تحریریهی «مداد»
کانادا با بیش از ۶۰۰ هزار خودروی برقی در جادهها، با چالش بزرگی در مدیریت باتریهای پایان عمر این خودروها مواجه است.
به گفتهی مارک وینفیلد، استاد دانشگاه یورک، هیچ چارچوب قانونی فدرال برای بازیافت باتریهای لیتیوم-یون این خودروها وجود ندارد. این فقدان نظارت میتواند به فاجعهی زیستمحیطی و هدررفت مواد باارزش مانند کبالت، نیکل و لیتیوم منجر شود.
به گزارش رادیو کانادا، پیشبینیها نشان میدهد تا سال ۲۰۴۰، حدود ۹۳,۰۰۰ باتری و تا سال ۲۰۴۵، ۵۰۰ هزار باتری دیگر آماده بازیافت خواهند بود، با فرض عمر ۱۲ ساله در خودرو و ۱۰ سال استفاده ثانویه.
فروش خودروهای برقی در کانادا رو به افزایش است و در سال گذشته حدود ۱۷ درصد از خودروهای جدید فروختهشده برقی یا هیبریدی بودند. با این حال، صنعت بازیافت باتری در وضعیت شکنندهای قرار دارد. ورشکستگی شرکت Li-Cycle، یکی از بزرگترین بازیگران بازیافت باتری در آمریکای شمالی، نشاندهندهی نبود حمایت قانونی و تقاضای کافی در بازار است.
وینفیلد این وضعیت را «غرب وحشی» توصیف میکند و خواستار چارچوبی قانونی برای ایجاد ثبات و تشویق سرمایهگذاری است.
برخی شرکتها تلاشهایی برای بازیافت انجام دادهاند. شرکت کبکی Lithion Technologies با هیوندای برای جمعآوری و بازیافت باتریها همکاری میکند.
در بریتیشکلمبیا، شرکت RecycLiCo Battery Materials ادعا میکند مواد بازیافتی با کیفیت برای تولید باتریهای جدید ارائه میدهد، اما هنوز در مرحله تجاریسازی نیست. فرآیند بازیافت شامل خرد کردن باتریها به «ماسه سیاه» و استخراج مواد معدنی برای استفاده مجدد است، اما این فرآیند بیشتر در چین و آسیای جنوب شرقی متمرکز است.
ماریا کلهر، مشاور محیطزیست که پیشتر با دولت فدرال در زمینهی مدیریت بازیافت باتریهای خودروهای برقی همکاری داشته، تأکید میکند که کلید موفقیت در بازیافت باتریهای لیتیوم-یون، فروش مواد بازیافتی با کیفیت ثابت در زنجیرهی تأمین باتریهاست.
او میگوید مواد استخراجشده از «ماسهی سیاه» (محصول خرد شدن باتریها) باید کیفیت یکنواختی داشته باشد تا تولیدکنندگان بتوانند از آن در ساخت باتریهای جدید استفاده کنند. به گفتهی این کارشناس، اگر شرکتها بتوانند این کیفیت را بهصورت مداوم حفظ کنند، بازیافت باتریها میتواند به صنعتی بسیار سودآور تبدیل شود.
باتریهای در دورهی پایان عمر خودروهای برقی، که هنوز تا ۸۰ درصد ظرفیت خود را حفظ میکنند، میتوانند برای حدود یک دهه در کاربردهای ثانویه مانند ذخیرهسازی انرژی استفاده شوند، و این موج باتریهای نیمهعمر شده در کانادا هنوز به اوج خود نرسیده است.
اتحادیهی اروپا با الزاماتی مانند حداقل محتوای بازیافتی در باتریهای جدید و «پاسپورت باتری» برای شفافیت چرخه عمر، الگویی موفق ارائه داده است. حالا برخی کارشناسان از دولت فدرال میخواهند این مدل را پیادهسازی کند تا از بحران قریبالوقوع باتریهای خودروهای الکتریکی در پایان عمر آنها، جلوگیری شود.
این مطلب ابتدا با این لینک در کانال تلگرامی «مداد» منتشر شد.
