پوریا ناظمی
روزنامه مونترال گزت در ستون دیدگاهی به قلم رابرت لیتمن سیاستمدار، معمار و از بانیان حزب برابری مردم و نامزد محافظه کار انتخابات پیشین، به وضعیت مالیاتها در استان کبک پرداخته و نوشته است که اکنون زمان کاهش مالیات در کبک نیست.
متن ترجمه این دیدگاه را در ادامه میتوانید بخوانید.
بسیاری از ما در سؤال از سیاستمداران برای زیر پا گذاشتن وعدههای انتخاباتیشان بهسرعت اقدام میکنیم اما گاهی اوقات عمل به وعدههای سیاستمداران در راستای منافع جامعه نیست.
فرانسوا لوگو، نخستوزیر کبک، پیش از انتخاب مجددش در ماه اکتبر بهصراحت وعده کاهش مالیاتها را در سال 2023 داده بود. اریک گیرارد، وزیر امور مالی نیز اخیراً بر این تعهد مجدداً تأکید کرده بود و آن را به پس از تقدیم بودجه استانی در 21 مارس موکول کرده بود. اینکه کبک دارای بالاترین میزان مالیات در میان استانهای کانادا و دارای یکی از بالاترین نرخهای مالیات در میان اقتصادهای کشورهای آمریکای شمالی است، راز پنهانی نیست.
لوگو گفته است که اگر میخواهیم به کاهش میزان تولید ناخالص ملی سرانه میان کبک و بقیه کانادا ادامه دهیم لازم است که دارای زمینه رقابت بیشتری در حوزه مالیات بر درآمد باشیم.
لوگو در این مورد اشتباه نمیکند اما انتخاب این زمان برای کاهش مالیات صوری و آنهم زمانی که بسیاری از خدمات پایهای و ضروری برای مردم نیازمند اصلاح بوده و محتاج پول هستند، سؤالبرانگیز است.
دولت تا همینالان هم ابتدا چکی 500 دلاری و سپس چکی بین 400 تا 600 دلار را به عمده کبکیها اهدا کرده است و اقدامی که بسیاری آن را تلاشی نهچندان شفاف برای خرید رأی از سوی حزب حاکم قلمداد کردند. این اقدام شاید با استقبال بسیاری از شهروندان روبرو شده باشد اما بعد از هزینه کردن نزدیک به 8 میلیارد دلار برای این کار، تصمیم بر کاهش مالیات در این زمان ،میلیاردها دلار دیگر را از دسترس بخشهایی که بهشدت به آن نیازمند هستند، خارج میکند.
اکثر کبکیها احتمالاً بر این نکته توافق دارند که اولویت اصلی دولت باید بر ساختار سلامت و کمبود نیروی کار در این حوزه باشد که کل ساختار سلامت را فلج کرده است. مذاکرات در بخش سلامت عمومی ادامه دارد و پرستاران ما کماکان کمترین میزان درآمد نسبت به همردههای خود در کانادا را دارند.
بسیاری از کبکیها احتمالاً حاضرند از چند صد دلار درآمد ناشی از کاهش مالیات امسال به نفع حمایت از پرداخت به پرستاران و بقیه شاغلان بخش سلامت چشمپوشی کنند تا افراد بیشتری را تشویق به مرود به این حرفه و باقی ماندن در ساختار سلامت کنند.
حتی گروه لابی شورای کارفرمایان کبک بر این باور است که کاهش مالیات در این زمان فکر بدی است و اولویتهای ضروریتر دیگری در مقابل جامعه قرار دارد. ارائه راهبردهایی برای مهار مالیات ضروری هستند اما باید بخشی از ساختاری مستحکم و راهبری و تعریفشده برای بازه زمانی طولانیمدت باشند و نهتنها ترفندی که در زمانی بد و باهدف نشان دادن تعهد نخستوزیر به وعده انتخاباتیاش به کار گرفته شود.
برخی استدلال میکنند که دلیل بالا بودن نرخ مالیات بر درآمد در کبک به برنامههای اجتماعی سخاوتمندانه ما با ز میگردد. برنامههایی مانند یارانههایی که به مراکز نگهداری کودکان اهدا میشود یا شهریه پایینتر دانشگاهها و کالجهای کبک. برخی هم ممکن است عوامل دیگری را مقصر این داستان بدانند ازجمله بروکراسی و دیوانسالاری شدید در کبک یا زد و بندهای رایج در بخش ساختوساز. بااینوجود نکته دیگری هم وجود دارد که مختص به کبک و در اغلب اوقات فاقد پشتوانه منطقی است و آنهم این موضوع است که قضاوتها و اولویتبندیها تحت اثر تمایلات ملیگرایانه قرار میگیرند و منجر به هدر رفتن هزینههایی میشود که برای درمان زخمهایی خودساخته باید خرج شوند.
برای مثال همین اواخر بود که شاهد بودیم که هزینه مالیات ما صرف این شد که دفتر زبان فرانسه کبکیها، رستورانی چینی را به این دلیل که دستنویسی به زبان چینی بر دیوار خود داشت، تعطیل کنند.
ادامه این داستان سنجش وسیع همین دفتر درباره کیفیت زبان فرانسه در نمادها و تابلوها بود که درعینحال اقرار داشت که تقریباً در نیمی از موارد، بدون داشتن دانش عمیق از نوشتار زبان فرانسه امکان تشخیص خطاها وجود ندارد.
یکی دیگر از تصمیمهای بیمنطق لغو توسعه کالج داوسون بود. سرای تازهای که قرار بود فضای بیشتری برای دانش آموزان در برنامه خدمات سلامت کالج ایجاد کند که ازجمله شامل آموزش پرستاران و متخصصان این حوزه بود و قرار بود به هر دو زبان فرانسه و انگلیسی آموزش داده شود، بهسرعت از دستور کار خارج شد، تنها به این دلیل که این کالج نهادی فرانسه زبان نیست.
نکته دیگر مشکلات و قوانین زبانی است که مانع از این میشود که شرکتهای فناوری به کبک بیایند.
بعید است هرکدام از این مثالها نقش مؤثری در حفاظت و حمایت از زبان فرانسه بازی کند اما در کنار هم باعث میشود تا توان رقابت کبک کاهش پیدا کند.
لوگو و گیرارد بهاندازه کافی باهوش هستند که این اولویتها را درک کنند بااینوجود اما ترفندهای سیاسی آنها مبنی بر کاهش مالیات باعث، اصلاح درست وضعیت مالیات، جذاب نیروی کار و پرداختن به اولویتهای اصلی جامعه را با دشواری مواجه میکند. ما دیگر توان تحمل چنین بیخردی را نداریم.
تحریریهی «مداد»
