افشای هزینه ۲۰۰ هزار دلاری پذیرایی در سه پرواز خارجی مارک کارنی
به گزارش نشنال پست، بر اساس اسناد جدیدی که توسط «فدراسیون مالیاتدهندگان کانادا» (CTF) از میان پاسخهای رسمی مجلس عوام استخراج شده، مارک کارنی، نخستوزیر کانادا و همراهانش در جریان تنها سه سفر بینالمللی خود در سال ۲۰۲۵، نزدیک به ۲۰۰ هزار دلار صرف هزینههای کیترینگ و غذاهای مجلل داخل پرواز کردهاند. فرانکو ترازانو، مدیر فدرال این فدراسیون، با انتقاد شدید از این مخارج تأکید کرد که این رقم، بیش از هزینه معیشت و تأمین غذای یک خانواده متوسط کانادایی در یک دهه کامل است؛ چرا که طبق گزارشهای رسمی، هزینه سالانه غذای یک خانواده چهار نفره در کانادا حدود ۱۷,۵۷۱ دلار (نزدیک به ۱۸۰ هزار دلار برای ده سال) برآورد میشود. ترازانو اشاره کرد در شرایطی که دولت هر هفته بیش از یک میلیارد دلار سود بابت بدهیهای خود پرداخت میکند، مخارج لوکس هواپیمایی باید متوقف شود.
جزئیات صورتحسابها نشان میدهد که گرانترین پرواز از نظر کیترینگ، مربوط به سفر سپتامبر گذشته به رم و واتیکان بوده که هزینه غذای آن به تنهایی نزدیک به ۹۴ هزار دلار شد. در منوی این پرواز که برای حضور کارنی و همسرش در مراسم پاپ تدارک دیده شده بود، غذاهایی چون اسکالوپ گوساله، املت گودای دودی، کرم بروله و موس شکلات به چشم میخورد.
STEAKS, LOBSTER, WINE, CAVIAR for Mark Carney and Melanie Joly & Anita Anand. $195K on FOOD, Deserts and Drinks for 3 flights. Canadians Can’t afford to EAT this is INSULTING and Out of Control. And no he does not bring jobs. #CarneyMustGo. Canada 🇨🇦. pic.twitter.com/IlCS6tJ0Oz
— Fantaesia (@IAmFantaesia) May 28, 2026
همچنین سفر دو روزه او به بریتانیا برای تقویت روابط اقتصادی، فاتورهای ۵۲,۶۱۰ دلاری و سفر ژوئن گذشته به هلند برای نشست سران ناتو، هزینهای ۴۹,۰۰۰ دلاری برای هواپیمای ایرباس ۳۳۰ نیروی هوایی (شامل کارنی و ۵۷ همراه) روی دست مالیاتدهندگان گذاشت؛ سفری که در منوی آن فیله گوساله، ماهی سالمون اسکاتلندی و شرابهای گرانقیمت ۵۶ دلاری سرو شده بود.
وزارت دفاع ملی کانادا اعلام کرد که هزینه کیترینگ شامل خدمات جابهجایی، دفع زبالههای بینالمللی و مالیاتهای فرودگاهی نیز میشود. با این حال، ترازانو تأکید کرد که این ولخرجیها با وعده انتخاباتی کارنی مبنی بر کاهش هزینههای دولت تناقض دارد؛ بهویژه که اسناد نشان میدهند کارنی حتی از جاستین ترودو، نخستوزیر سابق که برای سفر سال ۲۰۲۴ خود به ایتالیا ۴۳ هزار دلار هزینه کیترینگ داشته، بیشتر خرج کرده است.
افزایش بدهیهای دولتی کانادا به بیش از ۲.۴ تریلیون دلار در سال جاری
بر اساس جدیدترین گزارش اندیشکده «مؤسسه فریزر»، مجموع بدهیهای خالص دولت فدرال و دولتهای استانی کانادا با تعدیل نرخ تورم، از ۱.۲۴ تریلیون دلار در سال ۲۰۰۸ با جهشی ۹۷.۷ درصدی به رقم ۲.۴۴ تریلیون دلار در سال مالی جاری رسیده است. این گزارش هشدار میدهد که اتاوا و استانها از دوران انضباط مالی گذشته فاصله گرفتهاند؛ به طوری که دولت فدرال در ۱۸ سال گذشته، تقریباً دو برابر مقداری که در سالهای پیشین بدهی تسویه کرده بود، بدهی جدید بالا آورده است. بخش عمدهای از این بدهی تازه (حدود ۷۱۲.۷ میلیارد دلار) توسط فدرال و بهویژه در جریان مقابله با بحران کووید-۱۹ انباشته شد.
در سطح استانی، انتاریو با ۴۵۹.۴ میلیارد دلار بالاترین حجم بدهی مطلق را دارد، اما از نظر بدهی سرانه، اهالی نیوفاندلند و لابرادور با ۷۱,۶۱۱ دلار سنگینترین بار مالی را به دوش میکشند. در این میان، وضعیت استان کبک نسبت به سایر کلاناستانها با ثباتتر بوده است؛ میزان افزایش بدهی خالص در کبک و سه استان حوزه اقیانوس اطلس، ۳۵ درصد یا کمتر برآورد شده است.
Canada’s scary debt problem: Federal, provincial debt to exceed $2.4 trillion this year, report finds https://t.co/sizT5jR0jN pic.twitter.com/QCjF9ipSVU
— National Post (@nationalpost) May 27, 2026
این گزارش همچنین نشان میدهد که مجموع بدهیها اکنون معادل ۷۵.۴ درصد از کل تولید ناخالص داخلی (GDP) کانادا است که سهم فدرال ۴۵.۴ درصد و سهم استانها ۲۹.۹ درصد است. نیوفاندلند و لابرادور با ۴۴.۵ درصد و کبک با ۳۸.۸ درصد، بالاترین نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی را دارند، هرچند کبک و نوااسکوشیا تنها استانهایی بودهاند که توانستهاند این نسبت را به میزان جزئی ۲.۷ درصد کاهش دهند.
This creates serious fiscal challenges for Ottawa and provincial governments in the years ahead.
Learn more: https://t.co/kBuiqinHNx #cdnpoli pic.twitter.com/50I7wPS6j4
— The Fraser Institute (@FraserInstitute) May 26, 2026
جیک فوس، نویسنده این گزارش، هشدار داد که تمام استانها به جز انتاریو و مانیتوبا برای سال مالی جاری تا دوره ۲۰۲۸-۲۰۲۹ پیشبینی کسری بودجه دارند. این روند صعودی بدهیها با افزایش نرخ بهره بلندمدت، انگیزه سرمایهگذاری بخش خصوصی و بهرهوری اقتصادی کشور را به شدت کاهش میدهد و در نهایت دولتها را مجبور خواهد کرد تا برای تأمین هزینههای بهره، مالیاتها را افزایش داده و از بودجه بخشهای حیاتی مانند بهداشت و آموزش بکاهند.
تبلیغات

درخواست کمیسر زبان فرانسه برای حذف زبان انگلیسی از وبسایتهای دولتی کبک
به گزارش مونترال گزت، کمیسر زبان فرانسه استان کبک در گزارش جدید خود خواستار کاهش شدید و محدودسازی محتوای انگلیسی در وبسایتهای دولتی شد و تأکید کرد که این پایگاههای اطلاعرسانی باید به جز در موارد استثنایی قانونی، تنها به زبان فرانسوی در دسترس باشند. این توصیه پس از بررسی نحوه ارتباطات عمومی در هفت سازمان بزرگ دولتی از جمله «هیدرو-کبک»، «رونو کبک» و سازمانهای بیمه سلامت و خودرو صادر شده است. دفتر کمیسر با متناقض خواندن سیاستهای فعلی اعلام کرد که دوزبانه بودن وبسایتها با منشور زبان فرانسه که بر استفاده انحصاری از زبان رسمی تأکید دارد، همخوانی ندارد.
دولت حزب «ائتلاف آینده کبک» (CAQ) در سال ۲۰۲۲ با تصویب لایحه ۹۶ (اصلاحیه لایحه ۱۰۱)، وظیفهای را برای نهادهای دولتی جهت اولویتبخشی به زبان فرانسه تعیین کرد. از سال ۲۰۲۳، بنرهایی در وبسایتها نصب شد که اعلام میکرد محتوای انگلیسی تنها برای افراد واجد شرایط است، اما گزارش کمیسر نشان میدهد این سیستم که بر پایه پایبندی اخلاقی کاربران بنا شده بود، عملاً کارایی نداشته و هر کسی بدون هیچ محدودیتی میتواند به صفحات انگلیسی دسترسی داشته باشد. بر اساس قوانین، تنها گروههای خاصی مانند بومیان، واجدین شرایط آموزش انگلیسی، گردشگران و مهاجران تازه-وارد (زیر ۶ ماه) حق دریافت خدمات به زبان انگلیسی را دارند.
این پیشنهاد با واکنش تند فعالان حقوق انگلیسیزبانان مواجه شد. اوا لودویگ، رئیس ائتلاف گروههای انگلیسیزبان (TALQ)، این اقدام را تلاشی دیگر برای حذف جامعه انگلیسیزبان از فضای عمومی دانست و تأکید کرد وبسایتهای دولتی برای ارائه خدمت به همه شهروندان هستند و مردم حتی در صورت تسلط به زبان فرانسه، برای درک اطلاعات پیچیده دولتی به زبان مادری خود نیاز دارند. او همچنین اشاره کرد این توصیه با وعده قبلی ژان-فرانسوا روبرژ، وزیر زبان فرانسه، مبنی بر اعتماد به «حسن نیت» شهروندان در احراز هویت زبانی تناقض دارد. بنوا دوبروی در سال ۲۰۲۳ به عنوان اولین کمیسر زبان فرانسه کبک برای نظارت بر وضعیت زبان رسمی منصوب شد.
زنگ خطر جمعیتی در مونترال؛ پیشبینی کاهش آمار شهروندان تا سال ۲۰۵۰
بر اساس گزارش جامع دیدهبان مونترال بزرگ، جمعیت کلانشهر مونترال به دلیل کاهش شدید آمار مهاجرت ورودی و روند پرشتاب پیری جامعه، در مسیر افول دموگرافیک قرار گرفته است. این دادهها نشان میدهند که تداوم وضعیت کنونی میتواند مانع از هرگونه رشد جمعیتی در سالهای پیش رو شود؛ پدیدهای نگرانکننده که کاملاً با روند صعودی و توسعه دموگرافیک سایر کلانشهرهای کانادا نظیر تورنتو و ونکوور در تضاد است و آینده اقتصادی این منطقه را تهدید میکند.
طبق آمارهای رسمی، جمعیت مونترال بزرگ در سال ۲۰۲۵ میلادی حدود ۴.۳ میلیون نفر شمارش شده است، اما برآوردها حاکی از آن است که این رقم تا سال ۲۰۵۰ با کاهش ۱.۳ درصدی مواجه خواهد شد. در نقطه مقابل، شهرهای تورنتو و ونکوور به لطف پذیرش بیشتر مهاجران و داشتن بافت جمعیتی جوانتر، بر پیامدهای منفی پیری جامعه غلبه میکنند؛ به طوری که پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰، جمعیت تورنتو ۱۴.۶ درصد و جمعیت ونکوور ۲۱.۹ درصد رشد داشته باشد. گزارشها تأکید میکنند که برای نخستینبار پس از کرونا، نمودار گروههای سنی زیر ۱۹ سال و ۲۰ تا ۲۹ سال مونترال نزولی شده، در حالی که جمعیت افراد ۶۵ سال و بالاتر با رشد ۲.۹ درصدی همراه بوده است (افزایش ۲۳ هزار نفر در سال ۲۰۲۴ و ۲۲ هزار نفر در سال ۲۰۲۵). این روند پیر شدن جامعه پدیده جدیدی نیست و بیش از ۲۵ سال است که تداوم دارد.
این دگرگونی ساختاری، «نسبت وابستگی حمایتی» (نسبت جمعیت غیرشاغل به شاغل) را در مونترال بزرگ به شدت تحت تأثیر قرار داده است. بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۵، سرعت رشد جمعیت وابسته در مونترال دو برابر بیشتر از جمعیت در سن کار بوده است (نرخ سالانه ۱.۴ درصد در مقایسه با ۰.۷ درصد). با ادامه این روند، مونترال تا سال ۲۰۵۰ با نرخ وابستگی ۷۴.۷ درصدی روبرو خواهد شد که بسیار بالاتر از تورنتو (۶۴ درصد) و ونکوور (۶۱ درصد) است؛ موضوعی که فشار مضاعفی را بر نیروی کار، بودجه عمومی و مؤدیان مالیاتی وارد میکند و ساختار شهری را به سمت آپارتمانهای کوچکتر در نزدیکی مراکز خدماتی سوق میدهد. کارشناسان هشدار میدهند اگرچه ورود تازه-واردان در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ به طور موقت این وضعیت را بهبود بخشید، اما با کاهش نرخ مهاجرت از سال ۲۰۲۵، این شاخص به رکورد ۶۵.۱ درصد نزدیک میشود. این ارقام ثابت میکند که مهاجرت همچنان اصلیترین اهرم کوتاهمدت برای کاهش فشار بر جمعیت شاغل و تأمین نیازهای بازار کار است.
















Add comment