دادههای رسمی نشان میدهد که تورم موادغذایی در کانادا در پاییز امسال دوباره شتاب گرفته و در ماه نوامبر به حدود ۴٫۷ درصد در مقایسه با سال قبل رسیده است؛ رقمی که از بالاترین نرخهای دو سال اخیر محسوب میشود. این افزایش در حالی رخ داده که تورم کلی اقتصاد کانادا پایینتر و حدود ۲٫۲ درصد باقی مانده است.
به بیان ساده، حتا با وجود کند شدن تورم عمومی، قیمت غذا سریعتر از سایر هزینههای زندگی بالا میرود. افزایش قیمت تقریباً در تمام گروههای خوراکی دیده میشود؛ از گوشت و قهوه گرفته تا میوه و اقلام روزمره. همچنین تنها در فاصلهی اکتبر تا نوامبر، قیمت موادغذایی حدود دودرصد افزایش داشته که بزرگترین رشد ماهانه از اوایل ۲۰۲۳ تاکنون بهشمار میآید.
چرا مهم است؟
برای بسیاری از خانوادههای ایرانیِ ساکن کبک—بهخصوص خانوادههای تازهوارد، خانوارهای چندنفره و کسانی که درآمد ثابت دارند—افزایش قیمت موادغذایی به معنای افزایش واقعی فشار اقتصادی روزمره است.
غذا یکی از معدود بخشهایی از هزینهی زندگی است که قابل تعویق یا حذف نیست. در نتیجه، حتا افزایش چهار تا پنج درصدی میتواند بهسرعت بودجهی ماهانه را تحت فشار بگذارد؛ بهویژه در شرایطی که هزینههای مسکن، حملونقل و انرژی نیز همچنان بالا هستند.
گزارشهای دانشگاهی مستقل در کانادا نشان میدهد که اگر این روند ادامه پیدا کند، یک خانوادهی چهار نفره ممکن است سالانه نزدیک به هزار دلار بیشتر برای غذا هزینه کند؛ رقمی که برای بسیاری از خانوارهای مهاجر قابلچشمپوشی نیست.
زمینهی گستردهتر در کبک و کانادا
هرچند آمار رسمی بهطورجداگانه تورم غذایی استانها را منتشر نمیکند، اما گزارشهای تحلیلی و رسانهای نشان میدهد که کبک—بهویژه مناطق شهری مانند مونترال—در ماههای اخیر فشار بیشتری را در بخش غذا و مسکن تجربه کرده است.
این روند بخشی از یک تصویر بزرگتر در سراسر کاناداست: کاهش تورم کلی لزوماً به معنای ارزانتر شدن کالاهای ضروری نیست و مواد غذایی همچنان یکی از محرکهای اصلی فشار تورمی باقی ماندهاند.
پیامدهای اجتماعی و خانوادگی
افزایش قیمت غذا معمولاً به تغییر رفتار خرید منجر میشود: خرید کمتر، جایگزینی موادغذایی ارزانتر، یا حذف برخی اقلام سالمتر از سبد غذایی.
این تغییرات میتواند در بلندمدت پیامدهای تغذیهای و سلامت عمومی داشته باشد و وابستگی برخی خانوادهها به بانکهای غذایی و کمکهای اجتماعی را افزایش دهد.
جمعبندی
افزایش تورم موادغذایی در کبک نشانهای روشن از فشار اقتصادی مداوم بر زندگی روزمرهی خانوادهها است؛ فشاری که حتی با کنترل نسبی تورم کلی، همچنان ادامه دارد. برای خانوادههای مهاجر، آگاهی از این روند و برنامهریزی دقیقتر برای هزینههای خوراک بیش از گذشته اهمیت پیدا میکند.













