به گزارش Montreal Gazette، شرکت حملونقل مونترال (STM) اعلام کرد تعداد افراد بیخانمانی که به دلیل نداشت سرپناه به مترو پناه میآورند، به سطحی غیرقابلتحمل رسیده و این وضعیت ماهیت حملونقل عمومی در شهر را تهدید میکند.
اریک آلن کالدول، رئیس شرکت حملونقل مونترال، در نشست مشورتی دربارهی بیخانمانی گفت که از زمان همهگیری کووید۱۹، شرایط بهشدت تغییر کرده است.
سال گذشته پنج نفر در شبکهی مترو به دلیل مصرف بیشازحد مواد مخدر جان خود را از دست دادند و کارکنان مجبور شدند در ۴۶ مورد از نالوکسان برای نجات افراد از اوردوز استفاده کنند. این رقم در سال جاری تاکنون به ۱۶ مورد رسیده است.
وی معتقد است میزان رضایت مسافران به نقطهی بحرانی رسیده و نباید مترو را بهعنوان آخرین پناهگاه در نظر گرفت.
بر اساس گزارش شرکت حملونقل مونترال، تعداد افرادی که در زمان بستهشدن مترو، شبها در ایستگاهها میمانند، سال گذشته نزدیک به ۲۰ درصد افزایش یافته است.
همچنین شکایات امنیتی بیشتر شده و تماسهای مربوط به رفتارهای ناهنجار ۴۰ درصد افزایش داشته است. موارد مداخلهی نیروهای امنیتی برای مصرف مواد مخدر نیز ۱۶۶ درصد رشد کرده و از ۸۰۷ مورد به ۲۱۵۰ مورد رسیده است.
در نظرسنجی ماه ژانویه، تنها ۵۰ درصد از مسافران مترو احساس امنیت کردهاند که پایینترین میزان در تاریخ فعالیت این شبکه است.
از نظر شرکت حملونقل مونترال، بیخانمانها مقصر ایجاد این وضعیت نیستند، بلکه نبود منابع حمایتی کافی باعث شده آنها مجبور شوند به مترو پناه ببرند. این شرکت خواستار استقرار کارکنان بخش بهداشت در شبکهی مترو و افزایش مراکز مصرف کنترلشدهی مواد مخدر در مونترال شد.
دفتر مشورت عمومی مونترال این جلسات را برای بررسی چگونگی ادغام بهتر پناهگاهها در محلهها و کاهش تنشهای اجتماعی برگزار کرده اما بسیاری از گروههای اجتماعی شرکتکننده از این رویکرد انتقاد کرده و گفتهاند که مشکل اصلی، کمبود سرپناه و خدمات حمایتی است.
مراکز کاهش آسیب و مصرف ایمن موادمخدر اغلب از سوی ساکنان و کسبوکارهای محلی بهعنوان منبع مشکل دیده میشوند، درحالیکه این مراکز به آسیبپذیرترین افراد جامعه کمک میکنند. به دلیل کمبود چنین خدماتی در مونترال، افراد برای دسترسی به این مراکز در صفهای طولانی منتظر میمانند که باعث نارضایتی همسایگان میشود.
این مراکز معتقدند شهرداری مونترال، پناهگاهها و گروههای اجتماعی را در موضع دفاعی قرار داده است. آنها انتقاد کردند این نهاد به جای تمرکز بر دلایل ریشهای مشکل، بیشتر بر تنشهای محلی ناشی از وجود بیخانمانها تمرکز کردهاند.
از نظر این مراکز، راهحلهای این بحران از جمله کنترل بهتر اجارهها، افزایش مسکن اجتماعی و تأمین بودجهی پایدار برای پناهگاهها سالهاست که مشخص شدهاند، اما این راهحلها توسط دولتهای مختلف نادیده گرفته شدهاند.
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.













