به گزارش The Globe & Mail، جمعیت کانادا در سهماههی سوم سال ۲۰۲۵ حدود ۷۶ هزار نفر کاهش پیدا کرد که بر اساس آمارهای موجود از دههی ۱۹۴۰ تاکنون بیسابقه است و البته نتیجهی تغییرات عمدهی سیاستی اتاوا برای مهار مهاجرت به شمار میرود.
جمعیت کشور بهجز افتی کوتاهمدت در اوج همهگیری کووید۱۹، این نخستین کاهش در دستکم هشت دههی گذشته را تجربه میکند.
طبق برآوردهای تازهی آمار کانادا که چهارشنبه منتشر شد، رشد جمعیت کشور پس از نزدیک به یک سال نزدیک به صفر، در این دوره ۰/۲ درصد افت کرد و به ۴۱ میلیون و۵۷۵ هزار و ۵۸۵ نفر رسید.
عامل اصلی این کاهش، افت شمار دانشجویان بینالمللی ناشی از اعمال سیاست دولت فدرال برای کاهش سقف صدور ویزاهای تحصیلی است که حدود بیش از یک سال از آن میگذرد.
این تغییر نشان میدهد اقدامات اتاوا برای کنترل مهاجرت، پس از سالهایی با رشد بسیار بالا اثرگذار بوده است.
البته باید گفت، نرخ تولد کانادا طی شش دهه گذشته بهطورچشمگیری کاهش یافته و برای تداوم رشد جمعیت، جذب مهاجر همچنان ضروری به نظر میرسد.
برخی اقتصاددانان هشدار دادند رکود جمعیتی میتواند رشد اقتصادی را کند کند، هرچند ممکن است بهرهوری سرانه را افزایش دهد.
رابرت کاوسیچ، اقتصاددان ارشد بانک مونترال، این تعدیل بزرگ جمعیتی را یکی از مهمترین داستانهای اقتصادی کشور دانست.
این روند در تضاد کامل با سالهای ابتدایی همهگیری است که ورود گستردهی دانشجویان بینالمللی و نیروی کار خارجی، رشدهای فصلی چشمگیری رقم زد. برای نمونه، در سهماههی سوم سال ۲۰۲۳ جمعیت کانادا در یک فصل ۴۲۰ هزار نفر افزایش داشت که بالاترین نرخ فصلی از سال ۱۹۵۷ به حساب میآید.
دولت فدرال هدف گذاشته سهم ساکنان غیرِدائم را تا پایان ۲۰۲۷ به پنج درصد کل جمعیت برساند. این سهم اکنون ۶/۸ درصد است درحالی که در سهماههی قبل ۷/۳ درصد بود.
تا اول اکتبر حدود ۲/۸۵ میلیون ساکن موقت در کشور حضور داشتند، درحالیکه اول ژوئیه این رقم کمی بیش از ۳ میلیون بود.
شمار ساکنان غیرِدائم از ۱/۳۶ میلیون نفر در اول ژوئیهی ۲۰۲۱ (۳/۶ درصد) به ۳/۱۵ میلیون نفر در اول اکتبر ۲۰۲۴ (۷/۶ درصد) افزایش یافته بود.
در سال ۲۰۲۴، دولت لیبرال برای مدیریت نارضایتیها از جهش جمعیتی، مسیر سیاست مهاجرتی را تغییر داد و هم سقف مجوزهای تحصیلی و هم پذیرش نیروی کار خارجی را کاهش داد.
دادههای تازه نشان میدهد در سهماههی سوم ۲۰۲۵ شمار دارندگان مجوز تحصیلی حدود ۷۳ هزار نفر کمتر شده که عمدتاً در انتاریو و بریتیشکلمبیا که برای نخستینبار کاهش سالانه جمعیت را ثبت کردند، متمرکز بوده است. در این میان، تنها آلبرتا و نوناووت هرکدام با رشد ۰/۲ درصدی افزایش جمعیت داشتند.
به گفتهی اقتصاددانان، کاهش ساکنان غیرِدائم میتواند تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه را تقویت کند، اما همزمان رشد ضعیفتر جمعیت احتمالاً به اقتصاد کلان فشار میآورد و در کنار عدمقطعیتهای تجاری و چرخهی تمدید وامهای مسکن، بر رشد کوتاهمدت اثر منفی خواهد گذاشت.













