بر اساس گزارش نهادها و سازمانهای نظارت بر تغییرات اقلیم، امسال دمای میانگین زمین، از مرز یک و نیم درجه بیش از دمای میانگین سیاره در پیش از دوران صنعتی، بالاتر میرود.
در توافق پاریس کشورهای جهان متعهد شده بودند تمام تلاش خود را بکنند که افزایش دمای میانگین را در این حد محدود کنند و مقدار دو درجه بهعنوان حد بالایی پذیرفتهشده بود.
محققان تغییرات اقلیم بر این باورند که اثرات دو درجه افزایش بهاندازهای است که هیچ مسیری برای مهار آن وجود نخواهد داشت.
در این شرایط بحرانی و درحالیکه گرمترین اکتبر دهههای اخیر را سپری میکنیم اجلاس تغییرات اقلیم ملل متحد در باکو کار خود را آغاز کرده است.
پیش از آغاز این اجلاس به سبک و روش امارات عربی متحده به عنوان میزبان دور گذشته این نشست در دبی، رئیس آذربایجانی این اجلاس رایزنیهای گستردهای را برای فروش بیشتر نفت و افزایش استخراج نفت کشورش آغاز کرده بود.
در همین حال به قدرت رسیدن دانلد ترامپ که در دوران ریاست جمهوریاش ایالاتمتحده را از توافق پاریس خارج کرد و اخیراً در گفتگوی خود گرمایش زمین را باعث افزایش خطوط ساحلی و فرصت بهتر برای ساختوساز دانسته بود، باعث شده تا هیچکس هیچ توجهی به صحبتهای هیئت آمریکایی در این نشست نداشته باشد.
کشورهای دیگر ازجمله کانادا که ممکن است با تغییر دولت بعدی بهسوی محافظهکاران مواجه شود که از بیان واقعیت داشتن گرمایش زمین در سند چشماندازشان سرباز زدهاند نیز بااحتیاط به این نشست رفتهاند.
نشست های سالانهای که قرار بود چشم امید نجات سیاره باشد حالا چند سالی است بیشتر شبیه به ساختاری برای سبزشویی رفتار آلایندهکنندههای زمین شده است؛ و سیاستزدگی مباحث علمی باعث چنان شکافی در میان افکار عمومی شده که انتظاری برای اعمال فشار به سیاستمداران برای اقدامی عملی در این زمینه به نظر غیر ممکن است.
اگرچه تلاشها برای مهار این روند ادامه خواهد داشت اما بعید است کسی چشم امیدی از نشستی بیحاصل و تبلیغاتی داشته باشد که روسای آن در حال مذاکره برای افزایش تولید گازهای گلخانهای هستند.
پوریا ناظمی
روزنامهنگار علمی از اتاوا













