مداد، مجله آنلاین مونترال

تبلیغات

پل ویکتوریا، گذرگاه آهنی مونترال داستان یکی از قدیمی‌ترین پل‌های مونترال

تاریخ: ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۷ مونترال
اگر روی بلندی‌های تپه مونت رویال بایستید، این پل زیبا و پرشکوه را خواهید دید. هر روز تعداد زیادی از اتوموبیل‌ها و وسایل نقلیه و قطارهای باری از روی این پل قدیمی با پایه‌های عظیم سنگی رد می‌شوند. پلی که امروز شهر مونترال را به گذشته آن پیوند می‌دهد. از زمانی که اولین مسافر از روی این پل عبور کرد تا به امروز حدود ۱۵۰ سال می‌گذرد. پل «ویکتوریا» اگرچه در ۳۰ ژوئیه سال ۱۸۸۷ در مونترال تکمیل و آماده بهره‌برداری شد اما در واقع در سال ۱۸۵۹ کارهای اولیه ساخت آن تقریبا تمام شده بود و عنوان نخستین پل قطار که مونترال را به سن لامبرت وصل می‌کرد را از آن خود نموده بود. امروز هم ساختار ویژه و استقامت فوق‌العاده‌ این پل، آن را در میان آثار معماری قابل توجه شهر قرار می‌دهد. یکی از استادان معماری دانشگاه مک‌گیل، درباره این پل اعتقاد دارد که یک اثر صنعتی منحصر به فرد و جذاب است و هنوز نمونه‌ای مشابه آن با امکانات محدود زمانی که بنا شده در مونترال ساخته نشده‌ است. گذر زمان این هفته را بخوانید تا اگر این بار گذرتان به این پل تاریخی افتاد، داستان تولد آن را به یاد بیاورید.

تبلیغات

در دل زمستان سخت سال ۱۸۵۴ هیچ راه ارتباطی مناسب و امنی برای حمل و نقل از روی رودخانه سن‌ لوران به طرف شرق کبک و کانادا وجود نداشت. تنها در تابستان و اوایل بهار می‌شد با قایق از روی رودخانه عبور کرد و در بقیه اوقات قطعات یخ روی رودخانه اجازه نمی‌دادند که کسی جرات کند و از آن رد شود.

درهمین اوضاع و احوال، یک مهندس کانادایی به نام توماس کیفر، Thomas Keefer محلی مناسب برای احداث یک پل روی رودخانه را پیشنهاد داد. کار ساخت این پل حساس را به یک مهندس سرشناس راه‌آهن یعنی رابرت استفن‌سن Robert Stephenson که به نوعی مشهورترین مهندس قرن نوزدهم در اروپا شناخته می‌شد، سپردند. او یک مهندس انگلیسی اهل عمل بود که سابقه خوبی در طراحی و ساخت پل‌های راه‌آهن داشت.

استفن‌سن کار ساخت پل راه‌آهن مونترال را شروع کرده بود که بیمار شد و در اوسط ساخت‌وساز بر اثر بیماری از دنیا رفت. رابرت استفن‌سن با طراحی یک ساختار فولادی تونل مانند، پل عجیبی برای مونترالی‌ها پیشنهاد داده بود که در زمان خودش «هشتمین عجایب دنیا» خطاب می‌شد.

ساختار فلزی اصلی پل که به شکل مارپیچ بود در انگلستان ساخته و با کشتی به مونترال حمل شد. هزینه برآورد شده برای ساخت این پل در حدود ۶ میلیون و شصد هزار دلار بود و با همکاری چند شرکت کانادایی به سرانجام رسید. کار ساخت این پل بعد از فوت استفن‌سن به یک مهندس بریتانیایی دیگر سپرده شد که سرانجام در سال ۱۸۵۹ به پایان رسید و برای افتتاح آن از ملکه ویکتوریا دعوت به عمل آمد.

به همین مناسبت هم نام پل را به افتخار او، ویکتوریا گذاشتند. اما ملکه شاهزاده ۱۰ ساله ولز یعنی پسرش را به جای خود فرستاد و او در ۲۵ اوت ۱۸۶۰ آخرین سنگ‌های پایه این پل را جایگذاری کرد و به این ترتیب، پل افتتاح شد. در زمان افتتاح، این پل طولانی‌ترین پل قطاری در دنیا  به شمار می‌رفت.

البته سال‌ها بعد از این افتتاح بازهم روی این پل تغیرات و ساخت‌وساز بیشتری صورت گرفت تا اینکه در ۳۰ ژوئیه سال ۱۸۸۷ پل ویکتوریا به شکل امروزی خود تغییر پیدا کرد که با تغییراتی بسیار اندک تا به امروز باقی‌مانده است. یکی از این تغییرات،جایگزین کردن ساختار مارپیچی فلزی با نرده‌های فلزی بزرگ است.

این پل تاریخی و باشکوه امروز، یکی از شاهراه‌های اصلی حمل و نقل از مونترال به ساحل جنوبی این جزیره محسوب می شود. قطاری که از روی پل گذر می کند، مونترال را به هالیفکس در شرق کشور وصل می‌کند و هنوز مانند روز نخست خود، شگفت‌انگیز و مقاوم است.

آمار «مداد»

  • 3,258
  • 22,350
  • 2019-08-24
عضو رسانه‌های اجتماعی «مداد» شوید
عضو رسانه‌های اجتماعی «مداد» شوید
close-image