پوریا ناظمی
اقتصاددانی با محبوبیت جهانی و رو در رو با کوه چالشهای حزب لیبرال
پس از استعفای جاستین ترودو از مقام رهبری حزب لیبرال کانادا و قول او مبنی بر کنارهگیری از نخستوزیری پس از انتخاب رهبر تازه حزب، رقابت داخلی حزب لیبرال برای پیدا کردن رهبر بعدی خود آغازشده است. رقبای اصلی برای این مقام که دوران پر چالش و توفانی را پیش رو خواهد داشت، کریستینا فریلند، معاون سابق نخستوزیر و وزیر پیشین اقتصاد کانادا است که کنارهگیری او از دولت زنجیره استعفا و کنارهگیری ترودو را سرعت بخشید. نامزد دیگر اما مارک کارنی، اقتصاددان خوشنامی است که سابقه درخشانی در اقتصاد جهانی دارد. پس از اعلام نامزدی کارنی، ملانی ژولی و تعدادی دیگر از چهرههای شناختهشده لیبرال از او اعلام پشتیبانی کردند. درحالیکه او به دلیل عدم عضویت در کابینه ترودو این فرصت را دارد تا با معرفی خود بهعنوان چهره خارج از دولت، به نقد وضع موجود لیبرالها بپردازد اما شاید میان رأیدهندگان بهخصوص کسانی که به در سالهای اخیر به کانادا آمدهاند چهره شناختهشدهای نباشد.
اگر برای شما هم این سؤال وجود دارد که مارک کارنی کیست و چه سابقه و برنامهای دارد و با چه چالشهایی پیش رو است میتوانید این مقاله مداد درباره او را مطالعه کنید.
مارک کارنی کیست؟
مارک کارنی، متولد ۱۶ مارس ۱۹۶۵ در فورت اسمیت، قلمروهای شمال غربی کانادا، یکی از اقتصاددانان برجسته با شهرتی جهانی در حوزه سیاستگذاری اقتصادی و حکمرانی است. او مدرک کارشناسی اقتصاد خود را با درجه عالی از دانشگاه هاروارد دریافت کرد و سپس در دانشگاه آکسفورد به تحصیل در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری اقتصاد پرداخت.
کارنی فعالیت حرفهای خود را در بخش خصوصی و شرکت گلدمن ساکس آغاز کرد و در آنجا تجربیات گستردهای در بازارهای جهانی و بانکداری سرمایهگذاری به دست آورد. با این حال، شهرت اصلی او به دوران فعالیتش به عنوان رئیس بانک مرکزی کانادا (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳) بازمیگردد. در دوران ریاست او، کانادا توانست بحران مالی جهانی ۲۰۰۸ را بسیار بهتر از بسیاری از کشورهای دیگر مدیریت کند، و این امر موجب تحسین گسترده کارنی شد.
در سال ۲۰۱۳، کارنی اولین غیر بریتانیایی بود که به سمت رئیس بانک مرکزی انگلستان منصوب شد و تا سال ۲۰۲۰ در این جایگاه فعالیت کرد. دوران ریاست او شامل مدیریت پیچیدگیهای اقتصادی برگزیت و پیشبرد امور مالی پایدار، به ویژه ادغام ملاحظات تغییرات اقلیمی در تصمیمگیریهای مالی بود.
شایستگیهای مارک کارنی ترکیبی از دانش آکادمیک و تجربیات عملی است. تحصیلات او در دانشگاههای هاروارد و آکسفورد زمینهای عمیق برای درک اقتصاد جهانی فراهم کرد، در حالی که زمان حضورش در گلدمن ساکس بینش عمیقی نسبت به سیستمهای مالی جهانی به او بخشید.
به عنوان رئیس بانک مرکزی کانادا، کارنی سیاستهای نوآورانهای معرفی کرد که شامل کاهش نرخ بهره و تضمین نقدینگی در طول بحران مالی بود. این اقدامات به تثبیت اقتصاد کانادا کمک کردند و باعث شدند مجله گلوبال فایننس او را به عنوان «بهترین رئیس بانک مرکزی جهان» معرفی کند.
در بانک مرکزی انگلستان، سیاستهای آیندهنگرانه کارنی شامل تلاشهایی برای آمادهسازی بازارهای مالی در مواجهه با چالشهای تغییرات اقلیمی بود. نقش او در راهاندازی کارگروه افشای مالی مرتبط با تغییرات اقلیمی (TCFD) تأثیرات جهانی ماندگاری داشت و به ارتقای شفافیت و پایداری در امور مالی کمک کرد.
محبوبیت و درک عمومی
کارنی هم در کانادا و هم در سطح بینالمللی از احترام گستردهای برخوردار است. رهبری پایدار او در بحرانهای اقتصادی و تمرکز او بر مقابله با تغییرات اقلیمی، شهرت او را به عنوان یک رهبر عملگرا و آیندهنگر تثبیت کرده است. بسیاری او را شخصیتی میدانند که میتواند ثبات و چشماندازی روشن برای حزب لیبرال فراهم کند و رأیدهندگانی که به دنبال سیاستهای اقتصادی شایسته و نوآورانه هستند را جذب کند.
با این حال، تصویر بینالمللی صیقلخورده او گاه میتواند این برداشت را ایجاد کند که او بخشی از نخبگان جهانی است و ممکن است باعث دوری حامیان مردمی حزب لیبرال شود. با وجود این، اعتبار و ایدههای او برای بخشی قابل توجه از کاناداییها، به ویژه کسانی که نگران اقتصاد و تغییرات اقلیمی هستند، جذابیت دارد.
نقدهای اصلی
با وجود احترام گستردهای که به تخصص کارنی وجود دارد، او بدون منتقد نیست:
ارتباط با نخبگان مالی: برخی منتقدان معتقدند پیشینه او در بانکداری سرمایهگذاری و بانکداری مرکزی ممکن است باعث شود که سیاستهای او بیشتر به نفع شرکتهای بزرگ باشد تا کسبوکارهای کوچک یا کارگران کانادایی.
نقش جنجالی در برگزیت: در زمان فعالیت او در بانک مرکزی انگلستان، کارنی به دلیل هشدارهای محتاطانهاش درباره خطرات اقتصادی برگزیت مورد انتقاد قرار گرفت. برخی او را به بدبینی بیش از حد و دخالت سیاسی متهم کردند، اتهامی که او آن را رد کرده است.
فاصله از مسائل مردمی: فعالیت حرفهای برجسته و تمرکز او بر مسائل بینالمللی ممکن است او را در برابر ادعای بیارتباط بودن با چالشهای روزمره کاناداییها آسیبپذیر کند.
دیدگاه برای حزب لیبرال و کانادا
دیدگاه مارک کارنی برای کانادا بر رشد اقتصادی پایدار و فراگیر تأکید دارد. جنبههای کلیدی این دیدگاه شامل موارد زیر است:
مقابله با تغییرات اقلیمی: کارنی از طرفداران صریح گذار به یک اقتصاد کمکربن است و از سیاستهایی که فناوریهای سبز، انرژیهای تجدیدپذیر و پایداری را ترویج میکنند، حمایت میکند. تجربیات او با TCFD تعهد او به ادغام ملاحظات اقلیمی در سیاستهای اقتصادی را نشان میدهد. با این وجود او تاکید کرده است هزینه این گذار را مردم عادی امروز نباید بپردازند و وعده داده است در وضعیت مالیات کربن بازنگری کند و تمرکزش را بر آلایندههای اصلی قرار دهد.
برابری اقتصادی و عدالت اجتماعی: کارنی بر اهمیت کاهش نابرابری از طریق افزایش دسترسی به آموزش، خدمات بهداشتی و مسکن مقرونبهصرفه تأکید کرده است. او از گسترش شبکههای امنیت اجتماعی برای محافظت از جمعیتهای آسیبپذیر، به ویژه در دورانهای عدم اطمینان اقتصادی، حمایت میکند.
تقویت جایگاه جهانی کانادا: کارنی با بهرهگیری از تجربیات بینالمللی خود، کانادایی را میبیند که درگیرتر در امور جهانی باشد. او بر نیاز به سیاستهای دیپلماتیک و اقتصادی قوی برای تقویت نقش کانادا در صحنه جهانی تأکید میکند.
نوآوری و فناوری: انتظار میرود که کارنی بر تقویت نوآوریهای فناورانه و حمایت از سیاستهایی که کانادا را به عنوان یک رهبر در اقتصاد دانش جهانی قرار میدهند، تمرکز کند.
رهبری احتمالی مارک کارنی در حزب لیبرال ترکیبی جذاب از تخصص اقتصادی، تجربه بینالمللی و سیاستهای آیندهنگرانه را معرفی میکند. در حالی که نامزدی او بدون چالش نیست، از جمله نقدهایی درباره ارتباط او با نخبگان مالی و تصویر جهانیگرا، سوابق او نشان میدهد که میتواند ثبات و نوآوری را به عرصه سیاسی کانادا بیاورد.
با توجه به چالشهای پیشروی کشور، از جمله تغییرات اقلیمی، نابرابری اقتصادی و عدم اطمینان جهانی، رهبری کارنی میتواند به شکلگیری آیندهای مقاوم و شکوفا برای کانادا کمک کند.
چالشهای رهبری حزب لیبرال در انتخابات فدرال آینده
اگر مارک کارنی به عنوان رهبر حزب لیبرال انتخاب شود، با چالشهای چشمگیری در انتخابات فدرال آینده روبهرو خواهد شد، به ویژه در رقابت با حزب محافظهکار. محافظهکاران تحت رهبری فعلی خود توانستهاند طیف وسیعی از رأیدهندگانی را که از مسائلی مانند افزایش تورم، مقرونبهصرفه بودن مسکن و هزینههای دولتی ناامید هستند، جذب کنند. ارتباط کارنی با نهادهای مالی جهانی و تصویر بینالمللی او ممکن است توسط مخالفانش به عنوان نشانهای از دوری او از مشکلات روزمره کاناداییها معرفی شود. محافظهکاران میتوانند از این برداشت استفاده کنند تا خود را به عنوان حزب مردم عادی معرفی کنند، در تضاد با تصویر تکنوکراتیک کارنی.
کارنی همچنین باید پیچیدگیهای یک جامعه انتخاباتی چندپاره را مدیریت کند. در استانهایی مانند آلبرتا و ساسکاچوان، که صنایع نفت و گاز ستون اصلی اقتصاد هستند، موضع قوی کارنی در برابر تغییرات اقلیمی و گذار به یک اقتصاد کمکربن میتواند یک شمشیر دولبه باشد. در حالی که این سیاستها ممکن است برای رأیدهندگان شهری و جوان جذاب باشد، خطر دوری مناطق روستایی و وابسته به منابع را نیز در بر دارد. توانایی او در ارائه یک دیدگاه قانعکننده که با جمعیتهای متنوع کانادا سازگار باشد، برای مقابله با روایت محافظهکاران و متحد کردن پایگاه حزب لیبرال حیاتی خواهد بود.
باید منتظر ماند و دید در صورت پیروزی او در انتخابات درون حزبی لیبرالها آیا او می تواند امیدی تازه برای این حزب باشد که بر أساس نظرسنجیهای امروز بازنده قطعی انتخابات پیش روی فدرال در کانادا است یا اینکه موج بزرگ محافظه کاران کانادا میتواند از دیوار اعتبار بینالمللی و محبوبیت او عبور کند و دولت اکثریت محافظه کار را به قدرت برساند.
تحریریه «مداد»
Medad News
