مداد، مجله آنلاین مونترال

رژه افتخار، داستان ما و دیگران

ساختمان پارلمان کانادا به مناسبت رژه افتخار به رنگهای رنگین کمان نورپردازی شده است
ساختمان پارلمان کانادا به مناسبت رژه افتخار به رنگهای رنگین کمان نورپردازی شده است

روزهای آینده شهر مونترال میزبان راهپیمایی دگرباشان و کسانی است که از آن ها حمایت می‌کنند.

راهپیمایی که به نام راهپیمایی غرور و افتخار شناخته می‌شود و چهره شهر را برای چند روزی تغییر می‌دهد.

نخست وزیر کانادا در سال‌های گذشته در این راهپیمایی که در شهرهای مختلف و از جمله مونترال برگزار می شود شرکت کرده است تا حمایت خود را از اعضای جامعه ای که به نام عمومی LGBTQ+ شناخته می‌شوند اعلام کند.

او یکی از نخستین رهبرانی است که چنین آشکارا و وسیع به حمایت از این اقلیت اجتماعی می‌پردازد.

Prime Minister Justin Trudeau waves the rainbow flag as he attends the annual pride parade in Montreal, Sunday, August 14, 2016. THE CANADIAN PRESS/Graham Hughes

 

در این شماره مداد، همکاران ما سعی کرده اند بخش هایی از داستان مرتبط با این جامعه را مرور کنند. از تاریخ جنبش اجتماعی آنها در کانادا گرفته تا اصطلاحات و واژه هایی که برای بیان طیف مختلف این رنگین کمان استفاده می‌شود و همچنین روایت‌های شخصی و رویدادهای هنری که در شهر می توانید سراغ آن را بگیرید.

در مونترال مجموعه رویدادهای مربوط به این جامعه از هم اکنون آغاز شده است و روز ۱۹ اوت به اوج خود می رسد. در این روز از ساعت یک بعد از ظهر راهپیمایی بزرگ مونترال با حضور نخست وزیر و مقام های شهری و البته انبوهی از شهروندان برگزار می‌شود.

این رویداد فرصت مناسبی برای آشنایی با این اقلیت است. اقلیتی که به دلایل مختلف تاریخی، فرهنگی و اجتماعی همواره با بدفهمی‌ها و تبعیض های بسیاری مواجه بوده‌اند.

برنامه کاملی از رویدادهایی که در این چند هفته برگزار می شود را می‌توانید در وب سایت رسمی جشنواره «غرور» مشاهده کنید.

این هفته یکی از بهترین فرصت ها برای آشنایی با گوناگونی انکار شده‌ای در اجتماع است.

برای قرن‌ها و سال‌های طولانی کسانی که امروز خود را عضوی از رنگین کمان تنوع جنسیتی و تمایل جنسی می‌دانند، نه تنها از سوی  جامعه انکار می شدند که مورد انواع آزار و اذیت قرار می‌گرفتند.

آن‌ها فارغ از بار گناه آلودی که باید به دوش می‌کشیدند، از سوی جامعه، غیر نرمال، نفرین شده و بیمار ارزیابی می‌شدند.

داستان‌های فراوانی از کسانی وجود دارد که علی‌رغم نقش مهمی که در جامعه بازی کردند به دلیل گرایش‌های جنسی خود که قاعدتا تنها آن ها و شرکای آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌داد، با سخت‌ترین برخوردها مواجه شدند.

آلن تورینگ ریاضی‌دان برجسته و پیشگام دنیای رایانه و یکی از بنیانگذاران ایده هوش مصنوعی است. او در زمان جنگ جهانی دوم با اختراع دستگاه رمزشکن انیگما به تنهایی نقشی خیره کننده در کوتاه شدن دوره جنگ بازی کرد. زمانی وینستون چرچیل نخست وزیر انگلستان گفته بود که به واسطه اختراع او بود که جان میلیونها نفر حفظ شد. با این وجود زمانی که تورینگ متهم به همجنس گرایی شد او را به اجبار تحت درمان دارویی شدیدی قرار دادند که در نهایت منجر به مرگ او شد.

داستان برخوردهای تند با این جامعه را نباید با نظر مساعدی که این روزها و در چند سال اخیر نسبت به آن ها ایجاد شده است ارزیابی کرد و کل تاریخ آن را به فراموشی سپرد.

در ایالات متحده افرادی که امروز از چهره های سرشناس دفاع از حقوق این افراد به شمار می‌روند سال ها در مقابله با آن ها موضع داشتند. هیلاری کلینتون نامزد ریاست جمهوری پیشین آمریکا که دفاع از حقوق همجنسگراها را بخشی از برنامه خود عنوان می کرد در سال های سناتوری به طور رسمی ازدواج را امری میان یک زن و مرد ارزیابی کرده بود و مخالفت خود را با ازدواج همجنسگرایان بیان کرده بود.

داستان سوی دیگری نیز دارد. در برخی از کشورها که نگاه سنتی و منفی نسبت به دگرباشان وجود دارد گاهی اتفاق های غیر منتظره ای رخ می دهد. ایران که هنوز هم همجنس گرایی را جرم می داند، در نخستین روزهای پس از انقلاب به فتوای آقای خمینی، عمل جراحی تغییر جنسیت را نه تنها مجاز شمرد که بیمه این کشور در رده نخستین کشورهایی در جهان در آمد که هزینه های اصلی این جراحی پیچیده را بر عهده می‌گرفت.

تغییر این دیدگاه اما علاوه بر اراده سیاسی نیازمند تغییر دید فرهنگی است. نمی توان انتظار داشت چنین تغییری یک شبه اتفاق بیفتد و ابزار اصلی که می تواند تغییرات بنیادین در دید و نگاه مردم ایجاد کرده و رد نهایت منجر به تغییر رفتارها و سیاست ها شود آگاهی است  و این هفته به این دلیل مهم است که فرصتی برای آگاهی به ما می دهد.

نکته مهم تری که باید به یاد داشت این است که در زیر مساله همجنسگرایی آن چیزی که این روند و این رژه و این فریاد این اقلیت را برای همه ما فارغ از گرایش جنسی یا هویت جنسی ما مهم می کند، مساله به رسمیت شناختن دیگری است.

ما در بسیاری از موارد خود را نه بر مبنای داشته های خود که بر مبنای آن تفاوت‌هایی تعریف می کنیم که با دیگری داریم.

دیگری می تواند کسی باشد که هویت جنسی متفاوتی دارد از گرایش جنسی متمایزی نسبت به ما برخوردار است یا کسی که از فرهنگ دیگری آمده، از طبقه اجتماعی دیگری برخاسته یا از نسل و کشور دیگری است. کسی که شاید از اقلیت نژادی، قومی، مذهبی یا از دیدگاه سیاسی و فرهنگی و اقتصادی دیگری می آید.

به فضای بحث هایی نگاه کنید که در آن افراد در پشت گمنامی پنهان می شود و دیدگاه های خود را آشکار تر به زبان می آورند. ببینید ما چقدر در مواجهه با دیگری متعصب هستیم.

سری به توییتر بزنید و ببینید که چه ساده با نخستین نشانه تمایز نظری با خود، افراد را دربسته دیگران قرار می دهیم و دشمن می پنداریم.

این هفته اگرچه در اصل برای آشنایی با تنوعی از موضوعات مربوط به جنسیت است اما در دل خود خبر از ضرورت تغییر نگاه دارد. چگونه می توان به جامعه ای مسالمت آمیز و زیست در کنار تنوع فرهنگی نگاه کرد و همزمان بر مرزهای خود و دیگری پای فشرد؟

پذیرش دیگری به معنی قبول همه نظرات و دیدگاه ها و رفتارها نیست. معنی‌اش شبیه دیگران شدن نیست. معنی‌اش آن است که بپذیریم دیگرانی وجود دارند که متمایز از ما هستند. بپذیریم آنچه جامعه به نام هنجار به ما معرفی کرده است برساخته جامعه است و امری ازلی و ابدی نیست که بر دل سنگ جک شده باشد و می توان آن را تغییر داد. می توان درباره همه مسایل دیدگاه و نظری مستحکم و ریشه دار داشت و در عین حال موجودیت دیگران را نیز به رسمیت شمرد.

شاید این مهم ترین معنی نهفته در پرچم رنگین کمانی باشد که اگرچه به نام جامعه LGBTQ+  مهر خورده و شناخته می شود اما بیانی از همه ما است.

 

چرا رژه افتخار؟

درباره تاریخ  و ماهیت رژه افتخار متن ها و مطالب زیادی نوشته شده است. متنی که در زیر می خوانید از قول یکی از شخصیت های مجموعه تلویزیونی Sense 8  روایت می شود. شخصیت نومی دختری تغییر جنسیت داده است – که اتفاقا نقش او را نیز هنرپیشه ای تغییر جنسیت داده بازی می کند.

یکی از شخصیت های مجموعه تلویزیونی Sense 8 شخصیت نومی، دختری تغییر جنسیت داده است – که اتفاقا نقش او را نیز هنر پیشه ای تغییر جنسیت داده بازی می کند
یکی از شخصیت های مجموعه تلویزیونی Sense 8 شخصیت نومی، دختری تغییر جنسیت داده است – که اتفاقا نقش او را نیز هنر پیشه ای تغییر جنسیت داده بازی می کند

او این یادداشت را در آستانه حضورش در رژه افتخار و غرور در سان فرانسیسکو می نویسد. نویسنده اصلی خانواده واچفسکی هستند. همان برادرانی که مجموعه تاثیر گذار ماتریس را ساختند و اکنون هر دو خود تغییر جنسیت داده‌اند. این متن شاید خلاصه دیدگاه آن هایی باشد که می توانید آن ها را در رژه شهر مونترال نیز ببینید.

«من به زندگیام فکر می کنم و همه خطاهایی که در زنگی ام مرتکب شده ام. خطاهایی که با من باقی مانده اند آنهایی که از انجامشان پشیمانم و آن هایی که به دلیل وحشت دست به انتخاب آن ها زدم. برای مدتی طولانی من می ترسیدم تا خودم باشم چرا که والدینم به من آموخته بودند اگر اینگونه باشم حتما ایرادی در من هست. چیزی توهین آمیز، چیزی که باید از آن دوری کنید شاید حتی چیزی که موجب ترحم باشد. چیزی که هیچ گاه نخواهیید توانست آن را دوست بدارید. مادرم یکی از هواداران قدیس سنت توماس آکویناس است. او غرور و افتخار را گناه میداند. سنت توماس ، غرور و افتخار را ملکه گناهان مرگ بار هفتگانه اش بر می شمارد. او این حس را دروازه ای به سوی همه گناهان می داند. با این وجود در فهرست گناهان او خبری از نفرت نیست و نشانی از شرم نمی یابید. من از این رژه غرور و افتخار می ترسیدم چرا که می دانستم چقدر دوست دارم جزویی از آن باشم. پس امروز، من به خاطر آن بخشی از من که زمانی از این راهپیمایی می هراسید و برای همه مردمانی که نمی توانند در آن حضور داشته باشند رژه خواهم رفت. کسانی که آنگونه زندگی می کنند که زمانی من زندگی می کردم. امروز من رژه خواهم رفت تا به یاد بیاورم که من تنها من نیستم بلکه ما هستیم. و ما با غرور و افتخار رژه می رویم.»

 

این مطلب در شماره نوزدهم مجله «مداد» منتشر شده است.

1 دیدگاه

  • خیلی جالب بود. کلی اطلاعات مفید و جالب گرفتم. چون متاسفانه همیشه این موضوع ابهامات زیادی داره و همانطور که گفتین در نزد بسیاری از ماها نیاز به تغییر دید و فرهنگ سازی است.ممنون .

توییتر «مداد»

در «مداد» می‌خوانید

دانلود آخرین «مداد»

Montreal
23°
Cloudy
05:1320:29 EDT
Feels like: 23°C
Wind: 17km/h SW
Humidity: 50%
Pressure: 1006.9mbar
UV index: 5
FriSatSun
26/16°C
20/13°C
20/13°C