به گزارش Montreal Gazette، کارشناسان میگویند هزینهی ساخت پروژههای حملونقل عمومی در مونترال و البته سراسر کانادا بهطورنگرانکنندهای افزایش پیدا کرده است.
درحالیکه ساخت شبکهی اولیهی متروی مونترال در سال ۱۹۶۶ با ۲۶ ایستگاه و ۲۶ کیلومتر مسیر، معادل ۲.۱ میلیارد دلار امروزی هزینه داشت؛ یعنی حدود ۸۰ میلیون دلار به ازای هر کیلومتر، توسعه ۵.۵ کیلومتری خط آبی مترو اکنون بیش از ۷.۶ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت؛ رقمی معادل حدود ۱.۴ میلیارد دلار برای هر کیلومتر که آن را به یکی از گرانترین پروژههای متروی جهان تبدیل کرده است.
به گفتهی کارشناسان، دلایل متعددی در این افزایش هزینهها نقش دارند که میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
• مقررات سختگیرانهتر ایمنی
• استانداردهای زیستمحیطی
• مطالعات و مشاورههای عمومی گستردهتر
• افزایش تعداد پیمانکاران، به ویژه پیمانکاران فرعی
• کاهش تعداد شرکتهای توانمند برای اجرای چنین پروژههایی
آنها تأکید میکنند که در دههی ۱۹۶۰ پروژهها سریعتر و ارزانتر اجرا میشدند، اما بهای آن نادیده گرفتن ایمنی کارگران، تخریب محلهها و مشارکت اندک شهروندان در تصمیمگیریها بود.
برخی پژوهشگران معتقدند کانادا اکنون از گرانترین کشورهای جهان در اجرای پروژههای زیرساختی است و این وضعیت به یک بحران تبدیل شده است.
در مقابل، احمد الجُنیدی (Ahmed El-Geneidy)، پژوهشگر دانشگاه مکگیل معتقد است بخشی از این هزینهها نتیجهی استانداردهای بالاتر ایمنی و شفافیت در یک جامعهی دموکراتیک است.
البته وی هشدار میدهد که ادامهی این روند میتواند توسعه آینده مترو را بسیار دشوار کند.
به گفتهی او، شبکهی قطار سریعالسیر (REM) با هزینهای حدود ۱۴۰ میلیون دلار به ازای هر کیلومتر، گزینهای بسیار ارزانتر و سریعتر برای گسترش حملونقل عمومی در آینده به شمار میرود.













