پوریا ناظمی
گزارش هشداردهنده سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی: خطر واقعی و زمان اصلاح اندک است.
کمیته بینالدولی تغییرات اقلیم سازمان ملل متحد (IPCC) در گزارش تازه وضعیت اقلیمی جهان که روز گذشته منتشر شد هشدار داده است که اگر تا سه سال آینده روند افزایش تولید گازهای گلخانهای متوقف نشده و تا سال 2030 میزان انتشار این گازها در حد نصف وضعیت فعلی کاهش نیابد، بهاحتمال بسیار بالایی جهان شاهد رویدادهای شدید اقلیمی خواهد بود که بر همه شئون زندگی ما در جهان اثر گذشته و راه برگشتی از آن وجود نخواهد داشت.
بر اساس این گزارش اگر اقدامات مداخله گرانه برای کاهش گازهای گلخانهای بهصورت فوری صورت نگیرد، انسانها نخواهند توانست به سقف افزایش دمای میانگین یک و نیم درجه برسند. این یک و نیم درجه سقف حداکثری است که در صورت عبور از آن جهان شاهد خشکسالیها، توفانها، آتشسوزیهای گسترده و بحرانهای زیستی برای انسانها خواهد بود.
با ادامه روند افزایشی فعلی انتظار میرود تا سال 2100 میزان افزایش دمای میانگین سیاره بهاندازه 3.2 درجه سانتیگراد افزایش یابد که دو برابر حداکثر میزان قابلقبول است.
به گفته معاون کمیته بینالدولی تغییرات اقلیمی «یا الآن درباره این موضوع کاری را انجام خواهیم داد یا برای همیشه فرصت از دست میرود.»
در سال 2020 تولید گازهای گلخانهای جهان بهواسطه محدودیتهای ناشی از همهگیری شاهد افت چشمگیری بود. اما در سال 2020 میزان انتشار گازهای گلخانهای از مقدار تولید این گازها در سال 2019 پیشی گرفت و 54 درصد نسبت به سال 1990 افزایش داشت.
بر اساس این گزارش چنانچه انسانها بخواند مرز افزایش دمای میانگین را تا 1.5 درجه محدود کنند، باید مصرف زغالسنگ را تا 95 درصد، مصرف نفت را تا 60 و گاز را تا 45 درصد تا سال 2050 کاهش دهند.
خوشبختانه در سالهای اخیر هزینه تغییر سبک زندگی بهسوی تولید کمتر گازهای گلخانهای ارزانتر شده و عمومیت بیشتری یافته است بااینوجود تلاشهای زیادی برای جلوگیری از فاجعه باید صورت بگیرد.
اثرات گرمایش زمین تنها به عوارض موردی رویدادهای شدید خلاصه نمیشود. تحقیقات نشان از آن دارد که این مساله اثرات اجتماعی، سلامت و سیاسی و اقتصادی بالایی دارد.
بر اساس گزارش سازمان ملل متحد نهتنها پیوندهای قوی میان گرمایش زمین و سلامت روان و سلامت جسمی افراد وجود دارد که این مساله باعث ایجاد مهاجرتهای گسترده، کاهش منابع، تغییر مکان اجباری در اثر تغییرات محیطی و بروز ناآرامیهای اجتماعی و جنگهای مربوط به منابع و بهخصوص آب شیرین خواهد شد.
باوجودی که عمده این اثرات در ابتدا و با شدت بسیار بیشتری بر جوامع کمتر توسعهیافته و کمدرآمدتر وارد میشود ولی هیچکس در هیچ کجای جهان نمیتواند نسبت به این موضوع احساس امنیت کند.
همانطور که همهگیری کرونا بار دیگر یادآوری کرد هیچکس در یک کشور نمیتواند امن باشد تا زمانی که همه مردم امن باشند. و این مساله در مورد تغییرات اقلیم شدیدتر و وسیعتر است.
با همه این هشدارها، اما تغییرات سریع با مخالفتهای جدی همراه است. این تغییرات نیازمند تغییر الگوی مصرف، تغییر مشاغل و تغییر منابع مالی است. ممانعت و مخالفت در برابر این تغییرات بهخصوص از سوی لابیهای وابسته به انرژی نفت و کسانی که درآمد روزانه آنها وابسته به کارهای سنتی در بخش انرژی است چالشی جدی دربرابر تغییرات هزینهبر بنیادی ایجاد کرده است. بااینوجود سازمان ملل هشدار میدهد که این مساله درباره این نیست که چه راهی برای زیستن ما در این سیاره بهتر است بلکه مساله بر سر امکان زندگی یا مواجهه با فاجعه است.
Medad News
