در گذشتههایی، میشود گفت تقریباً دور، هر خانه فقط یک نانآور داشت که مرد خانه بود و بانوی منزل صرفاً به خانهداری و فرزندپروری مشغول بود؛ اما، رفتهرفته با افزایش مشارکت بانوان در مشاغل و مناصب اجتماعی به شخص سومی نیاز پیدا شد که بتواند وظایف مادر را در غیاب او انجام داده و به بچه ها و امور منزل رسیدگی کند.
در برخی از خانوادهها، این وظیفه را اعضای نزدیک خانواده مثل مادربزرگها پذیرفتهاند و حاضر شدهاند تا ماجراهای پشتسر گذاشتهی دوران جوانیشان را دوباره از سر بگیرند. اما، کسانی که چنین موقعیتی را، به هر دلیل، نداشته باشند، مثل خانوادههای تازهمهاجر، باید به سراغ مهدکودکها بروند.

در کانادا، طی چند دههی گذشته، به موازات افزایش نرخ اشتغال در میان زنان و افزایش متناظر تعداد خانوادههایی با درآمد دوگانه، نیاز به مراقبت از کودکان بهطور پیوسته افزایش یافته است. تغییراتی که در ترکیب خانوادههای کانادایی بوجود آمده است، بهویژه، افزایش تعداد خانوادههای تکوالد و یا دارای والد ناتنی نیز بر نیاز و نوع مراقبت از کودک تأثیر گذاشته است.
بههمینترتیب، تقاضا برای ارتقا کیفیت مراقبت از کودکان نیز افزایش یافته است؛ زیرا، حضور کودکان در مهدها، مزایای بالقوه دیگری بجز نگهداری نیز داشته است؛ ازجمله، ارتباط با همسالان، آمادگی برای ورود به مدرسه و یادگیری مهارتهای زبانی و حرکتی. مجموعهای از عوامل میتواند بر تصمیم والدین برای قراردادن فرزند خود در مراکز نگهداری از کودکان تأثیر بگذارد.
در کانادا، گزینههای مراقبت از کودک متفاوت است؛ پرستار بچه، مهدکودک خانگی، مهدکودکهای رسمی، مراکز پیشدبستانی و خدمات قبل و بعد از مدرسه. پیداکردن مناسبترین گزینه برای مراقبت از کودک میتواند بسیار چالشبرانگیز باشد. والدین، اغلب، باید بین کیفیت، راحتی، در دسترسبودن و صد البته هزینه مراقبت از کودک تعادل برقرار کنند.
یک نکته عجیب برای اغلب تازه مهاجرها این است که خدمات مهدکودکها در کانادا نهتنها رایگان نیست، بلکه اغلب هزینههای زیادی را به خانوادهها تحمیل میکند. گرچه کمکهای دولتی در این مورد نیز شامل حال خانوادههای کمدرآمد میشود، اما میزان بالای تقاضا برای ورود کودکان به مهدهای تحت پوشش دولت و لیست انتظارهای طولانی که حتی ممکن است چندسال به طول بیانجامد، باعث میشود که بسیاری از خانوادهها مجبور به استفاده از خدمات مهدهای خصوصی شوند که هزینه های گزافی را به آنها تحمیل میکند و حتی ممکن است باعث شود که یکی از والدین قید کار و حرفه خود را بزند و در خانه بماند.

طی ماه گذشته، مذاکرات چند دولت استانی با دولت کانادا بر سر برنامه مهدکودکهای روزی دهدلار، از سر گرفته شد. هدف طرفین این است که این قرارداد را هر چه زودتر نهایی کنند.
تاکنون ۹ استان و یک قلمرو با برنامه دولت فدرال برای مهدکودک روزی ده دلار موافقت کردهاند. دولت فدرال مبلغ ۳۰ میلیارد دلار برای اجرای برنامه مهدکودک روزی ده دلار را طی پنج سال آینده اختصاص داده است. برطبق این برنامه، هر خانواده برای هر روز مهدکودک فرزند خود فقط ده دلار میپردازد و بقیه هزینه (متوسط ۵۰ دلار در روز) توسط دولت های فدرال و استانی تامین میشود.
در آوریل ۲۰۲۱، نخست وزیر کانادا، جاستین ترودو، برنامه پنجساله دولتش برای کاهش شهریه مهدکودکها به مقدار متوسط دهدلار در روز را برای عموم ترسیم کرد.
دولت فدرال برای دستیابی به این هدف، متعهد شد که یک سرمایه گذاری ۳۰ میلیارد دلاری را طی پنج سال آینده انجام داده و حداقل ۹/۲ میلیارد دلار برای سال پس از آن درنظر بگیرد. دفتر نخستوزیر اعلام کرد که سیستم جدید میتواند تا پایان سال ۲۰۲۲ هزینههای مهدکودک را بهطور متوسط تا ۵۰ درصد در تمامی مناطق، به جز کبک کاهش دهد.
از زمان اعلام این خبر، دولت فدرال وارد گفتگو با استانها و مناطق مختلف شده است تا در مورد نحوه اجرای این سیستم جدید آموزش و مراقبت از کودکان تبادل نظر کنند. دولت، تاکنون، با هفت استان و یک حوزه به توافق رسیده است. بخشی از توافقنامهها مستلزم تعیین میزان هزینهای است که دولت فدرال برای هر حوزه قضایی اختصاص میدهد تا بتوانند مراقبت از کودکان را مقرونبهصرفهتر کرده، امکانات بهتری را فراهم کنند و با آموزش مهارتهای بیشتر به آموزگاران و دست اندرکاران این حوزه و افزایش دستمزد آنها رضایت بیشتری را برای دوطرف حاصل کنند. هدف اصلی از این تصمیم کمک به رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی در کل کشور است.
اما تأثیر این تصمیم بر زندگی مهاجران چگونه است؟
این سیاست احتمالاً یک پیروزی بزرگ برای والدین در سراسر کانادا و شاید بیشتر برای والدینی باشد که با شرایط آسیبپذیر روبرو هستند. مهاجران از جمله کسانی هستند که بیشترین سود را میبرند.
یکی از دلایلی که زنان تازهمهاجر را برای ادغام اقتصادی و اجتماعی در کانادا با مشکل مواجه می کند، فقدان دسترسی به مهدکودکهای مقرونبهصرفه است. بهعنوان مثال، در تورنتو، که مقصد اصلی مهاجران جدید به کانادا است، متوسط هزینه ماهیانه کودکان نوپا طبق بودجه دولت فدرال در سال ۲۰۲۱، ۱۶۰۰ دلار است. این مبلغ برای یک خانواده معمولی با دو فرزند بیش از ۳۰۰۰ دلار در ماه خواهد بود.
در غیاب گزینههای اقتصادیتر، زنان تازهمهاجر شاید مجبور شوند برای مراقبت از فرزندان خود در خانه بمانند که این امر مانع از ورود آنها به حرفه مورد علاقه خود در کانادا و ایجاد ارتباطات اجتماعی میشود؛ درحالیکه، آنها به این موقعیت نیازد دارند تا بتوانند نسبت به کشور جدید خود حسی شبیه خانه پیدا کنند. جای تعجب نیست که در تحقیقات گزارش آمده است که زنان تازهوارد در سالهای اولیه ورود به کانادا، بهدلیل مسئولیت مراقبت از کودک در خانه، احساس انزوا میکنند.
از این رو، بسیار محتمل است که اجرای برنامه ۱۰ دلاری مراقبت از کودکان، زنان مهاجر را به ادامهی شغل و حرفه خود تشویق کند و قدرت خرید خانوادههای مهاجر را بهبود بخشد؛ زیرا میتواننددرآمد بیشتری کسب کرده و کمتر هزینه کنند. این برنامه به زنان مهاجر کمک خواهد کرد تا به جامعه بپیوندند؛ زیرا حضور در محل کار نیز شاه کلید ایجاد روابط اجتماعی است.
یک مطالعه سراسری نشان داد که در سال ۱۹۹۷، نرخ مشارکت زنان در نیروی کار در کبک چهاردرصد کمتر از بقیه کانادا بود؛ اما امروز پس از اینکه این استان یک سیستم مقرونبهصرفه برای مراقبت از کودکان معرفی کرد، چهاردرصد بالاتر از میانگین ملی رفت. در یک مطالعهی دیگر از سوی مطالعه TD Economics، اشاره شد که هر یک دلار سرمایهگذاری در آموزش خردسالان، بازگشت اقتصادی بین ۱/۵ تا ۲/۸ دلارخواهد داشت.
تمامی این موارد و جنبههای بررسیشده، میزان خوشبینی به رفاه اقتصادی را در بین تازه مهاجران افزایش داده است.













