تحریریه «مداد»
به گزارش City News، یک مطالعهی جهانی از سوی یونیسف نشان میدهد بسیاری از کودکان و نوجوانان کانادایی از وضعیت خود رضایت نداشته و مسائل اجتماعی مانند قلدری و سختی در پیدا کردن دوست از دلایل اصلی نارضایتی آنها است.
در نوزدهمین گزارش یونیسف آمده است: از هر پنج نوجوان کانادایی، یک نفر بهطورمکرر قربانی قلدری است، یک نفر احساس تنهایی میکند و یک نفر در پیدا کردن دوست دچار مشکل است.
قلدری، عامل اصلی کاهش رضایت از زندگی در میان نوجوانان ۱۵ ساله شناخته شده، بهطوریکه این شاخص از سال ۲۰۱۸ سه درصد کاهش پیدا کرده و به ۷۶ درصد رسیده که بیشترین کاهش در میان شاخصهای بررسیشده در این گزارش است.
با وجود اینکه کانادا یکی از ۱۰ کشور ثروتمند این مطالعه بود، در میان ۳۶ کشور، رتبهی ۱۹ را کسب کرد و در شاخصهایی مانند خودکشی نوجوانان، مرگومیر کودکان و مهارتهای اجتماعی در ردههای پایین قرار گرفته است.
دکتر ماریانا بروسونی (Mariana Brussoni)، مدیر شراکت آموزش اولیهی انسانی در دانشگاه بریتیشکلمبیای ونکوور، این نتایج را ناامیدکننده خواند و تصریح کرد درحالیکه منابع کافی برای رسیدگی به این مشکلات وجود دارد، شرایط کودکان رو به وخامت بوده و حمایتها کمتر شده است.
باید بدانیم سلامت کودکان و نوجوانان وابسته به سلامت خانواده و جامعه است و خانوادهها و محلهها که با مشکلات زیادی دستوپنجه نرم میکنند، در این مسئله دخیل هستند.
طبق گزارش تکمیلی ویژهی کانادا میتوان گفت:
- ۲۲ درصد از نوجوانان ۱۵ ساله مکرراً مورد قلدری قرار میگیرند (رتبهی کانادا ۲۶ از میان ۴۰ کشور).
- ۲۵ درصد نوجوانان در پیدا کردن دوست در مدرسه مشکل دارند (رتبهی کانادا ۲۸ از ۴۱ کشور)، کمی بالاتر از میانگین جهانی و نشانهای نگرانکننده.
سوان پالوتزیان (Sevaun Palvetzian)، مدیرعامل یونیسف کانادا تصریح کرد با توجه به این گزارش باید سلامت، امنیت، آموزش و شادی کودکان و نوجوانان در اولویت قرار گیرد.
متین مرادخان (Matin Moradkhan)، فعال جوان یونیسف کانادا معتقد است سلامت روان، پایهی دوران کودکی است، اما همچنان نادیده گرفته میشود. وی خواهان تغییرات بنیادین در سیاستهای آموزش، بودجه و بهداشت است.
یونیسف توضیح داد مهارتهای اجتماعی کودکان در فاصلهی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ تقریباً ثابت مانده، هرچند این دوره با اختلالاتی مانند آموزش آنلاین و لغو فعالیتهای فوقبرنامه همراه بود. بهطورکلی، تغییرات در این شاخص در کانادا اندک بوده که به باور پژوهشگران، نشانهای مثبت در مقایسه با نگرانیهای گسترده از تأثیر تعطیلی مدارس است.
دکتر بروسونی با اشاره به اینکه مشکلات موجود پیش از همهگیری هم وجود داشتند و همچنان ادامه دارند، توصیه کرد حمایتهای زودهنگام بسیار مؤثرتر از مداخلههای دیرهنگام هستند.
نکتهی قابلتوجه اینکه، رضایت کلی از زندگی در کانادا رتبهی سیزدهم را به دست آورده است. کاهش این شاخص ناچیز بوده و از نظر آماری معنادار نیست.
نرخ خودکشی نوجوانان کانادایی از ۱۰/۱ به ۸/۴ در هر ۱۰۰ هزار نفر رسیده اما هنوز بالاتر از میانگین جهانی ۶/۲ است ( رتبهی کانادا ۳۳ از ۴۲ کشور). نرخ مرگومیر کودکان پنج تا ۱۴ سال به ۰/۸۸ در هر هزار نفر کاهش یافته (رتبهی ۲۵ از ۴۳ کشور). بیش از یکچهارم کودکان دارای اضافهوزن هستند و پیشرفت چندانی در این زمینه حاصل نشده است.
تنها شاخصی که کانادا در آن در جمع ۱۲ کشور برتر قرار گرفت، مهارتهای تحصیلی بود که رتبهی ششم از ۴۲ کشور است.
این گزارش به دولتهای مختلف پیشنهاد کرده:
- مزایای ناتوانی کودکان دو برابر شود
- دسترسی به مزایای درآمدی و مرخصی والدین بیشتر شود
- از کودکان در برابر آسیبهای دیجیتال بهتر حفاظت شود
- جلوگیری از محرومیت کودکان بومی در دریافت خدمات دولتی
در ضمن، این گزارش بر لزوم اقدام فوری و فراگیر برای بهبود وضعیت سلامت روان و اجتماعی کودکان کانادایی تأکید دارد.
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.
تحریریهی «مداد»
