تحریریهی «مداد»
حسین خواجهامیری، معروف به «ایرج»، خواننده برجسته و از محبوبترین چهرههای آواز معاصر ایران که در دوران طلایی سینمای کشور به جای بسیاری از ستارههای سینما از جمله فردین، آواز خوانده بود، در ۲۱ مرداد و در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
خانه موسیقی ایران با انتشار اطلاعیهای، درگذشت این هنرمند فقید را که مدتی به دلیل بیماری در بیمارستان بستری بود، رسماً تأیید کرد.
زندگینامه و آغاز مسیر هنری
ایرج در ۱۱ دیماه ۱۳۱۱ در خالدآباد نطنز متولد شد. او که در خانوادهای اهل هنر رشد یافته بود و پدربزرگش نیز از آوازخوانان دوران ناصرالدینشاه به شمار میرفت، موسیقی را از هفتسالگی نزد پدرش آموخت.
وی پس از اتمام دوران ابتدایی راهی تهران شد و در سال ۱۳۲۶ به مکتب استاد ابوالحسن صبا راه یافت. او بعدها در کنار تحصیل در دانشکده افسری، شبهای جمعه همراه با ارکستر محمد بهارلو به اجرای برنامه میپرداخت.
ویژگیهای صوتی و جایگاه هنری
ایرج با اتکا به صدایی پرقدرت، وسعت صوتی کمنظیر و تسلط کامل بر ردیفهای آوازی، به جایگاهی ماندگار در تاریخ موسیقی دست یافت.
بسیاری از کارشناسان، صدای او را از معدود صداهای «ششدانگ» میدانستند؛ حنجرهای با حجم و ارتفاع صوتی فوقالعاده که امکان اجرای نتهای بسیار بالا را فراهم میکرد؛ اجرایی که از توان خوانندگان معمولی خارج بود.
کارنامه حرفهای
▫️برنامه گلها: بخش درخشانی از فعالیتهای او در برنامه رادیویی «گلها» شکل گرفت که حاصل آن ثبت تصنیفها و آوازهای ماندگار گوناگون بود.
▫️سینمای ایران: او با خوانندگی در حدود ۱۰۵ فیلم سینمایی پیش از انقلاب (که با لبخوانی بازیگران همراه بود)، به شهرت فراوانی دست یافت.
▫️آثار ماندگار: از جمله محبوبترین قطعات او میتوان به «گلریزان»، «افسونساز»، «شمع شبافروز»، «زمزمه چوپان» و «محو تماشا» اشاره کرد.
▫️همکاری با بزرگان: ایرج در طول فعالیت حرفهای خود با استادان برجستهای همچون علی تجویدی، همایون خرم، پرویز یاحقی، حبیبالله بدیعی، حسن کسایی، جلیل شهناز، فرهنگ شریف، احمد عبادی، جواد معروفی، اسدالله ملک و فضلالله توکل همکاری داشت و نقش پررنگی در غنای گنجینه موسیقی کلاسیک ایران ایفا نمود.
