مداد، مجله آنلاین مونترال

تبلیغات

عشق فوتبال در مونترال

عماد بوذری تلفنی گفته بود که می‌خواهد برای «مداد» گزارش ورزشی بنویسد. جوان آرامی است. وارد دفتر تحریریه که شد، مدتی ساکت نشست و فقط ما حرف زدیم. خوب گوش می‌داد و با سرش تأیید می‌کرد. با خودمان فکر کردیم با این روحیه که نمی‌شود گزارش ورزشی نوشت. اما همه این‌ها آرامش قبل از طوفانی بود که با آغاز صحبت‌های او درباره فوتبال اوج گرفت. صدای لرزان اولیه‌اش بلندتر شد، حرکت دست‌هایش شدت گرفت، تن صدایش صاف شد،‌اعتماد به نفس به قیافه‌اش برگشت، چشمهایش برق زدند و بعد دیگر طاقت نیاورد، بلند شد ایستاد، در اتاق قدم زد و حرف زد و از برنامه‌هایش گفت و وقتی توفان آرام گرفت، ما همه روی صندلی‌هایمان میخکوب شده بودیم. با چشم‌هایی که می‌شد «ذوق‌مرگ شدن» را در ته آن دید.
عماد قرار است از این هفته برایمان از فوتبال در مونترال و کانادا بنویسد و بوی چمن را در تحریریه «مداد» برقرار کند.

تبلیغات

به عنوان ایرانی هر جای دنیا که برویم و شرایط آب‌و هوایی هر چه که باشد، فوتبال و هیجان آن از ذهن و وجودمان بیرون نمی‌رود. هرکاری می‌کنیم هاکی و بیسبال و راگبی را دوست داشته باشیم، باز هم هیچ چیز جای فوتبال، این مسابقه هیجان‌انگیز را پر نمی‌کند.

ربطی به زیبا یا جذاب بودن دیگر ورزش‌ها و مسابقات ندارد، ما با فوتبال بزرگ شدیم، کَل‌کَل کردیم، خوشحال شدیم، گریه کردیم، داد زدیم، غمگین شدیم، رفیق فابریک پیدا کردیم و خلاصه زندگی کردیم.

حالا که زندگی در کانادا باعث شده تا هیچ ممانعتی برای ورود خانم‌های ایرانی به ورزشگاه وجود نداشته باشد چرا با خانواده به ورزشگاه زیبای مونترال نرویم و هیجان دیدن یک فوتبال حرفه‌ای را با یکدیگر قسمت نکنیم؟ چرا دخترمان را تشویق به فوتبالیست شدن نکنیم؟

ما ایرانی‌ها با فوتبال حرف سیاسی زدیم و اعتراض کردیم. ما با فوتبال عشق‌بازی کردیم وقتی خداداد به استرالیا گل زد. ما با این زمین مستطیل سبز رنگ و اون توپ گرد سفیدش فخر فروختیم به دنیا.

بعضی وقت‌ها جوری طرفدار تیم‌های اروپایی هستیم که طرفدار‌های سر‌سخت آن تیم به وجود ما افتخار می‌کنند.

ما فوتبال بلدیم، فوتبال می‌شناسیم

اما جای ما ایرانی‌ها در فوتبال شهرمان (مونترال) خالی است و هیجانات مسابقات فوتبال مونترال و لیگ خفن آمریکای شمالی به ما منتقل نمی‌شود. یک چیزی در وجود فوتبالی ما در مونترال می‌لنگد!!!

نمایی از ورزشگاه زیبای مونترال

آنچه فوتبال را در مونترال بی‌حس و حال کرده، کمبود طرفدارهای دو آتشه کامیونتی ایرانی است که اتفاقا با تمام وجودشان فوتبال را بلدند. بله! طرفدار ایرانی در مونترال و برای مونترال کم دیده می‌شود.

حالا که زندگی در کانادا باعث شده تا هیچ ممانعتی برای ورود خانم‌های ایرانی به ورزشگاه وجود نداشته باشد چرا با خانواده به ورزشگاه زیبای مونترال نرویم و هیجان دیدن یک فوتبال حرفه‌ای را با یکدیگر قسمت نکنیم؟ چرا دخترمان را تشویق به فوتبالیست شدن نکنیم؟

شاید هم روزی فرزندان ما ستاره‌های فوتبال این شهر بشوند و آن غیرتی که لازمه فوتبال است را به فوتبال دنیای غرب تزریق کنند. آن وقت بیشتر از الان به خودمان و شهرمان افتخار خواهیم کرد.

عشق و‌ تکنیک و تبحر ایرانی در کنار سیستم آموزش غربی، عدم وجود رقیب سرسخت و محیطی سالم و باسواد، این فرصت را به کامیونیتی ایرانی می‌دهد تا نسل فوتبالی منحصربه‌فردی را این‌جا رشد دهد.

قصد داریم از این به بعد هر هفته به صورت پله‌پله و منظم با مسائل لیگ و تیم شهرمان یعنی مونترال ایمپکت (یا ایمپکت مونترال، بستگی دارد فرانسوی بخوانید یا انگلیسی) آشنا شویم و آرام آرام به جزئیات برسیم تا شناختی جامع از وضعیت فوتبال در مونترال به دست آوریم.

ما فوتبال بلدیم ، باید جزئیات را بدانیم تا بتوانیم فوتبال شهرمان را تحلیل کنیم. ما حرفه‌ایی هستیم. ما می‌دانیم که فوتبال و تیم‌ را باید با تاریخش و جزئیاتش دانست تا طرفدار خوب و تاثیرگذاری باشیم. به همین دلیل از هفته آینده و خیلی سریع نگاهی به تاریخچه فوتبال در مونترال خواهیم انداخت.

اگر عشق فوتبال هستید، لطفا از این به بعد هر هفته مطالب من را دنبال کنید و همچنین با من با ایمیل info@medad.ca یا از طریق تلگرام با نام کاربری @chatmedad در تماس باشید.

1 دیدگاه

  • با این متن دلمون برای هوار کشیدن بعد از گل خداداد عزیزی حسابی تنگ شد
    کی بشه توی خیابانهای مونترال کاروان شادی راه بندازیم.

    آبیته!!!!!!

آمار «مداد»

  • 2,990
  • 23,577
  • 2019-12-10