تحریریهی «مداد»
در چهلوسومین نشست عمومی یونسکو که ششم نوامبر (۱۵ آبان) در شهر سمرقند برگزار شد، اعضای این سازمان با اجماع کامل منشور کوروش را به عنوان «نخستین سند مکتوب حقوق بشر در جهان» به رسمیت شناختند.
این پیشنهاد به ابتکار مشترک ایران، تاجیکستان و عراق مطرح شده بود و هدف آن، ثبت منشور کوروش به عنوان متنی بنیادین در تاریخ تمدن انسانی اعلام شد. بر اساس مصوبه جدید، یونسکو موظف خواهد بود مفاهیم و آموزههای انسانی این منشور را در برنامههای آموزشی، فرهنگی و حقوق بشری خود گسترش دهد.
رسانههای ایرانی گزارش دادهاند که یونسکو در سند رسمی خود از منشور کوروش به عنوان نمادی از «خرد سیاسی و درایت اخلاقی» در تاریخ بشر یاد کرده است. رضا صالحیامیری، وزیر میراث فرهنگی ایران، در واکنش به این تصمیم، آن را «لحظهای ماندگار در حافظهی فرهنگی ایران و جهان» توصیف کرد و منشور کوروش را پیوندی میان «اخلاق و سیاست» و پلی میان گذشته، آینده و ملتهای مختلف دانست.
منشور کوروش اکنون در موزهی بریتانیا نگهداری میشود. این لوح گِلی در سال ۱۳۹۰ برای مدتی کوتاه به امانت در موزهی ملی ایران به نمایش گذاشته شد.
متن منشور که به زبان اکدی و خط میخی بابلی نوشته شده، فرمان کوروش بزرگ پس از فتح بابل در سال ۵۳۹ پیش از میلاد است.
کوروش، بنیانگذار امپراتوری هخامنشی، میان سالهای ۵۵۹ تا ۵۲۹ پیش از میلاد بر بخش بزرگی از آسیا و شمال آفریقا حکومت میکرد. در پی فتح بابل، او یهودیان را از اسارت رهانید و فرمانی صادر کرد که بر احترام به باورها و فرهنگ ملتهای مغلوب تأکید داشت. این فرمان بعدها به عنوان منشور کوروش شناخته شد.
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.
مجله مداد
