به گزارش Journal de Montreal، اگر تاکنون در محل کار گریه کردهاید، تنها نیستید. نتایج یک نظرسنجی نشان میدهد ۸ نفر از هر ۱۰ نفر دستکم یک بار در محیط کار گریه کردهاند و این اشکها هم معمولاً از روی خوشحالی نبوده است.
بر اساس پژوهشی که توسط وبسایت کاریابی مانستر (Monster) روی بیش از ۳ هزار نفر انجام شده، محیط کاری نامناسب و روابط بد با مدیر یا همکاران، مهمترین دلایل نارضایتی و ترک شغل هستند. پس از آن، آزار و اذیت در محیط کار، حجم بیش از حد کار و مشکلات شخصی قرار دارند.
در این نظرسنجی از افراد پرسیده شد آیا تاکنون احساسات خود را در محل کار بروز دادهاند یا خیر. نتایج نشان داد که بیشتر پاسخدهندگان تجربه گریه کردن در محیط کار را داشتهاند و برخی حتا گفتهاند که هر روز گریه میکنند.
با این حال، این موضوع همچنان نوعی تابو محسوب میشود، زیرا بسیاری اشک ریختن را نشانه ضعف یا رفتاری غیرحرفهای میدانند.
۴۵ درصد از شرکتکنندگان اعلام کردند که به دلیل رفتار یا رابطه با رئیس یا همکاران خود گریه کردهاند. گروهی دیگر نیز حجم سنگین کار، آزار و اذیت در محیط کار یا مشکلات شخصی را عامل این موضوع دانستهاند.
تنها ۳ درصد گفتهاند اشتباهات انسانی در پروژهها باعث گریه آنها شده و ۴ درصد نیز مشتریان را عامل اشک ریختن خود عنوان کردهاند.
در واکنش به این نتایج، ویکی سلِمی (Vicki Salemi)، کارشناس بازار کار وبسایت مانستر گفت اگر فردی بهطورمرتب در ساعات کاری دچار گریه یا خشم میشود، ممکن است زمان آن رسیده باشد که محیط کاری سمی را ترک کرده و به دنبال شغل جدیدی بگردد.
وی تأکید کرد: «حتا اگر فقط چند بار گریه کرده باشید، باز هم چند بار، زیاد است. گریه در محل کار میتواند نشانه وجود یک محیط کاری ناسالم باشد. فرصتهای شغلی زیادی وجود دارند که در آنها احساس رضایت و خوشحالی بیشتری خواهید داشت و شایسته چیزی بهتر از اشک ریختن در محل کار هستید.»
سلِمی توضیح داد که گریه کردن در سرویس بهداشتی یا هنگام استراحت میتواند فرصتی باشد تا فرد شرایط را ارزیابی کند و بفهمد چه عاملی باعث بروز این احساسات شده است.
او توصیه میکند افراد با آرامش شرایط را بررسی کنند و از زاویهای متفاوت به آن نگاه کنند. به گفتهی وی، قدم زدن در پارک، ورزش، یوگا یا فاصله گرفتن موقت از فضای کار میتواند به ارزیابی منطقیتر وضعیت کمک کند.
این کارشناس همچنین پیشنهاد میکند افراد دربارهی شرایط خود با یک دوست مورد اعتماد یا یک مشاور حرفهای گفتوگو کنند.
در همین حال، همکاران نیز میتوانند نقش مهمی در حمایت از فردی که گریه میکند داشته باشند.
وبسایت موکا مدیا (Moka.Media) توصیه میکند برای چنین فردی فضایی خصوصی فراهم شود. اگر او مایل به صحبت باشد، باید از محرمانه ماندن صحبتها و شنیده شدن با همدلی اطمینان حاصل کند. سپس، بسته به شرایط، باید دربارهی اقدامات بعدی و راهحلهای ممکن فراتر از صرفاً دلداری دادن تصمیمگیری شود.














Add comment