تحریریهی «مداد»
یادداشت نشنال پست کانادا:
✏️ نقشهی راه شاهزاده رضا پهلوی برای فردای براندازی
آدام زیوو، ستوننویس و تحلیلگر نشریه نشنال پست، در یادداشتی جدید به بررسی برنامهی جامع شاهزاده رضا پهلوی برای دوران گذار پس از سقوط احتمالی جمهوریاسلامی پرداخته است.
زیوو که به عنوان روزنامهنگار تحقیقی و منتقد اجتماعی در کانادا شناخته میشود، در این مقاله اشاره میکند که این طرح برخلاف تصورات برخی دیپلماتهای غربی که شاهزاده را جدی نمیگرفتند، از چنان دقت و جدیتی برخوردار است که میتواند اعتماد لازم را برای مدیریت یک کشور بحرانزده جلب کند.
این برنامه که با نام پروژهی شکوفایی ایران شناخته میشود، شامل یک سند سیاستی ۱۶۹ صفحهای و چندین مقالهی اقتصادی است که با همکاری دانشگاهیان و فعالان تدوین شده است.
به باور زیوو، این طرح حتا از برنامههایی که دولت آمریکا با تمام منابعش پیش از ورود به عراق و افغانستان تهیه کرده بود، منسجمتر است. بر اساس این نقشهی راه، یک دولت انتقالی ابتدا بر تثبیت امنیت و حفظ داراییهای ملی تمرکز میکند تا مانع غارت ثروت کشور توسط وابستگان رژیم در حال فرار شود.
سپس در یک بازهی ۱۸ تا ۳۶ ماهه، فرآیندی شامل دو همهپرسی برای تعیین نوع حکومت و تصویب قانون اساسی جدید اجرا خواهد شد.
در بخش اصلاحات اجتماعی، این طرح بر لزوم بازگشت ایران به ارزشهای مدرن و سکولار تأکید دارد.
لغو حجاب اجباری، آزادی زنان در انتخاب شغل، تحصیل و سفر بدون نیاز به اجازهی مردان، و همچنین پایان دادن به مجازاتهایی چون سنگسار و اعدام، از محورهای اصلی آن است. همچنین سیستم آموزشی از آموزههای اسلامگرایانه و بیگانهستیز پاکسازی شده و بر هویت ملی و تکثرگرایی متمرکز خواهد شد تا نسلی پرسشگر و دموکرات تربیت شود.
در حوزهی سیاست خارجی و امنیت، شاهزاده رضا پهلوی به دنبال تبدیل ایران به لنگر ثبات منطقه از طریق عادیسازی روابط با ایالاتمتحده و اسرائیل است.
زیوو خاطرنشان میکند که این طرح خواستار قطع حمایت مالی از گروههای نیابتی مانند حماس و حزبالله است. در مورد ساختار نظامی نیز، برای جلوگیری از خلأ قدرت، از پاکسازی گسترده در بدنه ارتش خودداری میشود و تنها مهرههای غیرقابل اصلاح و نهادهای سرکوبگر مانند بسیج و سپاه قدس منحل خواهند شد تا نیروهای مسلح به معنای واقعی غیرسیاسی شوند.
با وجود این نقاط قوت، آدام زیوو به برخی چالشها و انتقادات نیز اشاره میکند. او معتقد است که تمرکز قدرت در دست شاهزاده طی دوران انتقالی میتواند نگرانیهایی را دربارهی احتمال بازگشت به خودکامگی در میان منتقدان برانگیزد.
همچنین برخی مخالفان به رفتارهای تهاجمی برخی هواداران او اشاره دارند که میتواند فضای گفتگو را محدود کند.
با این حال، نویسنده نتیجه میگیرد که این چشمانداز در صورت اجرای دقیق، نویدبخش آیندهای است که در آن ایران دیگر نه مردم خود را سرکوب کرده و نه بیثباتی را به جهان صادر میکند.
این مقاله را اینجا در نشنال پست کانادا بخوانید.
