار داشته باشند.
با این حال، برخی کرسیهای خالی میتوانند به نفع لیبرالها تمام شوند. الکساندر بولریس (Alexandre Boulerice)، نمایندهی پیشین حزب نیودموکرات در مونترال، برای شرکت در انتخابات استانی کبک در پاییز از کرسی فدرال خود کنارهگیری خواهد کرد. همچنین کتی واگنتال (Cathay Wagantall)، نمایندهی محافظهکار از ساسکاچوان، در ۳۱ اوت استعفا میدهد.
در همین حال، کرسی دیگری در کبک که در اختیار سیمون-پیر ساوار-ترمبلی (Simon-Pierre Savard-Tremblay)، نمایندهی بلوک کبکوآ بود، خالی شده است؛ زیرا او برای پارتی کبکوآ در انتخابات استانی کبک نامزد شده است. با این حال، کارنی هنوز انتخابات میاندورهای این حوزه را اعلام نکرده است، زیرا این حوزه پایگاه نسبتاً امن بلوک کبکوآ محسوب میشود.
گرنیه توضیح داد اگر لیبرالها اعلام انتخابات میاندورهای چهار کرسی باقیمانده را تا پس از انتخابات استانی کبک در اکتبر به تعویق بیندازند، «شرایط را برای داشتن اکثریتی گستردهتر در پاییز فراهم میکنند.»
البته وی همچنین تصمیم کارنی برای برگزار نکردن انتخابات در حوزهی خالی دیگر کبک را مزیتی دیگر برای لیبرالها در رقابت شیکوتیمی–لهفیورد در برابر بلوک کبکوآ میداند. احزاب برای تبلیغات انتخاباتی سقف هزینهای دارند که بر اساس تعداد حوزههایی که در آنها نامزد معرفی میکنند تعیین میشود، اما میتوانند این بودجه را در هر حوزهای که بخواهند هزینه کنند.
به گفتهی او، لیبرالها میتوانند بودجهی هر سه انتخابات میاندورهای را به کارزار انتخاباتی کبک اختصاص دهند، درحالیکه سقف هزینهی بلوک کبکوآ به دلیل فعالیت نداشتن این حزب خارج از کبک، پایینتر خواهد بود.
ایو-فرانسوآ بلانشه (Yves-François Blanchet)، رهبر بلوک کبکوآ روز یکشنبه تصمیم کارنی برای برگزاری انتخابات میاندورهای در تابستان را نشانهی بیتوجهی کامل به گفتوگوی دموکراتیک دانست.
لیبرالها اخیراً نامزدهای خود را برای هر سه حوزه معرفی کردهاند. در حوزهی نورث ونکوور–کاپیلانو، نامزد آن ها بریدن کیلی (Braeden Caley)، معاون پیشین رئیس دفتر کارنی است.
نامزد لیبرالها در شیکوتیمی–لهفیورد دنیل گوبی (Daniel Gobeil)، رئیس پیشین سازمان نمایندهی تولیدکنندگان شیر کبک است. بلوک کبکوآ نیز کارولین دوبه (Caroline Dubé) و محافظهکاران رژی گودرُو (Régis Gaudreault) را بهعنوان نامزدهای خود معرفی کردهاند.
نامزد لیبرالها در بیچز–ایست یورک تنویر شاهنواز (Tanveer Shahnawaz) است که پیشتر مدیریت دفتر انتخاباتی ارسکین-اسمیت را برعهده داشت. محافظهکاران هنوز نامزد خود را در این حوزه معرفی نکردهاند. نامزد آنها در نورث ونکوور–کاپیلانو، استفن کوران (Stephen Curran)، وکیل است.
گرنیه انتظار دارد لیبرالها در حوزهی انتخاباتی تورنتو پیروزی آسانی به دست آورند، اما این انتخابات آزمونی برای سنجش قدرت حزب نیودموکرات تحت رهبری جدید آوی لوئیس (Avi Lewis) خواهد بود.
او گفت: «این حوزهای است که آنها باید بتوانند نتیجهی قابلقبولی کسب کنند. اگر حزب نیودموکرات قرار است دوباره در تورنتو کرسیهایی به دست آورد، باید دستکم در بیچز–ایست یورک عملکردی قابلتوجه داشته باشد.»
کاهش ۲۰ درصدی ورود مهاجران دائم به کانادا
به گزارش National Post، بررسیها نشان میدهد کانادا در سه ماه نخست سال جاری میلادی ۲۰ درصد کمتر مهاجر دائم پذیرفته و تعداد مجوزهای تحصیلی و درخواستهای پناهندگی نیز با کاهش روبهرو شدهاند.
بر اساس دادههای ادارهی مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا (IRCC) که توسط انجمن مطالعات کانادا تحلیل شده است، کانادا از ژانویه تا مارس امسال ۸۳ هزار و ۱۳۰ مهاجر دائم پذیرفته درحالیکه این رقم در مدت مشابه سال ۲۰۲۵، ۱۰۴ هزار و ۳۲۰ نفر بود. این دومین سال پیاپی است که تعداد پذیرش مهاجران کاهش پیدا میکند.
در همین دوره، صدور مجوزهای تحصیلی جدید ۲۴ درصد و درخواستهای پناهندگی ۳۵ درصد کاهش داشته است.
جک جدوب (Jack Jedwab)، رئیس انجمن مطالعات کانادا گفت این روند یک نوسان کوتاهمدت فصلی نیست، بلکه نشاندهندهی تغییر سیاست مهاجرتی کشور است. به گفتهی او، کانادا از گسترش سریع مهاجرت به سمت کاهش هدفمند و هدایتشده توسط دولت حرکت کرده است.
تقریباً نیمی از کاهش تعداد مهاجران دائم مربوط به شهروندان هند بوده است. تعداد شهروندان هندی که اقامت دائم کانادا دریافت کردند، از ۳۱ هزار و ۶۹۰ نفر به ۲۱ هزار و ۵۶۵ نفر کاهش یافت؛ یعنی ۱۰ هزار و ۱۲۵ نفر کمتر که ۴۸ درصد کل کاهش مهاجرت دائم کانادا را تشکیل میدهد.
همچنین صدور مجوزهای تحصیلی جدید برای دانشجویان هندی ۴۲ درصد کاهش یافت و هند بهتنهایی ۵۵ درصد از کاهش ملی مجوزهای تحصیلی را به خود اختصاص داد.
جدوب گفت: «وقتی دولت یک مسیر مهاجرتی را که یک کشور در آن سهم بسیار بالایی دارد، بهشدت محدود میکند، طبیعی است که آن کشور سهم نامتناسبی از کاهش را تجربه کند.»
کاهش ورود مهاجران از هند طی دو سال گذشته شدت گرفته است. تعداد مجوزهای تحصیلی صادرشده برای دانشجویان هندی از ۲۷۷ هزار و ۹۵۰ مورد در سال ۲۰۲۳ به ۹۳ هزار و ۸۴۰ مورد در سال ۲۰۲۵ رسیده است؛ یعنی ۶۶ درصد کاهش، درحالیکه کاهش برای دانشجویان همه کشورها ۴۴ درصد بوده است.
هند در این بازهی زمانی ۶۱ درصد از کل کاهش ویزاهای دانشجویی کانادا را به خود اختصاص داده است.
جدوب گفت بررسیهای سختگیرانهتر دربارهی متقاضیان، مؤسسات آموزشی و رشتهها بیشترین تأثیر را بر هند گذاشته است، زیرا بازار دانشجویان این کشور سریعترین رشد را داشت و بسیاری از دانشجویان از طریق دورههای کوتاهمدت و شغلی در کالجها جذب میشدند.
او افزود: «کانادا در حال تبدیل شدن به مقصدی کمتر در دسترس و بسیار غیرقابل پیشبینیتر است. دانشجویانی که پیشتر کانادا را مقصدی مطمئن برای مسیر تحصیل تا مهاجرت میدانستند، ممکن است به این نتیجه برسند که هزینهها و عدم اطمینانها بیشازحد بالا است.»
کاهش مهاجرت فقط به هند محدود نبود. تعداد مهاجران دائم از اریتره ۴۲ درصد کاهش یافت و از ۲ هزار و ۴۱۰ نفر به هزار و ۴۰۰ نفر رسید. مهاجران دائم از افغانستان نیز ۴۰ درصد کاهش داشت و از هزار و ۷۴۰ نفر به هزار و ۵۰ نفر رسید.
فیلیپین، دومین کشور بزرگ مبدأ مهاجران، با کاهش ۱۳ درصدی از ۷ هزار و ۱۶۰ نفر به ۶ هزار و ۲۲۵ نفر رسید. چین، سومین کشور مبدأ، نیز کاهش ۲۵ درصدی داشت و تعداد مهاجرانش از ۶ هزار و ۳۰۰ نفر به ۴ هزار و ۶۹۵ نفر کاهش یافت.
از میان کشورهای اصلی مبدأ مهاجرت، تنها الجزایر، فرانسه و مراکش افزایش داشتند؛ اما تعداد مهاجران آنها به ترتیب فقط هزار و ۳۲۵، ۲ هزار و ۳۰۰ و هزار و ۳۰۵ نفر بود.
کاهش مهاجرت در همهی استانها یکسان نبود. انتاریو و بریتیشکلمبیا مجموعاً ۸۱ درصد از کاهش ملی مهاجران دائم را تجربه کردند. پذیرش مهاجر دائم در انتاریو ۲۶ درصد و در بریتیشکلمبیا ۳۱ درصد کاهش یافت.
در مقابل، کبک شاهد افزایش ۱۲ درصدی بود. آلبرتا با پذیرش ۱۱ هزار و ۱۳۵ مهاجر دائم، دومین استان از نظر تعداد پذیرش بود و از بریتیشکلمبیا پیشی گرفت؛ هرچند پذیرش آن نسبت به سال قبل ۱۸ درصد کاهش داشت.
جدوب گفت کبک بخش بزرگی از مهاجران اقتصادی خود را بهطورمستقل انتخاب میکند و برنامهریزی پذیرش آن را کنترل میکند، بنابراین افزایش این استان ممکن است بیشتر به زمانبندی پذیرشها مربوط باشد، نه تغییر گستردهی تمایل مهاجران به این استان.
وی افزود کاهش مهاجرت در انتاریو و بریتیش کلمبیا بیشترین تأثیر را بر کارفرمایان، کالجها، دانشگاهها، سازمانهای خدمات اسکان مهاجران و شهرداریهایی خواهد گذاشت که به ورود مداوم مهاجران وابسته شده بودند.
مهاجرت اقتصادی در انتاریو ۳۴ درصد و در بریتیش کلمبیا ۴۰ درصد کاهش یافت، اما در کبک ۷ درصد افزایش داشت. مهاجران اقتصادی بر اساس مهارت، تحصیلات و سابقه کاری انتخاب میشوند و شامل مهاجرت خانوادگی یا پناهندگی نیستند.
پذیرش مهاجران از طریق حمایت خانوادگی در انتاریو ۱۶ درصد کاهش یافت، درحالیکه کبک تنها استانی بود که در آن، این نوع پذیرش افزایش پیدا کرد.
جدوب گفت: «استانهایی که بیشترین وابستگی را به مسیرهای مهاجرتی محدودشده داشتند، بیشترین کاهش را تجربه خواهند کرد.»
پذیرش پناهندگان اسکانیافته و افراد دارای حمایت قانونی در انتاریو دو درصد و در کبک ۴۷ درصد افزایش پیدا کرد، اما در آلبرتا ۲۹ درصد و در منیتوبا ۳۵ درصد کاهش داشت. این گروه شامل پناهندگانی است که از خارج از کشور انتخاب شدهاند و افرادی که پیشتر حمایت قانونی دریافت کردهاند و نباید با درخواستهای پناهندگی داخل کانادا اشتباه گرفته شود.
درخواستهای پناهندگی که توسط افرادی در داخل کانادا یا در مرز ارائه میشود، در سطح ملی ۳۵ درصد کاهش یافت و از ۲۸ هزار و ۴۵۰ مورد به ۱۸ هزار و ۶۰۵ مورد رسید. بیشترین کاهش در کبک با ۴۵ درصد ثبت شد و پس از آن انتاریو با ۳۵ درصد قرار داشت.
جدوب توضیح داد این کاهش به دلیل کاهش ورود موقت، بررسی سختگیرانهتر ویزاها، کنترل بیشتر مرز با ایالاتمتحده و محدودیتهای جدید برای درخواستهای تأخیری داخل کانادا است، نه کاهش نیاز افراد به حمایت.
وی گفت: «کانادا درخواستهای کمتری دریافت میکند، زیرا دسترسی به نظام پناهندگی این کشور بسیار محدودتر شده است.»
این محدودیتها در ماه مارس و پس از اجرای قانون تقویت نظام مهاجرت و مرزهای کانادا اجرایی شد. بر اساس این قانون، درخواستهایی که بیش از یک سال پس از ورود فرد به کانادا ثبت شوند، دیگر به هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) ارجاع نمیشوند.
همچنین درخواست افرادی که از مسیرهای غیررسمی مرزی وارد کانادا شوند و بیش از ۱۴ روز برای ارائهی درخواست صبر کنند نیز بررسی نخواهد شد. این قوانین برای درخواستهایی که از سوم ژوئن ۲۰۲۵ به بعد ارائه شدهاند، اعمال میشود.
جدوب گفت کاهش مهاجرت باعث کند شدن رشد جمعیت و نیروی کار و کاهش تقاضا برای مسکن، حملونقل و خدمات عمومی میشود.
او افزود: «این دقیقاً هدف سیاست جدید است. در بلندمدت، کاهش سرعت مهاجرت میتواند برخی فشارهای زیرساختی را کم کند، اما ممکن است رشد اقتصادی را نیز تضعیف کند.»
تبلیغات

آغاز مطالعهی ۸ منطقه برای توسعهی حملونقل عمومی در مونترال
به گزارش City News، سازمان حملونقل منطقهای مونترال (ARTM) مطالعهای را برای بررسی امکان توسعهی شبکهی حملونقل عمومی در هشت منطقهی جدید در منطقهی بزرگ مونترال آغاز کرده است.
این سازمان اعلام کرد این مطالعات طی چند سال آینده انجام میشود تا نیازهای فعلی و آیندهی حملونقل عمومی بررسی و پیشنهادهای اجرایی برای ارائه به دولت کبک تهیه شود.
نخستین منطقهای که مورد بررسی قرار میگیرد، محدوده شومدی–سنلوران (Chomedey–Saint-Laurent) است و نتایج این مطالعه قرار است پاییز امسال منتشر شود.
بنوا گندرون (Benoit Gendron)، مدیر اجرایی سازمان حملونقل منطقهای مونترال، گفت: «برای پاسخگویی به نیازهای دهههای آینده، باید از هماکنون دربارهی گامهای بعدی فکر کنیم. مناطق مطالعاتی به ما کمک میکنند واقعیتهای هر منطقه را بهتر درک کنیم و امیدوارکنندهترین طرحها را برای آینده شناسایی کنیم.»
۸ منطقهای که در این طرح بررسی میشوند عبارتاند از:
- شومدی–سنلوران (Chomedey–Saint-Laurent)
- مرکز مونترال–منطقه غربی (Central Montreal–West Zone)
- کریدور لورنتین (Laurentian Corridor)
- لس مولن (Les Moulins)
- کریدور مونتهرژی (Montérégie Corridor)
- سنلوران–اَهونتسیک–نورد مونترال (Saint-Laurent–Ahuntsic–Montréal-Nord)
- مارگریت دوویل (Marguerite d’Youville)
- روسیون (Roussillon)
این اعلامیه پس از آغاز فعالیت شاخههای جدید قطار شهری (REM) در ماههای اخیر و شروع عملیات توسعهی خط آبی متروی مونترال منتشر شده است.
شهرداری مونترال بارها خواستار افزایش سرمایهگذاری دولتهای استانی و فدرال در حملونقل عمومی شده است؛ بهویژه در شرایطی که شرکت حملونقل مونترال (STM) با کسری بودجه و زیرساختهای فرسوده روبهرو است.
گندرون گفت: «باید زمانی که شرایط مالی مناسبتر شد، آماده باشیم؛ زیرا با وجود چالشهای کنونی، نیازهای مربوط به جابهجایی مردم همچنان افزایش خواهد یافت. باید برنامهریزی را ادامه دهیم، اولویتها را مشخص کنیم و اطمینان یابیم که پروژههای آینده واقعاً پاسخگوی نیازهای ساکنان و جوامع باشند.»
تبلیغات
افزایش قابلتوجه ارزش دلار آمریکا کانادا در بازار ارز تهران
پس از کاهش قابل توجه ارزش دلار آمریکا در برابر تومان، این ارز مجددا با افزایش قابلتوجهی مواجه شده بهطوریکه به کانال ۱۸۹ هزار تومانی بازگشت.
بر این اساس، امروز، دوشنبه قیمت دلار آمریکا در ساعت ۱۵:۳۰ به وقت ایران و در لحظهی نگارش این خبر، با افزایش دو هزار و ۶۰۰ تومانی نسبت به روز گذشته با ۱۸۹ و ۵۰۰ هزار تومان معامله شد.
ارزش دلار کانادا در برابر تومان نیز همین نوسان را نشان داده و به کانال ۱۳۴ هزار تومانی بازگشت. بر این اساس، امروز قیمت دلار کانادا با افزایش هزار و ۷۹۰ تومانی نسبت به روز گذشته با ۱۳۴ هزار و ۳۴۰ تومان به فروش رسید.
تبلیغات
















Add comment