تحریریهی «مداد»
هر سال در روز ۲۱ مه، مردم در سراسر جهان «روز چای» را جشن میگیرد؛ فرصتی برای قدردانی از این دمنوشهای گیاهی که بعد از آب، دومین نوشیدنی پرمصرف دنیاست.
این روز، افزون بر طعم و عطر چای، بر اهمیت اجتماعی و اقتصادی آن نیز تأکید دارد: از مزارع دوردست هند و کنیا گرفته تا دستان هنرمند کسانی که در دل طبیعت کانادا برگ و گیاه جمعآوری میکنند تا دمنوشهایی خاص و بومی درست کنند.
یکی از این افراد، زنی است بهنام «کَسی» (Kassy) در منطقهی بومیان Innu در کبک که با جمعآوری گیاهان دارویی از جنگلهای بوریال، چایهایی طبیعی، بومی و ریشهدار در فرهنگ و سنت درست میکند.
-
دانشی که دوباره کشف شد: دمنوشی از دل جنگلهای کبک
در دل سرزمینهای سرسبز و بکر بومیان Innu در استان کبک، زن جوانی به نام کَسی پاشتئون (Kassy Pashtegon) گیاهانی مانند پوست توس، برگ زغالاخته، ریشهی شیرینبیان و گلهای وحشی را از دل جنگل جمع میکند. این گیاهان همانهایی هستند که نسلهای پیش از او برای تهیهی چای، درمان دردها و مراقبت از خانواده به آنها متکی بودند.
او میگوید: «هر بار که وارد جنگل میشوم، احساس میکنم با زمین پیوند دوبارهای برقرار کردهام. جمعآوری گیاهان برایم فقط یک فعالیت درمانی نیست، بلکه راهی است برای ادامه دادن سنتهای اجدادم.»
-
بازگشت به ریشهها
کَسی یکی از اعضای جامعهی Innu در شمال کبک است؛ مردمی با سنت دیرینه در استفاده از گیاهان برای تغذیه، درمان و آیینهای معنوی. پس از سالها دوری از خانه، او تصمیم گرفت به ریشههایش بازگردد و دانش سنتی خانوادهاش را دوباره زنده کند. نتیجه؟ مجموعهای از چایهای گیاهی که نهتنها طعم جنگل را دارند، بلکه حامل تاریخ و فرهنگ یک ملتاند.
او گیاهان را با احترام کامل به طبیعت جمع میکند: «ما هرگز همهی یک گیاه را نمیچینیم. همیشه مقداری باقی میگذاریم تا دوباره رشد کند. این بخشی از فرهنگ ماست.»
برای کَسی، این چایها فقط نوشیدنی نیستند. او آنها را وسیلهای برای آموزش جوانان، تقویت هویت فرهنگی و ایجاد پیوند میان نسلها میداند. در کارگاههای آموزشی، او به جوانان Innu یاد میدهد چگونه گیاهان دارویی را شناسایی و آماده کنند. این آموزشها بخشی از روند بازسازی فرهنگی در جوامعی است که سالها از سیاستهای استعماری و جدایی از ریشهها آسیب دیدهاند.
-
حمایت از غذاهای بومی در کانادا
داستان کَسی بخشی از یک موج بزرگتر در کاناداست: افزایش آگاهی دربارهی غذاهای بومی و احترام به دانش سنتی مردمان اولیه. وزارت کشاورزی کانادا با پروژههایی همچون «طعم تعهد» (Taste of Commitment) تلاش میکند تا این تجربیات را بازگو و حمایت کند.
در روز جهانی چای، شاید بد نباشد به این فکر کنیم که هر فنجان چای میتواند قصهای پشت سر خود داشته باشد؛ قصهای از زمین، از ریشه، از سنت، و از مقاومت مردمی که به اصل خود متعهد باقی ماندند.
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.
