تحریریهی «مداد»
تا همین اواخر، خرید خودروی صفرکیلومتر، بخش جداییناپذیری از سبک زندگی کاناداییها بود و نمادی از رفاه به شمار میرفت. با این حال، به نظر میرسد که فشارهای اقتصادی اخیر، این دیدگاه را تغییر داده و مردم را نسبت به هزینههای سنگینِ داشتن خودروی نو مردد کرده است.
روزنامهی «گلوب اند میل» به تازگی در مقالهای به این موضوع پرداخته و نشان داده که چگونه خودروی نو در حال تبدیل شدن به یک بحران مالی بزرگ برای خانوادههاست.
مردم کانادا کمکم دارند به این واقعیت تلخ پی میبرند که خرید خودروی نو، عملاً به یک «جاروبرقی» برای بلعیدن پولهایشان تبدیل شده است. وقتی به مثلث اصلی هزینههای زندگی یعنی مسکن، خوراک و خودرو نگاه میکنیم، میبینیم که برای سال ۲۰۲۶ هم هیچ چشمانداز روشنی برای کاهش قیمتها وجود ندارد.
بعد از پنج سال دستوپنج نرم کردن با تورم سنگین، مردم دیگر خرج خوراک را به حداقل رساندهاند و فروش خانه هم برای کاهش هزینهها، راهکار منطقیای نیست؛ بنابراین تنها گزینهای که برای مدیریت جیب باقی میماند، خودرو است.
طبق آمارهای مؤسسهی «جی.دی. پاور» (J.D. Power)، میانگین قیمت یک خودروی نو در نیمه امسال به حدود ۴۵ هزار دلار رسیده و قسط ماهانهی آن هم حدود ۸۵۰ دلار است. کاناداییها تا الان با صبوری عجیبی این بار را به دوش کشیدهاند، اما نشانهها میگویند که کاسه صبرشان لبریز شده است.
در همین رابطه، یک کارشناس امور مالی به «گلوب اند میل» میگوید که رفتار مردم تغییر معناداری کرده است. او میافزاید که در ۱۶ سال گذشته، همیشه او بود که باید به مشتریانش هشدار میداد اقساط سنگین ماشین دارد نقدینگیشان را خفه میکند، اما حالا ورق برگشته است؛ این روزها خودِ مردم پیشدستی میکنند و پیش از هر پیشنهادی، میخواهند از شر ماشینهایشان خلاص شوند تا نفس راحتی بکشند.
آمارهای «اکوییفکس» (Equifax) هم نشان میدهد تعداد کسانی که سه قسط یا بیشتر از وام خودرویشان عقب افتاده، رشد چشمگیری داشته است.
این کارشناس یک حسابوکتاب ساده انجام میدهد: اگر کسی قید ماشین را بزند، با حذف قسط ماهانه (مثلاً ۷۰۰ دلار) به اضافه ۳۰۰ دلار بیمه و ۳۰۰ دلار بنزین، حدود ۱۳۰۰ دلار در ماه جلو میافتد. هیچ کجای دیگر از بودجه خانوار نمیتوان چنین رقم درشتی را صرفهجویی کرد.
گفتنی است که صنعت خودرو با تبلیغات زیرکانه و پهن کردن دامِ وامهای طولانیمدت (هفت یا هشت ساله) مردم را به خرید شاسیبلندهای گرانقیمت عادت داده است.
از طرفی، خیلیها خودرو را ویترینی برای نمایش سبک زندگی خود میبینند. به گفتهی این کارشناس، حتا بسیاری از مستأجران جوان که دستشان از بازار مسکن کوتاه مانده، برای تسکین خود، سراغ خرید ماشینهای لوکس یا وانتهای پر آپشن میروند.
در نهایت، به نظر میرسد کانادا به کشوری «ماشینزده» تبدیل شده است؛ یعنی جایی که مردم نسبت به درآمدشان، پول بسیار زیادی را پای آهن و لاستیک میریزند. این کارشناس تأکید میکند که مشکل اصلی، قاطی کردن مرز بین «نیاز» و «هوس» است و میگوید: «من مخالف ماشین نیستم، من مخالف بیپولیام.»
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.
