مداد، مجله آنلاین مونترال

تبلیغات

گوزنهای دم سفید، میهمانان زمستانی مونترالی‌ها

اگر ساکن شهرک‌های اطراف مونترال باشید، احتمالاً این روزها که هوا سرد شده و برف و یخ ضخیمی روی باقیمانده و ریشه گیاهان را پوشانده است،‌ گوزن‌های دم سفیدی را دیده‌اید که برای پیدا کردن غذا به مناطق مسکونی نزدیک‌تر می‌شوند. این حیوانات که بومی آمریکای شمالی هستند الهام‌بخش بسیاری از شخصیت‌های کارتونی سینمایی نیز بوده‌اند.

تبلیغات

گوزن دم سفید (White-tailed Deer) یکی از پستانداران بزرگ کاناداست که زیستگاهش در منطقه وسیعی از آمریکای شمالی گسترده شده. پوست این گوزن‌ها در تابستان قرمز-قهوه ای است و درزمستان خاکستری-قهوه‌ای می‌شود. زیر دم‌شان اما همیشه سفید باقی می‌ماند، پرچمی که شکارچیان زیادی را به سمت‌شان می‌کشد.

گوزن‌های دم‌سفید جهندگان و دوندگان بسیار ماهری هستند. سرعت یک گوزن دم سفید در هنگام دویدن می تواند به ۵۸ کیلومتر در ساعت برسد. آنها مانند گاوها، معده چهارگانه دارند و همین موضوع به آنها اجازه می‌دهد که با نشخوار کردن، مواد غذایی بیشتری را از گیاهانی بدست بیاورند که سایر پستانداران نمی‌توانند آنها را هضم کنند.

گوزن‌های دم‌سفید جهندگان و دوندگان بسیار ماهری هستند. سرعت یک گوزن دم سفید در هنگام دویدن می تواند به ۵۸ کیلومتر در ساعت برسد.

آنها می‌توانند در تمام ساعت‌های طول روز فعال باشند ولی می‌توان گفت که بیشتر فعالیت‌شان در شب است. در تابستان از گیاهان سبز و مغز گیاهان تغذیه می‌کنند و زمستا‌ن‌ها را با گیاهان جنگلی می‌گذرانند.  فصل جفت‌گیری گوزن‌ها اواخر اکتبر تا دسامبر است. مدت زمان بارداری گوزن‌های ماده دویست روز یا حدود ۶ ماه و نیم است و در هر بار بین یک تا ۳ نوزاد به دنیا می‌آورند.

یکی از رفتارهای عجیب گوزن‌های دم سفید ماده (Does) این است که بچه‌هایشان را برای ساعتهای طولانی در محلی که پوشیده از گیاهان بی‌بو است، تنها رها می‌کنند. با این کار آنها را از شکارچیان حفظ می‌کنند و فقط چند بار در طول روز برای غذا دادن به آن‌ها بازمی‌گردند. بچه گوزن برای مدت یک سال در حمایت مادرش زندگی می‌کند. در کانادا خرس‌ها، گرگ‌ها و کایوتی‌ها از مهمترین شکارچیان بچه گوزن‌ها هستند. البته خرس‌ها گاهی به گوزن‌های بالغ نیز حمله می‌کنند.

گوزنهای نر (Bucks) شاخ دارند ولی اغلب گوزن‌های ماده شاخ ندارند. شاخ گوزن‌های نر برای رقابت‌هایشان در زمان جفت‌گیری با سایر نرها مورد استفاده قرار می‌گیرد. نری که جنگ را ببرد، ماده را برای جفت‌گیری تصاحب می‌کند.

در بیشتر روزهای سال، گوزن‌های نر و ماده در گروه‌ها و محیط‌های متفاوتی زندگی می‌کنند. گوزن ماده بیشتر مکان‌هایی را ترجیح می دهد که در آن بتواند نوزادش را از دست شکارچیان در امان نگه دارد و گوزن‌های نر بیشتر به مناطقی می‌روند که غذای مقوی در آن وجود دارد. اما در زمستان گوزن‌ها اجتماعی‌تر می‌شوند و در گروه‌های بزرگتری دور هم جمع می‌شوند تا با مشکلات سرما و شکارچیان راحت‌تر دست و پنجه نرم کنند.

این حیوانات که بومی آمریکای شمالی هستند الهام‌بخش بسیاری از شخصیت‌های کارتونی-سینمایی و برخی افسانه‌ها نیز بوده‌اند. اگر جز آن دسته از مونترالی‌هایی هستید که در مناطقی دور از هیاهوی مرکز شهر زندگی می‌کنید، ممکن است در فصل زمستان گوزن‌هایی را که به خاطر کمبود غذا به فضاهای باز اطراف خانه‌های محله شما آمده‌اند، ببینید. آن وقت است که می‌توانید از تماشای این موجودات زیبای خاکستری در متن سفید برف به همراه چای بعدازظهرتان لذت فراوانی ببرید.

 

همچنین بخوانید:

آمار «مداد»

  • 1,891
  • 18,093
  • 2019-07-22