به نظر میرسد اتفاق نظر عمومی در کانادا مبنی بر اثرات مثبت مهاجرت، مدتی است دستخوش تغییرات اساسی شده است.
به گزارش لپرس، دادههای جدید نشان میدهد که نگاه خوشبینانه پیشین جای خود را به نگرانیهایی جدی داده است. بر اساس نظرسنجیهای متعدد، حدود نیمی از جمعیت بر این باورند که این کشور بیش از ظرفیت خود مهاجر میپذیرد.
نظرسنجی تلفنی وزارت مهاجرت، پناهندگی و شهروندی در نوامبر ۲۰۲۴ نیز این روند را تایید میکند؛ بر اساس نتایج این نظرسنجی، ۵۴ درصد از پاسخدهندگان اعلام کردند تعداد مهاجرانی که در کانادا ساکن میشوند، بیش از حد زیاد است.
«لنا دیاب»، وزیر فدرال مهاجرت، در مصاحبهای پایان سال اذعان کرد که حمایت عمومی از مهاجرت پس از همهگیری کووید۱۹ کاهش یافته است. وی افزود: «از زمان شیوع کرونا تغییری در طرز تفکر ایجاد شده است و این امر بیشتر به این دلیل است که کانادا نه تنها مقصدی برای تحصیل و کار، بلکه به عنوان پناهگاهی برای زندگی دیده میشود.»
طبق آخرین برنامه فدرال، کانادا قصد دارد در سال ۲۰۲۶ پذیرای ۳۸۰ هزار مقیم دائم جدید باشد که کاهش قابلتوجهی نسبت به اوج ۴۸۵ هزار نفری سال ۲۰۲۴ محسوب میشود. گفتنی است، تعداد پذیرش ساکنان موقت نیز از حدود ۶۷۴ هزار نفر در سال ۲۰۲۵ به ۳۸۵ هزار نفر در سال آینده کاهش خواهد یافت.
در سوی دیگر، آمارهای پلیس حاکی از افزایش نگرانکنندهی جرائم ناشی از نفرت است. برای مثال، در سال ۲۰۲۳ میلادی ۲۶۵ مورد جرم علیه افراد با اصالت جنوب آسیا گزارش شد که نسبت به سال ۲۰۱۹ افزایشی ۲۲۷ درصدی داشته است.
«روپیندر لیدار»، دانشجوی دکترا در دانشگاه «مکگیل، بر این باور است که افزایش این جرائم تنها نشانه آماری از موج گستردهتری از نفرت است. او با اشاره به تجربیات شخصی و خانوادگی خود میگوید که نژادپرستی، چه به صورت آشکار و چه در فضای آنلاین، نسبت به پیش از همهگیری به شدت وخیمتر شده است.
دادهها نشان میدهد که تازه واردان هندی بیشترین سهم مهاجران را تشکیل میدهند. خانم «لیدار» افزایش احساسات بیگانههراسی را به ارتباطی نسبت میدهد که سیاستمداران میان مهاجرت، هزینههای بالای مسکن و بازار کار دشوار برقرار کردهاند. هر دو حزب لیبرال و محافظهکار، افزایش شدید اجارهبها را طی سالهای گذشته به افزایش تعداد مهاجران مرتبط دانستهاند.
«میشل رامپل گارنر»، منتقد محافظهکار در امور مهاجرت، دولت را مسئول این وضعیت میداند و مدعی است که اجازه ورود افراد بیش از حد در زمان کوتاه، موجب بروز این مشکلات شده است. با این حال، هم او و هم خانم «دیاب» افزایش جرائم ناشی از نفرت را محکوم کردهاند. وزیر مهاجرت تاکید دارد که مبارزه با نفرتپراکنی نیازمند آموزش، قانونگذاری و همکاری با مجریان قانون است.
در نهایت کارشناسان بر این باورند که هرچند با بهبود وضعیت اقتصادی ممکن است احساسات ضد مهاجرتی فروکش کند، اما فضای آنلاین همچنان به انتشار پیامهای نفرتانگیز ادامه میدهد و این نگرشها ممکن است هر لحظه دوباره شعلهور شوند.













