شهرام يزدان‌پناه
در چهارمین سالگرد قتل مهسا امینی و در حالیکه چند ماهی بیشتر به سالگرد قتل‌عام دی‌ماه باقی نمانده، فضای رسانه‌های اجتماعی ایرانی پر شده از دعواهای کلامی و ادعاهای مالکیت بر جنبش «زن، زندگی، آزادی»
در این میان، گویا مدعیان «راه سوم» و روشنفکرانی که طی ۹ ماه گذشته مردم معترض را با فرمان «کتاب بخوان»، تحقیر کرده بودند، در مسیر تصاحب خیزش «زن، زندگی، آزادی»، آش را آنقدر شور کردند که صدای برخی از خانواده‌های جاویدنامان کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز درآمد.
در پی افزایش این فشارها، توهین‌ها و تحقیرها، خواهر جاویدنام #سینا_کاظمی که در مونترال زندگی می‌کند، به سراغ رسانه‌ی اجتماعی خود رفت و نوشت:
«برادر من در همه تظاهرات جنبش مهسا در خیابان هم شرکت کرد. فقط ۱۹ سالش بود. سه سال بعد در تظاهرات انقلاب شیروخورشید، در ۲۲سالگی کشته شد. هدف آزادی ایران بود. قاتل هم همان قاتل بود!
یک جای خیلی مشخصی از جهنم باید سهم کسانی باشه که این مدت سعی کردن ارزش کشته‌شدگان دی‌ماه رو از ۴۰۱ کمتر کنن، بهشون توهین کنن، انقلابشون رو وحشی‌بازی بنامند و برای بقیه تعیین کنند عزادار کی باشید و از مرگ کدوم خوشحال باشید!»
خواهر جاویدنام #بابک_صادقی_محسنی نیز در حساب اجتماعی خود نوشت:
«بابک فقط قهرمان انقلاب شیر و خورشید نیست. قهرمان سال ۱۴۰۱ هم هست. تمام اون شب ها هم‌به خیابون رفته بود، ساچمه خورده بود. از ساچمه های ۱۴۰۱، هنوز تو بدنش به یادگار داشت. ۱۵ دی ۱۴۰۴ باز هم ساچمه خورده ولی باز هم به خیابون برگشت که ۱۸ دی ۱۴۰۴ به سرش شلیک کردن و کشته شد.»
این تلاش گسترده برای بی‌اعتبار کردن انقلاب شیروخورشید و مشروعیت‌زدایی از خواست جاویدنامان کشتار دی ماه ۱۴۰۴، پروژه‌ی جدیدی نیست و تقریبا از همان نخستین روزهای پس از ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه آغاز شد.
در یک مورد خاص در اوایل ماه می امسال، من در پاسخ به فعال سیاسی تورونتویی که تلاش کرده بود با مقابل هم قرار دادن شعار «زن، زندگی، آزادی» و شعار «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده»، شعارهای مردم را به «شعار ما» و «شعار شما» تقسیم کند، نوشتم: همان مردمی که با شعار «زن، زندگی، آزادی» خیابان‌ها را به لرزه درآوردند، شعار «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» را هم از ته قلب و با احترام فریاد کشیدند. شرم بر کاسبان خونی که این شعارها را «شعار ما» و «شعار شما» می‌کنند.
خیزش «زن، زندگی، آزادی» و انقلاب «شیروخورشید» در امتداد و تکمیل‌کننده‌ی یکدیگر و ادامه‌دهنده‌ی سایر قیام‌های مردم در سال‌های قبل برای کوتاه کردن دست ضحاک از زندگی و کشور خود هستند.
اجازه ندهیم خانواده‌های جاویدنامان ایران در راه مبارزه با فراموشی و «کاسبان خون»، تنها بمانند.
شهرام یزدان‌پناه
۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶
تحریریهی «مداد»
