تحریریهی «مداد»
نام هتلدیو (Hôtel-Dieu) نامی آشنا برای بسیاری از مونترالیهاست. این بنا که در خیابان سناوربن و در دامنه مونترویال قرار دارد، میراثی تاریخی است که در طول تاریخ، رویدادهای مختلفی را به چشم دیده است. یکی از مهمترین آنها، آتشسوزیای بود که دقیقا ۳۳۱ سال پیش در چنین روزی روی داد.
ریشههای این نهاد درمانی به سال ۱۶۴۲ میلادی بازمیگردد؛ زمانی که «ژان منس»، از بنیانگذاران مونترال، درمانگاه اولیهای را برای خدماترسانی به ساکنان مستعمرهی «ویلماری» تأسیس کرد. این مرکز در سال ۱۶۵۹ با ورود راهبههای «پرستار سن ژوزف» از منطقه لافلش فرانسه، رسماً به یک بیمارستان تبدیل شد.
تا اواخر قرن هفدهم، هتلدیو تنها نهاد درمانی سازمانیافته در این بخش از «فرانسهی نو» بود که وظیفهی مداوای سربازان و شهروندان را برعهده داشت.
در ۲۴ فوریهی ۱۶۹۵، حریقی که منشأ آن در اسناد اداری آن دوران «ناشناخته» ثبت شده است، سازههای چوبی بیمارستان را بهطورکامل تخریب کرد. این حادثه در میانهی زمستان رخ داد و منجر به نابودی انبار داروها، تجهیزات جراحی و محل اقامت راهبهها شد.
طبق گزارشهای تاریخی، تخریب کامل بنا در این تاریخ، فعالیتهای درمانی مستعمره را با بحرانی جدی مواجه کرد و مقامات محلی را ناچار ساخت تا برای اسکان بیماران و راهبهها از فضاهای عمومی و ساختمانهای مجاور استفاده کنند.
با این حال، فرآیند بازسازی بلافاصله پس از این واقعه کلید خورد. اسناد مالی و نقشههای معماری نشان میدهند که بیمارستان جدید بر روی قطعه زمینی با مساحت بیشتر نسبت به بنای اولیه طراحی شد تا امکان توسعهی ظرفیت در آینده فراهم شود.
سرعت بازسازی به گونهای بود که پیش از پایان سال ۱۶۹۵، ساختمان جدید با استانداردهای ساختوساز آن زمان برپا شد و فعالیتهای درمانی در آن از سر گرفته شد. این بازسازی سریع، نشاندهندهی اولویت استراتژیک این نهاد در ساختار اداری و اجتماعی مونترال قرن هفدهم بود.
اگرچه در سال ۲۰۱۷ میلادی تمام عملکردهای پزشکی این مرکز به ابربیمارستان مدرن مونترال (CHUM) منتقل شد، اما کالبد فیزیکی آن در خیابان سناوربن به عنوان یک سایت تاریخی ثبتشده محافظت میشود.
امروزه این مجموعه شامل «موزهی راهبههای پرستار» (Musée des Hospitalières) است که آرشیوی غنی از تاریخ پزشکی، از جمله ابزارهای درمانی قدیمی و اسناد مربوط به بازسازیهای پس از آتشسوزی را در خود جای داده است. واقعهی ۲۴ فوریهی ۱۶۹۵ در تاریخنگاری شهری مونترال، به عنوان یک نقطهی عطف در توسعهی زیرساختهای عمومی و مدیریت بحران شناخته میشود.
