رویای پرستاره شب های تابستان

هفت شب هفت‌آسمان

اگر به طبیعت علاقه دارید، اگر کودک یا نوجوانی در اطراف خود دارید که مایلید جرقه‌های کنجکاوی بی‌پایان درون ذهنش فروزان شود، این شب‌ها به دنبال فرصتی بگردید که هوا صاف باشد و سری به زیر چتر جهان‌گستر آسمان شب بزنید.

دنیای پرستاره‌ای که بالای سر ما است نه‌تنها بخشی فراموش‌شده از طبیعت اطراف ما است که درواقع بر همه طبیعت و کلیت وجود ما احاطه دارد.

در این شب‌ها به آسمان نگاه کنید. پیش از نیمه‌شب، بر فراز سرتان تاج یا اکلیل شمالی را می‌بینید. همان صورت فلکی که به نام کاسه درویشان معروف شده است. در امتداد بازوی خمیده دب اکبر به ترتیب دو ستاره درخشان سماک رامح و سماک اعزل را بیابید و در میانه آسمان و در کنار تاج شمالی، مربعی را ببینید که بدن هیکل جاثی علی رکبه یا برزانونشسته است. صورت فلکی که به نام هرکول هم معروف است.

در میانه مربعی که بدن این نشسته بر زانوی آسمانی را تشکیل داده است می‌توانید یکی از زیباترین اجرام غیر ستاره‌ای آسمان را ببینید. خوشه کروی M13 که اگر هوا یاری کند و صاف باشد حتی با چشم غیرمسلح به شکل توده‌ای مه‌آلود قابل‌مشاهده است. از دریچه دوربینی کوچک یا تیک تلسکوپ می‌توانید ببینید که این توده فشرده‌ای از ستاره‌ها است.

همین توده مه‌آلود کوچکی که در آسمان می‌بینید در دل خود بیش از نیم میلیون ستاره را جای داده است.

در سوی دیگر افق و در نیمه غربی آسمان کم‌کم صورت‌های فلکی تابستانی طلوع می‌کنند.

دشمن جاودانی شکارچی آسمان (صورت فلکی جبار) در تعقیب و گریزی آسمانی هم‌زمان با غروب جبار از شرق، سر از غرب برمی‌آورد. عقرب در آسمان است و مراقب روزهایی باشید که گذر ماه به این صورت فلکی می‌افتد و قمر در عقرب می‌شود.

عقرب با قلب درخشانش و ظاهر فریبنده‌اش بر فراز افق است و قوس، این کماندار آسمانی در کنار او سر از افق درآورده‌اند.  و در میانه آن‌ها جایی که صورت فلکی قوس و دم عقرب به هم می‌رسند کم‌کم نوار مه‌آلود راه شیری به صحنه می‌آید. در همین میانه است که مرکز راه شیری ما قرار دارد. جایی که در دل آن هیولای سنگین و مرموز و تاریک راه شیری خفته است. سیاهچاله مرکزی راه شیری در همین امتداد قرار دارد.

در همین حال از همین شب‌ها تا نیمه مرداد چشم به آسمان داشته باشید تا گذر شهاب‌ها را ببینید. کم‌کم دوره بارش شهابی برساوشی یکی از بهترین بارش‌های شهابی سال آغاز می‌شود. شهاب‌هایی که در اسطوره‌های کهن ایران نمادی از نبرد پری‌های بدطینت آسمانی با تیشتر ستاره رایومند و فرهمند و سپید جامه آسمان یا همان شعرایی‌مانی) بودند تا او بتوان فصل باران را برای سرزمین تاب‌دیده ایران به ارمغان آورد و یکی از دعاهای خردمندان باستان را اجابت کند که دادارا، این سرزمین را از دشمن و دروغ و خشک‌سالی حفاظت نما.