کانادا به‌جای آمریکا به سراغ هواپیماهای شناسایی سوئدی رفت

کانادا در یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های دفاعی سال‌های اخیر، بخشی از نیازهای هوایی و آموزشی نیروی هوایی خود را به شرکت‌های سوئدی سپرده؛ اقدامی که بسیاری آن را نشانه‌ای از تلاش اتاوا برای کاهش وابستگی نظامی و صنعتی به ایالات متحده می‌دانند.

بر اساس گزارش‌ها، دولت کانادا به‌جای تکیه کامل بر تأمین‌کنندگان آمریکایی، به سمت همکاری بیشتر با شرکت‌های دفاعی سوئدی رفته است؛ کشوری که طی سال‌های اخیر با جنگنده‌های Saab Gripen و هواپیماهای آموزشی و پشتیبانی خود جایگاه مهم‌تری در بازار جهانی پیدا کرده است.

این تصمیم در حالی گرفته می‌شود که رابطه کانادا و آمریکا در حوزه دفاعی همچنان بسیار نزدیک است؛ از NORAD گرفته تا همکاری‌های ناتو و پروژه‌های مشترک امنیتی. اما هم‌زمان، در سال‌های اخیر نگرانی‌هایی در اتاوا درباره وابستگی بیش‌ازحد به صنایع دفاعی آمریکا شکل گرفته؛ به‌ویژه پس از بازگشت سیاست‌های حمایت‌گرایانه و تنش‌های تجاری در واشنگتن.

چرا این خبر مهم است؟

مسئله فقط خرید چند هواپیما نیست. این تصمیم بخشی از روند گسترده‌تری است که در ماه‌های اخیر در سیاست کانادا دیده می‌شود: تلاش برای تنوع‌بخشیدن به زنجیره‌های تأمین راهبردی، از فناوری و هوش مصنوعی گرفته تا صنایع دفاعی و فضایی.

کانادا دهه‌ها تقریباً به‌طور کامل در سایه قدرت صنعتی و نظامی آمریکا حرکت کرده است. اما جنگ اوکراین، تنش‌های ژئوپولیتیک و حتی نگرانی از تغییرات سیاسی آینده در واشنگتن باعث شده بسیاری از کشورهای متحد آمریکا—از جمله کانادا—درباره «استقلال راهبردی» بیشتر فکر کنند.

سوئد نیز در این میان فقط یک فروشنده تسلیحات نیست. این کشور به‌عنوان یکی از بازیگران مهم صنایع دفاعی اروپا شناخته می‌شود و مدل دفاعی آن—ترکیبی از فناوری پیشرفته، تولید داخلی و استقلال نسبی از قدرت‌های بزرگ—برای برخی سیاست‌گذاران کانادایی جذاب به‌نظر می‌رسد.

البته این به معنای فاصله گرفتن کامل کانادا از آمریکا نیست. ارتش کانادا همچنان به‌شدت به زیرساخت‌ها، آموزش و فناوری آمریکایی وابسته است و پروژه‌هایی مانند جنگنده‌های F-35 همچنان ادامه دارند. اما جهت‌گیری کلی نشان می‌دهد اتاوا می‌خواهد در برخی حوزه‌های حساس، گزینه‌های بیشتری روی میز داشته باشد؛ به‌ویژه در جهانی که امنیت و فناوری بیش از گذشته به ابزار قدرت سیاسی تبدیل شده‌اند.