تحریریه «مداد»
آنچه میخوانید ترجمه فارسی این یادداشت شاهزاده رضا پهلوی است:
در ماه ژانویه، دهها میلیون نفر از هموطنان ایرانی من برای به چالش کشیدن استبداد جمهوری اسلامی به خیابانها آمدند. آنها نه برای ایدئولوژی و نه برای مطالبات محدود اقتصادی، بلکه با خواستی ساده و نجیبانه یعنی «آزادی» راهپیمایی کردند.
آنها هزینه این کار را میدانستند. بیش از ۴۰ هزار نفر جان خود را فدا کردند. صدها هزار نفر دیگر مجروح، زندانی، شکنجه و مورد تجاوز قرار گرفتند. آمار اعدامها افزایش یافته است، اما با این حال آنها همچنان ایستادگی میکنند. این خیزش متعلق به آنهاست.
اقدامات نظامی اخیر ایالات متحده و اسرائیل توازن قوا را تغییر داده است. ابزارهای سرکوب رژیم، نیروهای امنیتی، تواناییهای موشکی و ساختار فرماندهی آن به شدت تضعیف شده است. در طول ۴۷ سال گذشته، آنها تمام ثروت ایران را صرف سلاح، سرکوب، مرگ و کشتار کردهاند.
اما اکنون لحظه موعود فرا رسیده است؛ رویارویی میان رژیم اسلامی و مردم اکنون به مرحله تعیینکنندهای رسیده است. این نبرد نهایی است و مداخلات صورتگرفته به مردم ایران فرصتی برای مبارزه داده است. این هرگز یک جنگ خارجی نبود؛ یک خیزش ملی است و فصل پایانی آن نه در اتاقهای جنگ در خارج از کشور، بلکه در خیابانهای ایران و به دست مردم ایران نوشته خواهد شد.
رژیم در حال فروپاشی است؛ توانایی آن برای اعمال قدرت، چه در خارج و چه علیه شهروندان خود، در حال نابودی است و ارتباطاتش گسسته شده است. زیرساختهای نظامی آن تحلیل رفته و در سطح خیابان، ترسی که زمانی رژیم را سرپا نگه میداشت، در حال تبخیر شدن است. ریزشها در حال افزایش است و ورق برمیگردد.
با این حال، در این لحظه سرنوشتساز، نشانههای نگرانکنندهای دیده میشود مبنی بر اینکه برخی در غرب در حال بررسی یک اشتباه آشنا و خطرناک هستند: مذاکره با بازماندگان همان سیستمی که ایران را به ویرانی کشانده است. چهرههایی مانند محمدباقر قالیباف، که از مهرههای قدیمی رژیم و فرمانده سابق دستگاه سرکوب آن است، نماینده تداوم وضع موجود هستند، نه تغییر. تصور اینکه میتوان با بازسازی چنین افرادی به ثبات رسید، نشانه درک نادرست از ماهیت جمهوری اسلامی است. ایدئولوژی، ساختارهای امنیتی و نهادهای منطقهای این نظام از یکدیگر جداییناپذیرند. چهرهها را عوض کنید، اما سیستم مرگ، کشتار و سرکوب باقی خواهد ماند. هر توافقی که این رژیم را حفظ کند، صلح به ارمغان نمیآورد، بلکه صرفاً بحران بعدی را به تعویق میاندازد.
مردم ایران این موضوع را درک میکنند. آنها خواستار اصلاحات نیستند؛ آنها خواهان یک گسست کامل هستند. آنها میدانند که هر چیزی کمتر از این، آنها را به همان چرخه استبداد، درگیری و بیثباتی بازمیگرداند.
راه دیگری نیز وجود دارد. من از اعضای نیروهای امنیتی ایران، از ارتش تا پلیس، و از بسیج تا بدنه سپاه پاسداران خواستهام که انتخاب کنند. کنار مردم خود بایستید یا در مقابل آنها. کسانی که ملت را انتخاب کنند، در ایران آزاد جایگاهی خواهند داشت. کسانی که به خدمت به سرکوب ادامه دهند، پاسخگو خواهند شد. خوشبختانه، بسیاری از پیش این انتخاب را انجام دادهاند.
خطاب به مردم ایران میگویم: آماده شوید، سازماندهی کنید و آماده باشید. لحظه سرنوشتساز نزدیک است. وقتی زمانش فرا برسد، از شما خواهم خواست که به خیابانها بازگردید؛ نه به عنوان صداهای پراکنده، بلکه به عنوان یک ملت متحد. و زمانی که آن لحظه برسد، هیچچیز نمیتواند در برابر شما ایستادگی کند.
این فراخوانی برای هرجومرج نیست؛ برعکس، ما برای آنچه در پیش است آماده شدهایم. یک گذار ساختارمند وجود خواهد داشت و یک دولت انتقالی برای هدایت کشور در ماههای حساس اولیه مستقر خواهد شد. طرحهای دقیق برای بازسازی اقتصادی، اصلاح نهادها و حکمرانی دموکراتیک از پیش آماده شده است. این جهشی به سوی ناشناختهها نیست، بلکه مسیری دقیق برای رسیدن به ثبات و شکوفایی است.
ایران به یک مایه عبرت دیگر تبدیل نخواهد شد، بلکه به یک الگو بدل میگردد. یک ایران آزاد و دموکراتیک نه تنها خود، بلکه منطقه را متحول خواهد کرد. دههها سیاستهای مخرب پایان خواهد یافت؛ دیگر خبری از حمایت از شبهنظامیان نیابتی، تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای و انزوا از جامعه بینالمللی نخواهد بود. در عوض، ایران شریکی برای صلح، ثبات و توسعه خواهد بود.
برای جامعه بینالمللی نیز انتخاب به همین اندازه روشن است: کنار مردم ایران بایستید. از مشروعیت بخشیدن به بازماندگان یک رژیم در حال فروپاشی خودداری کنید. نمایندگان آن را اخراج کنید و آماده باشید تا به محض ظهور، یک مرجع انتقالی مشروع را به رسمیت بشناسید.
بخشی از رهبری، توانایی اقدام به موقع است و من از این فرصت استفاده میکنم. فرصت برای اقدام قاطع کوتاه است. این انقلاب با مردم ایران آغاز شد و با آنها نیز به پایان خواهد رسید. و وقتی چنین شود، نه تنها پایان استبداد، بلکه آغاز عصری نو برای ایران و جهان خواهد بود.
رضا پهلوی
آوریل ۲۰۲۶
تحریریهی «مداد»
Add comment